Strona startowa Domowego Kocioa Strona startowa Ruchu wiato-ycie
  
     
  Strona główna    Aktualności    Rekolekcje    Założyciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiellońskiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z życia Ruchu    W Kościele i świecie  
List DK
Powrt do listy
Listw DK
 
Artykuy:
List`99: I-II 2006
  •    Ks. Jan Mikulski

  • Słowo Moderatora Krajowego   Ks. Jan Mikulski

  • Słowo od redakcji   Agnieszka i Tomasz Talaga, Łódź

  • Zachcianka, czy natchnienie?   Siostra Jadwiga Skudro

  • Poddanie się woli Bożej   Ks. Jan Mikulski

  • Konspekty spotkań miesięcznych kręgu po formacji podstawowej   Anna i Jacek Nowakowie

  • Postawa wdzięczności wobec Boga i ludzi  

  • Eucharystia szkołą życia według woli Bożej  

  • Miłość wymaga cierpienia i krzyża  

  • Z komentarza do „Zasad Domowego Kościoła”   Anna i Jacek Nowakowie

  • Eucharystia w centrum naszego życia   o. Fio Mascarenhas SJ, Bombaj, Indie

  • VI Zjazd Gnieźnieński   Elżbieta i Witold Kowalczykowie, Lublin

  • Odwaga   Ks. Dariusz Larus

  • Służba to nasze "być albo nie być" - Podsumowanie roku pracy DK   Beata i Tomasz Strużanowscy, Toruń

  • Podsumowanie pracy rocznej   Elżbieta Kozyra, Maria Różyczka, Krościenko

  • Relacje z życia Domowego Kościoła  

  • Wspomnienia z letnich rekolekcji   Bożena i Dariusz (Jacek) Drewnowscy, Archidiecezja białostocka

  • Bóg czekał na nas w tym właśnie miejscu   Agnieszka Grudzińska

  • Świadectwo z rekolekcji III stopnia w Krakowie   Anna i Tomasz z Dzierżoniowa

  • Dziękując za życie...   Maria i Marek Zalfresso-Jundziłło

  • Rekolekcje tematyczne "Dialog małżeński"   Iwona i Grzegorz Kowal, Archidiecezja katowicka

  • Drużyna piłkarska   Dorota i Wiktor Gackowscy, Diecezja łowicka

  • Duchowość małżeńska, a wychowanie dzieci   Anna i Stefan z Dzierżoniowa

  • U Ojca na kolanach   Urszula

  • Eucharystia szczytem i źródłem naszego życia   Zosia i Szczepan Muszalowie, diakonia słowa Diecezji bielsko-żywieckiej

