Strona startowa Domowego Kocioa Strona startowa Ruchu wiato-ycie
  
     
  Strona główna    Aktualności    Rekolekcje    Założyciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiellońskiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z życia Ruchu    W Kościele i świecie  
List DK
Powrt do listy
Listw DK
 
Artykuy:
List`91: I-IV 2003
  • Słowo Moderatora Krajowego Domowego Kościoła   Ks. Jan Mikulski

  • Duch Święty umacnia "człowieka wewnętrznego"   Jan Paweł II z "Dominum et Vivificantem"

  • Udział świeckich w kapłańskim, prorockim i królewskim urzędzie Jezusa Chrystusa   Jan Paweł II z "Chrisifideles laici"

  • Sakrament bierzmowania   Katechizm Kościoła Katolickiego

  • Bierzmowanie   z "END w drodze do nowego tysiąclecia"

  • Kanały łaski   o. Raniero Cantalamessa

  • Otworzyć się na Ducha Świętego   ks. Jan Mikulski

  • "Przyjdź, Duchu Święty, ja pragnę..."   Irena Bronakowska

  • Bierzmowanie w rodzinie   Joanna Otczyk

  • Spotkania miesięczne kręgu   Elżbieta i Witold Kowalczykowie

  • Dopowiedzenia do Tajemnic Światła   Elżbieta i Witold Kowalczykowie

  • "Ślubuję ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską..."   Agnieszka i Piotr Pudłowie oraz Marysia i Jacek - DK, Dębica

  • Jubileusz X-lecia Domowego Kościoła w Wiedniu   Elżbieta i Janusz Mikulscy

  • Krąg Domowego Kościoła w Równem na Ukrainie   Ołena Markiewicz

  • Spotkanie opłatkowe Domowego Kościoła   Anna i Jacek Nowakowie

  • Czym jest dla nas Kongregacja Odpowiedzialnych Ruchu Światło-Życie?   Wypowiedzi uczestników XXVIII KO

  • Odpowiedzi na trudne pytania   Ks. Jan Mikulski, Anna i Jacek Nowakowie

  • Proces beatyfikacyjny   Redakcja

  • List`91: stycze - kwiecie 2003

    Otworzyć się na Ducha Świętego

    Często słyszymy zachętę, że trzeba otworzyć się na Ducha Świętego, zachętę, która płynie nie tylko z ambon naszych kościołów, ale również od różnych ludzi świeckich. Tak dużo mówi się o tym otwarciu w kontekście przygotowania do sakramentu bierzmowania. Na czym polega to otwarcie, które - jak słyszymy - jest takie ważne i potrzebne w naszym życiu?
    Gdy patrzymy na przykład Chrystusa, który przed dwoma tysiącami lat chodził jako człowiek po ziemi palestyńskiej, łatwiej nam zrozumieć na czym polega otwarcie się na Ducha Świętego. Ewangelia podkreśla, że Jezus Chrystus wszystko czynił w Duchu Świętym, którego przyjął podczas chrztu w Jordanie. W Duchu Świętym przebywał na pustyni, gdzie był kuszony przez diabła, w Duchu Świętym powrócił z pustyni do Nazaretu i w tymże Duchu szedł przez życie czyniąc dobrze wszystkim ludziom. Wreszcie tego Ducha oddał w ręce Ojca, gdy umierał na krzyżu, aby Go następnie po swoim Wniebowstąpieniu zesłać na Apostołów i na cały Kościół.
    Ten sam Duch Święty żyje w każdym z nas od chwili chrztu świętego, a w szczególny sposób są nam dane jego dary w sakramencie bierzmowa-nia. Jeżeli pozwolimy - jak Chrystus - aby Duch Święty kierował naszym życiem, to będzie ono przynosiło również błogosławione owoce. Będzie to prawdziwe naśladowanie Chrystusa, który chce, abyśmy tworząc Jego Kościół, stawali się również Jego przedłużeniem w różnego rodzaju działaniach. Jeżeli poddamy się Duchowi Świętemu, Chrystus będzie dalej mógł - przez nas - dokonywać w swoim Kościele tych samych dzieł, które czynił, gdy chodził jako człowiek po ziemi. Obiecuje nam ponadto, że te czyny mogą być nawet większe, ponieważ On wrócił do Ojca.
    Praktyka otwierania się na Ducha Świętego wymaga modlitwy, w któ-rej wołamy do Ducha Świętego, aby przychodził i nas prowadził. Kiedyś św. Augustyn tak się modlił do Ducha Świętego:
    Bądź moim oddechem, Duchu Święty, abym rozważał to, co święte.
    Bądź moją siłą, Duchu Święty, abym czynił to, co święte.
    Bądź mym pragnieniem, Duchu Święty, abym ukochał to, co święte.
    Bądź moją mocą, Duchu Święty, ażebym strzegł tego, co święte.
    Strzeż mnie od złego, Duchu Święty, bym nie stracił tego, co święte.
    Amen.

