Strona startowa Domowego Kocioa Strona startowa Ruchu wiato-ycie
  
     
  Strona główna    Aktualności    Rekolekcje    Założyciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiellońskiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z życia Ruchu    W Kościele i świecie  
Założyciel
Modlitwa za wstawiennictwem Sługi Bożego
 
Postać założyciela
 
Serwis poświęcony Ks. Franciszkowi Blachnickiemu
 
Założyciel w aktualnościach
 
Założyciel w Listach DK
 
Siostra Jadwiga Skudro
 

List`89: maj - sierpie 2002

Rodzina a katechumenat

Jeżeli w Kościele utrzymuje się praktyka chrztu niemowląt - rodzina musi przyjąć i wypełniać funkcję katechumenatu Kościoła, tj. środowiska-wspólnoty, w które mogą wrastać, włączać się młode, narastające pokolenia, dzięki spotykanemu w nim świadectwu wiary i miłości. Zasada, z której zrodziła się starochrześcijańska instytucja katechumenatu, sformułowana w sposób klasyczny przez Tertuliana: "Fiunt - non nascuntur christiani" ("chrześcijanie nie rodzą się, lecz stają") ma zastosowanie również do sytuacji rodziny chrześcijańskiej, w której przychodzące na świat dzieci zostają od razu ochrzczone w wierze rodziców. Dzieci przez chrzest nie stają się od razu w pełni chrześcijanami, one muszą przejść przez proces stawania się nowym człowiekiem, proces inicjacji czyli włączenia w rzeczywistość nowego życia, którego istotą jest wspólnota-communio z Ojcem przez Chrystusa w Duchu Świętym, która jest równocześnie wspólnotą z braćmi w Kościele. Ten proces polega na wdrażaniu w życie wiary, czyli życie według wymagań Słowa Bożego; na wdrażaniu w życie Ewangelią, która domaga się nawrócenia, zaparcia się siebie i swojego egoizmu oraz życia bezinteresowną miłością, posiadającą siebie w dawaniu siebie; na wdrażaniu w życie modlitwy i życie liturgiczno-sakramentalne Kościoła; na wdrażaniu w diakonię, służbę w ramach wspólnoty oraz na rzecz zbawienia świata. To wszystko musi dokonywać się w łonie, czyli we wspólnocie chrześcijańskiej rodziny i w tym znaczeniu mówimy o rodzinnym katechumenacie.
Czy dzisiejsza rodzina wypełnia powyższe zadanie katechumenatu Kościoła? Trzeba odpowiedzieć na to pytanie, że w olbrzymiej większości nie albo w stopniu bardzo nikłym i niezadowalającym. Styl życia rodziny rzadko odpowiada wymaganiom Ewangelii i przeniknięty jest duchem żywej wiary. Co najwyżej wdraża się dzieci w pewne praktyki religijne, jak odmawianie pacierza, chodzenie do kościoła. Cały ciężar właściwego wychowania religijnego przesuwa się na urzędowych katechetów Kościoła, którzy mają dokonać tego dzieła w ramach tzw. "nauki religii", na którą rodzice dzieci "posyłają". Brak żywego środowiska wiary i wspólnoty miłości, w którą dziecko może wrastać, czyni owocność tego trudu coraz bardziej problematycznym.
Dlatego wysuwa się dziś wszędzie coraz głośniej postulat odnowienia rodziny chrześcijańskiej w jej roli i funkcji katechumenatu Kościoła. Co to znaczy, jakie się za tym kryją konkretne postulaty i wymagania? Rodzina chrześcijańska jest katechumenatem przez samą swoją egzystencję, przez atmosferę i styl życia w niej panujący, o ile jest to styl życia wspólnoty ewangelicznej, właśnie domowego Kościoła. Oznacza to konkretnie, że rodzina żyje na co dzień Słowem Bożym, starając się uczynić je słowem życia; że rodzina modli się wspólnie, stając się dla swych członków szkołą modlitwy; że rodzina realizuje ewangeliczną hierarchię wartości, jest "uboga w duchu", realizuje ducha Błogosławieństw i Kazania na górze, że stawia swoim członkom wymagania ewangelicznego wezwania do nawrócenia, naśladowania Chrystusa i noszenia krzyża; że rodzina żyje liturgią Kościoła, zwłaszcza Eucharystią, przeżywaną jako zobowiązujące wezwanie do jedności i miłości; że wreszcie rodzina wdraża do postawy służby-diakonii i odpowiedzialności w Kościele przeżywanym we wspólnocie lokalnej - parafii oraz wobec świata, w którym się żyje i pracuje.
Jeżeli rodzina realizuje te wszystkie zadania, spełnia zarazem podstawowe zadania katechumenatu. Wtedy w jej łonie ochrzczone dzieci mogą przechodzić kolejne fazy "stawania się chrześcijaninem" i przeżyć proces inicjacji - włączenia w życie wspólnoty zbawionych w Kościele.

ks. Franciszek Blachnicki
("Domowy Kościół. List do wspólnot rodzinnych", nr 1, 1975, s. 11-12)



© 2001-2013 Centralna Diakonia DK