  • List`99: stycze - luty 2006

    Służba to nasze "być albo nie być" - Podsumowanie roku pracy DK

      W dniach 16-18 września w sanktuarium w Licheniu odbyło się tradycyjne podsumowanie roku pracy Domowego Kościoła. Udział w nim wzięli: moderator krajowy - ks. Jan Mikulski, para krajowa - Anna i Jacek Nowakowie oraz pary filialne i pary diecezjalne - uwaga! - ze wszystkich diecezji w Polsce. Do Lichenia przyjechała też znaczna część księży-moderatorów diecezjalnych oraz przedstawiciele Domowego Kościoła z Ukrainy (diecezja kamieniecko-podolska) i Niemiec (Hannover). Jak zwykle, naszym gościem honorowym była siostra Jadwiga Skudro, a ostatniego dnia dołączył do nas moderator generalny Ruchu Światło-Życie, ks. Roman Litwińczuk.
    U stóp Matki Bożej Bolesnej Królowej Polski trwaliśmy na modlitwie dziękczynnej za wszelkie dobro, które Pan Bóg sprawił w naszym ruchu w minionym roku i z wiarą polecaliśmy przyszłość wspólnoty. W szczególny sposób staraliśmy się odczytać sens hasła roku, szukając odpowiedzi na pytanie, w jaki konkretny sposób możemy "dać świadectwo nadziei". W naszym przekonaniu trafnej odpowiedzi na to pytanie udzielił ks. Jan Mikulski, który powiedział, że w tych czasach świadectwo nadziei najpełniej wyraża się w tym, że w naszym życiu staramy się kierować Słowem Bożym. Nie upajamy się nim, nie zachwycamy, nie podziwiamy, lecz właśnie - kierujemy.
    Sobotnie spotkanie w ramach poszczególnych filii wypełniły relacje par diecezjalnych z przebiegu roku formacyjnego, ze szczególnym uwzględnieniem rekolekcji letnich. (Szczegółowe informacje na ten temat podają w swoim artykule Ela Kozyra i Marysia Różycka). Natomiast w niedzielne przedpołudnie odbyło się spotkanie ogólne, podczas którego:
    1. Para krajowa zdała relację z pracy kręgu centralnego DK. Jak podkreślił Jacek Nowak, ostatni rok był dla kręgu centralnego czasem rozważania, co - po zredagowaniu i zatwierdzeniu "zasad DK" - jest teraz dla nas największym wyzwaniem. Członkowie kręgu centralnego uznali, że obecnie trzeba bliżej przyjrzeć się formacji i na nowo określić jej poszczególne etapy. Niedawno ukazały się materiały na temat pilotowania kręgów według nowych zasad (wersja studyjna); teraz nadszedł czas na przeredagowanie i uzupełnienie materiałów do pierwszego i drugiego roku pracy.
    Po raz kolejny pojawiła się kwestia tzw. "skróconych" rekolekcji pierwszego i drugiego stopnia. - Problemem jest nie tyle długość rekolekcji, ile świadomość, co chcemy przez nie osiągnąć - zauważył Jacek Nowak. - Wydaje się, że w tle obiektywnych przeszkód (finanse, niemożność uzyskania urlopu) stoi nieświadomość, czy wręcz niewiara w to, co można przeżyć podczas rekolekcji 15-dniowych. - Doceniamy i szanujemy próby prowadzenia rekolekcji 9-dniowych - podkreślił Jacek - ale prosimy o uczciwe zgłaszanie ich i nietraktowanie jako alternatywy dla rekolekcji 15-dniowych. Jacek przestrzegł też przed "upychaniem" całego programu długich rekolekcji w formy skrócone. - Nie wiemy, czy krąg centralny podtrzyma takie stanowisko w przyszłości, ale na dzisiaj wyraża ono nasze zdanie na ten temat - powiedział. Zachęcił jednocześnie do pilniejszego zgłębiania charyzmatu Domowego Kościoła poprzez uczestnictwo w Oazach Rekolekcyjnych Diakonii Rekolekcyjnej DK (ORDR DK), sesjach o pilotowaniu kręgów oraz przez lektur ę archiwalnych numerów "Listu".
    2. Przedstawiono Agnieszkę i Tomka Talagów z Tuszyna k. Łodzi, nowych redaktorów "Listu", dziękując jednocześnie Eli i Witkowi Kowalczykom z Lublina, którzy redagowali nasze pismo formacyjne w ciągu kilku ostatnich lat. W tym czasie zwielokrotnili oni nakład, doprowadzając go do poziomu 7500 egzemplarzy.
    Nowi redaktorzy poinformowali, że "List" będzie zawierał cztery główne części, przeznaczone na formację, informacje z życia DK oraz prezentację świadectw i znaków czasu. Gromkie brawa wywołała uwaga siostry Jadwigi, że trzeba robić wszystko, aby - jak to zazwyczaj bywa - "to, co najciekawsze, nie znajdowało się na samym końcu"... Przy okazji warto dodać, że nakład "Listu" wzrósł właśnie do 8500 egzemplarzy.
    3. Zostały podane informacje na temat kondycji finansowej DK. Wbrew temu, do czego jesteśmy przyzwyczajeni na co dzień, nie było słychać narzekań... Przypomniano też zasady i sposób podziału funduszu ewangelizacyjnego.
