Strona startowa Domowego Kocioa Strona startowa Ruchu wiato-ycie
  
     
  Strona główna    Aktualności    Rekolekcje    Założyciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiellońskiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z życia Ruchu    W Kościele i świecie  
Założyciel
Modlitwa za wstawiennictwem Sługi Bożego
 
Postać założyciela
 
Serwis poświęcony Ks. Franciszkowi Blachnickiemu
 
Założyciel w aktualnościach
 
Założyciel w Listach DK
 
Siostra Jadwiga Skudro
 

List`97: stycze - kwiecie 2005

„Diakonia w parafii”

W postawie diakonijnej zawarta jest postawa pokorna. Ten, kto jest przejęty duchem diakonii, nastawia się na to, żeby dawać, żeby coś przynieść, żeby czymś wzbogacić. Nie nastawia się wtedy na jakąś rewolucję, na opozycję, nie chce zwalczać, ale budować. Zwykle, jeżeli do postawy odnowy włącza się postawa jakichś ambicji osobistych, wtedy ujawnia się nasza nie odnowiona natura, postawa pychy, postawa wyższości, tendencja do podkreślenia tego, co nas różni od innych. Wtedy rzecz sama w sobie słuszna, najpiękniejsza idea, może być tak wypaczona, że doprowadzi do fanatyzmu, do rozbicia, do walki.
Dlatego cały program, który chcemy jako ruch odnowy realizować, musimy bardzo konsekwentnie połączyć z wychowaniem do postawy diakonii, czyli z podkreśleniem diakonijnego charakteru ruchu. Grupa oazowa wracając do wspólnoty lokalnej, musi wchodzić do niej w postawie diakonii. Chcemy jako ruch służyć, chcemy coś dać. Mając taką postawę wobec rzeczywistości, możemy oczywiście boleśnie przeżyć trudności, niezrozumienie, ale wtedy nie walczymy z tymi, którzy są „zacofani”, którzy nas nie rozumieją, ale cierpliwie oczekujemy na moment, kiedy naprawdę będziemy im mogli coś dać. Bo my tylko chcemy wzbogacać, a nie chcemy zaznaczyć się jako grupa, która zwraca na siebie uwagę, której wydaje się, że jest lepsza, że jest jakaś „postępowa”, a inni są „zacofani”.
Wszelka działalność grup oazowych musi mieć charakter diakonijny na rzecz wspólnoty lokalnej. Jeżeli będziemy przestrzegali tej linii, to unikniemy niebezpieczeństwa tworzenia czegoś na marginesie Kościoła. Kościół bowiem urzeczywistnia się w konkretnych wspólnotach lokalnych (parafiach). Unikniemy wtedy niebezpieczeństwa tworzenia ruchu, który sam dla siebie byłby celem. [...]

ks. Franciszek Blachnicki
Sesja I, Wprowadzenie ogólne,
I Krajowa Kongregacja Odpowiedzialnych RŚ-Ż



© 2001-2013 Centralna Diakonia DK