Strona startowa Domowego Kocioa Strona startowa Ruchu wiato-ycie
  
     
  Strona główna    Aktualności    Rekolekcje    Założyciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiellońskiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z życia Ruchu    W Kościele i świecie  
Założyciel
Modlitwa za wstawiennictwem Sługi Bożego
 
Postać założyciela
 
Serwis poświęcony Ks. Franciszkowi Blachnickiemu
 
Założyciel w aktualnościach
 
Założyciel w Listach DK
 
Siostra Jadwiga Skudro
 

List`99: stycze - luty 2006

Postawa wdzięczności wobec Boga i ludzi

Chleb i wino. Co znaczą te dwa niesłychanie proste symbole, a jednak kryjące w sobie głębię nie dającą się wyczerpać?
Chleb i wino to symbol, czy też symbole pokarmu. Od przyjmowania pokarmu zależy nasze życie. A życie to największy dar, największe dobro. To, że musimy spożywać chleb i inne pokarmy, że musimy przyjmować napoje, uświadamia nam najbardziej podstawową prawdę naszego istnienia, uświadamia nam to, że nie mamy życia w sobie. Nie mamy w sobie źródła życia. Nasze życie musi być ciągle podtrzymywane przez dary, które przychodzą z zewnątrz, które musimy przyjmować. To przypomina nam, że żyjemy, istniejemy dzięki Komuś, dzięki czemuś, co nie jest od nas zależne, nie jest w nas. Dlatego powinniśmy żyć w nieustannym dziękczynieniu.
Taka właśnie niesłychanie głęboka jest wymowa tego chrześcijańskiego zwyczaju, który niestety idzie w zapomnienie, że chrześcijanie zanim spożyją posiłek, najpierw czynią dzięki. W tym właśnie momencie egzystencjalnie przeżywamy to, że nie mamy życia w sobie, że życie jest darem, że ciągle jesteśmy obdarowywani życiem. Dlatego przystoi nam postawa dziękczynienia - najbardziej chrześcijańska postawa życiowa. W języku greckim i w starochrześcijańskiej terminologii ta postawa nazywa się eucharystią. Polskim odpowiednikiem tego greckiego słowa jest właśnie dziękczynienie.
Istniejemy dzięki Komuś nie tylko na płaszczyźnie naturalnej, nie tylko dlatego że jest chleb, że są substancje, które podtrzymują nasze życie, które możemy wchłaniać w siebie (powietrze, napój, pokarm). Przed nami otwiera się jeszcze większa tajemnica: tajemnica życia pełnego, życia, które nie zna końca, życia wiecznego. Tym życiem doczesnym jesteśmy obdarowani właśnie po to, żeby móc przyjąć dar życia wiecznego. To musimy zrozumieć, to jest sens naszego życia. (...)
Chrystus ustanowił właśnie ten znak - znak chleba i wina - wtedy, gdy dokonał dzieła naszego odkupienia, czyli wyzwolenia nas spod prawa śmierci, kiedy otworzył nam drogę do pełni życia. Powiedział: To jest moje ciało i to jest moja krew. W znaku chleba i wina otrzymujemy nie tylko coś, co jest potrzebne dla życia doczesnego, ten znak jest wyrazem innej rzeczywistości - tej, że Bóg przez Chrystusa daje nam udział w swoim życiu, przez Jego ofiarę na krzyżu daje nam udział w życiu wiecznym.
Od zmartwychwstania Chrystusa ciągle jest sprawowana pamiątka Jego śmierci i zmartwychwstania, jest przedłużany cud łamania i rozmnażania chleba. W niezliczonych miejscach na kuli ziemskiej, na niezliczonych ołtarzach dokonuje się codziennie cud łamania chleba, rozmnażania go. Ale pamiętajmy, że to jest inny chleb - Chleb z nieba, który daje życie wieczne.
W tym znaku odsłania się nam tajemnica Boga. Ta tajemnica, która jest wyrażona w słowach: Bóg jest Miłością. Co to jest miłość? Miłość to dawanie. Miłość polega na tym, że ten, kto miłuje daje siebie, obdarowuje drugiego. Miłować to znaczy obdarowywać. Bóg jest Miłością, dlatego jest obecny wśród nas w znaku, który wyraża właśnie dawanie. Chleb jest po to, żeby go łamać, żeby dawać, żeby go spożywać. Bóg jest Tym, który daje, który nieustannie obdarowuje, obdarowuje życiem, dlatego jest wśród nas obecny w postaci chleba.
Niewiele z tego pojmujemy. Jedynie przeczuwamy tę tajemnicę. Jeszcze nie odsłoniła się nam w pełni tajemnica Boga, który jest miłością, czyli dawaniem, i który dlatego jest chlebem. Właśnie w tym chlebie kryje się niezgłębiona tajemnica Boga, który tak dalece nas umiłował, że chce być wśród nas w znaku dawania, w znaku chleba.

ks. Franciszek Blachnicki,
Eucharystia pokarm na całe życie,
Wydawnictwo Światło-Życie Kraków 2004, s. 43-47



© 2001-2013 Centralna Diakonia DK