    Wiemy, jaką rolę na drodze duchowego dojrzewania św. Augustyna odegrała jego matka, św. Monika. Jeżeli rodzice chcą skutecznie pomóc swojemu dziecku w przygotowaniu do sakramentu bierzmowania, to najcenniejszy z ich strony będzie przykład zrozumienia potrzeby obecności Ducha Świętego w ich życiu codziennym, a co za tym idzie, przykład modlitwy do Ducha Świętego, która ma miejsce nie tylko w ważniejszych momentach życia, ale jest praktyką codzienną i tak zwyczajną, że można ją porównać do czynności oddychania.
    Różne są kryteria, które trzeba spełnić, aby można było przystąpić do sakramentu Ducha Świętego. Najważniejszym jednak kryterium - według mnie - jest głębokie przekonanie, że kandydatowi do tego sakramentu zależy nie tyle na bierzmowaniu, co na Osobie Ducha Świętego, z którą chce się związać na całe życie. W uzyskaniu tego przekonania niezastąpio-ną rolę spełniają rodzice kandydata i osoba, która ma być świadkiem przy bierzmowaniu. Dlatego trudno sobie wyobrazić właściwe przygotowanie do sakramentu dojrzałości chrześcijańskiej, w którym uczestniczy tylko młodzież - i to niechętnie - a rodzice i świadkowie są obecni dopiero podczas spowiedzi przed bierzmowaniem i na samej uroczystości udzielania tego sakramentu.
    Jestem głęboko przekonany, że jako rodziny Domowego Kościoła mamy wielkie zadanie do spełnienia w naszych wspólnotach parafialnych również i na tej płaszczyźnie. Od kogo bardziej, jak nie od tych, którzy na drodze formacji odkryli z radością nieskończony w swej mocy dar Ducha Świętego, miejscowy duszpasterz może oczekiwać zrozumienia tych spraw i gotowości pomocy w przygotowaniu młodzieży do przyjęcia sakramentu dojrzałości chrześcijańskiej. Myślę, że każdy z nas może sobie postawić pytanie: czy od chwili przyjęcia sakramentu bierzmowania modlę się codziennie do Ducha Świętego? Czy staram się - jak Chrystus - iść przez życie w Duchu Świętym? Czy rozpoczynam dzień od modlitwy do Ducha Świętego? Przed laty pewien świecki człowiek nauczył mnie takiej modlitwy do Ducha Świętego:
    Duchu Święty - objaw mi wolę Bożą,
    Rozkaż mi ją wypełnić
    I przeprowadź przez jej wypełnienie. Amen.

    Od tego czasu odkrywam głębię treści tej modlitwy i doświadczam jej skuteczności w życiu codziennym.

    ks. Jan Mikulski



    © 2001-2013 Centralna Diakonia DK