    4. Para krajowa ustosunkowała się do pytań napływających od członków DK.
    Pytanie: Czy nie należy rozważyć możliwości jakiegoś zaangażowania w życie wspólnoty osób pozostających w związkach niesakramentalnych? Ich ilość wzrasta - to też jest jakiś znak czasu.
    Odpowiedź: Zdecydowanie nie - wszystko, co robimy, bazuje na łasce sakramentu małżeństwa. Można natomiast poszukiwać sposobów wychodzenia na zewnątrz z posługą do takich par. Małżonkowie z DK mogą pomagać w pracach duszpasterstwa dla osób rozwiedzionych i żyjących w związkach niesakramentalnych.
    Pytanie: Czy trzeba kogoś informować o zamiarze uczestnictwa w rekolekcjach organizowanych przez DK innej diecezji?
    Odpowiedź: Koniecznie. O tym fakcie powinna wiedzieć para rejonowa, a za jej sprawą - diecezjalna. Dobrym rozwiązaniem jest uzyskiwanie podpisów pary rejonowej lub diecezjalnej na formularzu zgłoszenia. Przyjmujący uczestników rekolekcji winni sprawdzić, czy takie podpisy zostały zebrane. Organizatorzy rekolekcji powinni bezwzględnie informować o nich parę diecezjalną miejsca.
    Pytanie: Czy para łącznikowa może uczestniczyć w wyborach nowej pary rejonowej?
    Odpowiedź: Nie. Jej posługa kończy się z chwilą zakończenia kadencji poprzedniej pary rejonowej. Przy okazji zauważono, że jest słuszną rzeczą, aby krąg rejonowy przed głosowaniem mógł spotkać się ze wszystkimi parami kandydującymi.
    5. Para krajowa, Ania i Jacek Nowakowie, zwrócili uwagę na fakt, że za rok upłynie ostatecznie ich kadencja (przypomnijmy - przedłużona o dwa lata we wrześniu 2004 r.). Poprosili o modlitwę w intencji znalezienia kandydatów do posługi pary krajowej oraz o przeżycie tego czasu decyzji nie w kategoriach gorączki przedwyborczej, lecz szukania woli Bożej.
    6. Niezwykle poruszające było wystąpienie moderatora generalnego Ruchu Światło-Życie, ks. Romana Litwińczuka, który z wielką troską mówił o trudnej sytuacji w formacji młodzieżowej Ruchu. Zwracał uwagę na mniejsze zainteresowanie ruchem oazowym wśród dzieci i młodzieży oraz na odczuwalny brak zaangażowanych kapłanów. Jeżeli macie gorliwych księży moderatorów, to noście ich na rękach! - stwierdził. Zachęcał również do zapraszania kleryków na rekolekcje.
    Moderator Generalny poinformował też o wszczęciu starań, aby Papieska Rada ds. Laikatu nadała Ruchowi Światło-Życie tzw. status papieski, co sprawiłoby, że byłby on uznawany przez władze kościelne na całym świecie.
    7. Moderator krajowy DK, ks. Jan Mikulski, zachęcał do systematycznej formacji. - Wchodzimy do ruchu po to, aby w przyszłości - odbywszy najpierw dogłębną formację - służyć innym - powiedział. - Służba to "być albo nie być" naszego człowieczeństwa i chrześcijaństwa - podkreślił. - Typową postawę członka Domowego Kościoła powinny wyrażać słowa: "Odbywam formację po to, aby w przyszłości jak najlepiej służyć. Chcę być do tego dobrze przygotowany". Nieporozumieniem jest unikanie formacji z myślą, że w ten sposób - ze względów formalnych - nie będziemy musieli być parą animatorską, rejonową, diecezjalną...
    Ksiądz Moderator prosił też, by pamiętać o modlitwie w sprawie jak najszybszego ukończenia procesu beatyfikacyjnego Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego.
    W trakcie niedzielnej mszy świętej, której przewodniczył Ksiądz Roman Litwińczuk miało miejsce uroczyste przekazanie posługi i błogosławieństwo nowych par diecezjalnych z 5 diecezji.
    Spotkanie w Licheniu napełniło nas dużą radością. Miło było przekonać się, że w Domowym Kościele panuje duch wzajemnej życzliwości, że mimo napotykanych trudności, wytrwale dążymy do rozwoju i pogłębiania różnych form życia wspólnotowego. Domowy Kościół żyje, rozwija się i ma niesłychanie wiele do zaoferowania małżonkom i rodzinom pragnącym "czegoś więcej"!
    W imieniu uczestników serdeczne słowa podziękowania kierujemy do pary diecezjalnej Małgosi i Ryśka Opasiaków, oraz całej wspólnoty Domowego Kościoła diecezji włocławskiej za staranne przygotowanie spotkania. "Bóg zapłać" za troskliwą, ofiarną służbę!

    Beata i Tomasz Strużanowscy
    Toruń



    © 2001-2013 Centralna Diakonia DK