Strona startowa Domowego Ko禼io砤 Strona startowa Ruchu iat硂-痽cie
  
     
  Strona g艂贸wna    Aktualno艣ci    Rekolekcje    Za艂o偶yciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiello艅skiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z 偶ycia Ruchu    W Ko艣ciele i 艣wiecie  
List DK
Powr髏 do listy
List體 DK
 
Artyku硑:
List`98: IX-XII 2005
  • Jan Pawe艂 II (1920-2005)   Tomasz Stru偶anowski, Toru艅

  • S艂owo Moderatora Krajowego   Ks. Jan Mikulski

  • S艂owo Pary Krajowej   Anna i Jacek Nowakowie

  • S艂owo od redakcji   Agnieszka i Tomasz Talaga, 艁贸d藕

  • Eucharystia 藕r贸d艂em nadziei   Ks. Jan Mikulski

  • Konspekty spotka艅 miesi臋cznych kr臋gu po formacji podstawowej   Anna i Jacek Nowakowie

  • Eucharystia szko艂膮 uczestnictwa w 偶yciu doczesnym i wiecznym  

  • Wielko艣膰 ka偶dej mi艂o艣ci mierzy si臋 wielko艣ci膮 daru  

  • Przebaczenie warunkiem ka偶dej prawdziwej ludzkiej mi艂o艣ci  

  • Eucharystia szko艂膮 postawy posiadania siebie w dawaniu siebie  

  • Z komentarza do „Zasad Domowego Ko艣cio艂a”   Anna i Jacek Nowakowie

  • III Krajowy Kongres Ruch贸w i Stowarzysze艅 Katolickich   Agnieszka i Tomasz Talaga, 艁贸d藕

  • Zadania ruch贸w i stowarzysze艅 katolickich w Ko艣ciele Polskim   Abp J贸zef Michalik, Przewodnicz膮cy Konferencji Episkopatu Polski

  • Propozycja duszpasterska   Ks. Tomasz Owczarek, Moderator Diecezjalny DK, 艁贸d藕

  • O drogach i bezdro偶ach komunikacji ma艂偶e艅skiej   Beata i Tomasz Stru偶anowscy, Toru艅

  • „Emaus” – wielkanocne spotkanie spotka艅   Barbara i Ryszard Czernik, diecezja katowicka

  • Sesja tematyczna o zobowi膮zaniach Domowego Ko艣cio艂a   Agnieszka i Krzysztof Kubiccy, Cz臋stochowa

  • Podejmuj膮c pos艂ug臋, wchodz臋 w nurt rzeki...   Teresa i Bernard Szczygielscy, diecezja siedlecka

  • Rekolekcje w Nowogr贸dku   Lena i Janusz Kilanowscy, Alicja i J贸zef Mielcarkowie, Toru艅

  • Po偶egnanie Ojca 艢wi臋tego Rzymie   Gosia i Jarek Marsza艂kowie, 艁贸d藕

  • Byli艣my w Rzymie na inauguracji pontyfikatu Benedykta XVI   Maria i Roman Blechaczowie, Toru艅

  • Chwa艂a Panu, za rekolekcje III stopnia, kt贸re Pan da艂 nam prze偶y膰 w Rzymie!   Marysia i Adam Kleimanowie, Bytom

  • Ko艣ci贸艂 to nie tylko dom z kamieni i z艂ota...   Gabriela i Andrzej Warde艅scy, Kalisz

  • 艢wiadectwo kap艂a艅skie   Ks. Zdzis艂aw Szostak, Lublin

  • List`98: wrzesie - grudzie 2005

    Eucharystia szko艂膮 uczestnictwa w 偶yciu doczesnym i wiecznym

    I. Dzielenie si臋 偶yciem (przy herbacie)

    II. Cz臋艣膰 modlitewna:

    • Modlitwa do Ducha 艢wi臋tego
    • Dzielenie si臋 S艂owem Bo偶ym: J 6,26-35.
    • Modlitwa spontaniczna: przeproszenie za brak otwarcia na Bo偶膮 prawd臋
    • Tajemnica r贸偶a艅ca: Nawiedzenie 艢w. El偶biety.

    III. Cz臋艣膰 formacyjna:

    • Dzielenie si臋 realizacj膮 zobowi膮za艅: codzienna modlitwa osobista (Namiot Spotkania
      Jaka by艂a moja wierno艣膰 Namiotowi Spotkania w okresie wakacyjnym (lipiec, sierpie艅)? W jaki spos贸b w mojej modlitwie jest obecne s艂owo Bo偶e? Czy na modlitwie staj臋 w prawdzie przed Bogiem, czy przedstawiam Bogu tak偶e swoje s艂abo艣ci? Na ile modlitwa osobista wp艂ywa na zmian臋 mojego 偶ycia? Jak modlitwa otwiera mnie na innych (wsp贸艂ma艂偶onek, dzieci, s膮siedzi, wsp贸艂pracownicy, dalsza rodzina, przypadkowi ludzie)? W jaki spos贸b Namiot Spotkania pomaga mi rozeznawa膰 wol臋 Bo偶膮 w podejmowaniu na co dzie艅 r贸偶nych decyzji?

    • Om贸wienie nowego tematu: "Eucharystia szko艂膮 uczestnictwa w 偶yciu doczesnym i wiecznym" (ka偶de ma艂偶e艅stwo wcze艣niej, w domu, zapoznaje si臋 z tekstami pomocniczymi oraz z pytaniami do tekst贸w; na kr臋gu odbywa si臋 rozmowa na ten temat).

