"Napominamy was, abyście nie przyjmowali na próżno łaski Bożej. Mówi bowiem Pismo: «W czasie pomyślnym wysłuchałem cie, w dniu zbawienia przyszedłem ci z pomocą». Oto teraz czas upragniony, oto teraz dzień zbawienia. Nie dając nikomu sposobności do zgorszenia. aby nie wyszydzono naszej posługi, przez wszystko okazujemy się sługami Boga"
Podczas tej wieczornej modlitwy Kościoła, która rozpoczyna celebrację niedzieli, dnia Pańskiego, będziemy błogosławić tych, którzy w charyzmacie światło-życie odkryli drogę służby w Kościele. (...)
Kiedy patrzę na Siostrę Jadwigę, to tak sobie myślę, że powinieniem to wszystko, co teraz powiedziałem, wziąć w nawias. Biorę to w nawias. No, bo jak godzi się do Siostry mówić, abyście nie przyjmowali łaski Bożej na próżno, gdy ona całe swoje długie życie współpracuje skutecznie z tą łaską, z niej czerpie obficie i z całą mocą posługuje Domowemu Kościołowi, przemierzając całą naszą Ojczyznę i również zagranicę, aby dzielić się tym skarbem, jaki kiedyś odkryła. Nikt już nawet nie wie, jak długo to trwa, bo Siostra gdzieś zgubiła dowód osobisty. I nie dociekajmy tego, życząc aby w pełni sił mogła tę posługę jak najdłużej pełnić. Aby ciągle była dla nas takim niedościgłym wzorem łaski Bożej, która nie pada na ziemię, ale na serce i uzdalnia do służby.
Odważę się, idąc dalej za św. Pawłem, postawić pytanie: czy Siostra dała kiedyś czymś sposobność do zgorszenia, do wyszydzenia naszej posługi?: Nie! No..., poza jednym może wypadkiem. Tu zdradzę, że kiedy odbywa się opłatek Domowego Kościoła, to jakąkolwiek byśmy zaśpiewali kolędę, Siostra zawsze rusza w tany. I to zawsze z tym samym partnerem. Ale zawsze sobie myślę, że to nie jest żadne zgorszenie, to wielka radość i taniec uwielbienia dla małego Jezusa, to jest wychwalanie Pana, który przyszedł na ziemię, stając się człowiekiem. A Siostra, właśnie tak jak dziecko, raduje się tym, że Jezus jest wśród nas.
Siostro Jadwigo, nasz Ruch na Twoją decyzję znajduje w dzisieszym czytaniu tylko jedno słowo: oto teraz czas upragniony, oto teraz dzień zbawienia. Amen.
(fragmenty homilii wygłoszonej przez ks. Romana Litwińczuka, wówczas moderatora generalnego Ruchu Światło-Życie 24 lutego 2007 r. na nieszporach z błogosławieństwem Diakonii Ruchu podczas XXXII Kongregacji Odpowiedzialnych Ruchu Światło-Życie)
na podstawie serwisu www.oaza.pl
|