      Pytania i problemy do zastanowienia si臋, om贸wienia i dyskusji:
      Czy uczestnictwo we Mszy 艣w. prze偶ywamy jako czas jedynie "dla siebie", czy te偶 widzimy w Eucharystii przede wszystkim czas na budowanie wsp贸lnoty z innymi? Czy inni uczestnicy Eucharystii pomagaj膮 nam w dobrym prze偶ywaniu Mszy 艣w., czy raczej przeszkadzaj膮, a nawet denerwuj膮? Z czym przychodz臋 na Eucharysti臋? Jakie pragnienia, oczekiwania, trudy w艂asnego 偶ycia przynosz臋 na Msz臋 艣w., czy umiem je powierza膰 Bogu? Czy ufam, 偶e Duch 艢wi臋ty, kt贸ry prowadzi mnie podczas Eucharystii, mo偶e mnie poprowadzi膰 bezpiecznie r贸wnie偶 przez ca艂e 偶ycie? Czy wierz臋, 偶e mo偶e On nieustannie przemienia膰 moje 偶ycie? Jak rozumiem (lub do艣wiadczam) s艂owa Jana Paw艂a II, 偶e Eucharystia "daje (...) impuls i pozwala nam z 偶yw膮 nadziej膮 spe艂nia膰 nasze codzienne zadania i obowi膮zki", z czego ta prawda wynika? Jak rozumiem twierdzenie, 偶e Eucharystia jest miejscem, w kt贸rym 艂膮czy si臋 偶ycie doczesne z 偶yciem wiecznym i dokonuje si臋 pobudzenie "ka偶dego chrze艣cijanina do zaanga偶owania w szerzenie Ewangelii i o偶ywianie spo艂ecze艅stwa duchem chrze艣cija艅skim"?

      Sugestie do pracy w ci膮gu miesi膮ca:
      • dialog ma艂偶e艅skina temat: "Jak膮 rol臋 zajmuje w naszym 偶yciu Msza 艣w., jaki ona ma wp艂yw na nasze 偶ycie".
        Jak wygl膮da nasze przygotowanie do uczestnictwa we Mszy 艣w. (np. nieco wcze艣niejsze przybycie do ko艣cio艂a, wyciszenie wewn臋trzne poprzez modlitw臋, u艣wiadomienie sobie, z jakimi pragnieniami przychodzimy na Eucharysti臋)? Czy dzielimy si臋 wzajemnie naszym prze偶ywaniem Eucharystii, rado艣ciami z Niej wynikaj膮cymi, pragnieniami, trudno艣ciami? Jak Msza 艣w. kszta艂tuje nasze wzajemne relacje ma艂偶e艅skie, rodzinne, inne?
      • propozycje regu艂y 偶ycia:
        • np. spotkanie z Chrystusem Eucharystycznym poza Msz膮 艣w. (np. raz w tygodniu, przez p贸艂 godziny, ale regularnie);
        • np. uczestnictwo we Mszy 艣w. poza niedziel膮 w konkretnej intencji (np. trudnego wsp贸艂pracownika, s膮siadki obdarzonej niezaplanowanym macierzy艅stwem, dziecka, kt贸re nie ma wsparcia w rodzinie itp.) i duchowe z艂o偶enie tego cz艂owieka, czy sytuacji na o艂tarzu wraz z darami chleba i wina;
        • np. przeczytanie Listu apostolskiego Mane nobiscum Domine Ojca 艢wi臋tego Jana Paw艂a II pod k膮tem wp艂ywu Eucharystii na moje 偶ycie

    Anna i Jacek Nowakowie



    75. Eucharystia, najwy偶szy dar Chrystusa dla Ko艣cio艂a, uobecnia w spos贸b sakramentalny ofiar臋 z艂o偶on膮 przez Chrystusa dla naszego zbawienia: "w naj艣wi臋tszej Eucharystii zawiera si臋 bowiem ca艂e dobro duchowe Ko艣cio艂a, to znaczy sam Chrystus, nasza Pascha". Z tego "藕r贸d艂a i zarazem szczytu ca艂ego 偶ycia chrze艣cija艅skiego" Ko艣ci贸艂 pielgrzymuj膮cy czerpie wszelk膮 nadziej臋. Eucharystia bowiem "daje (...) impuls i pozwala nam z 偶yw膮 nadziej膮 spe艂nia膰 nasze codzienne zadania i obowi膮zki".
    Wszyscy jeste艣my wezwani, by wyznawa膰 wiar臋 w Eucharysti臋, "zadatek przysz艂ej chwa艂y", w przekonaniu, 偶e komunia z Chrystusem, kt贸r膮 prze偶ywamy jako pielgrzymi w doczesno艣ci, daje nam przedsmak ostatecznego spotkania w dniu, w kt贸rym "b臋dziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jakim jest" (1J3,2). Eucharystia jest "doczesnym przedsmakiem wieczno艣ci", jest Bosk膮 obecno艣ci膮 i komuni膮 z ni膮; jako pami膮tka Paschy Chrystusa z samej swej natury wnosi w ludzkie dzieje 艂ask臋. Otwiera na Bo偶膮 przysz艂o艣膰; b臋d膮c komuni膮 z Chrystusem, z Jego cia艂em i krwi膮, jest uczestnictwem w 偶yciu wiecznym Boga.

    Jan Pawe艂 II
    Adhortacja Apostolska Ecclesia in Europa



    24. Rozpoznawszy Pana, dwaj uczniowie z Emaus ?w tej samej godzinie wybrali si臋? (艁k 24,33), aby przekaza膰 to, co zobaczyli i us艂yszeli. Kiedy naprawd臋 do艣wiadczy艂o si臋 Zmartwychwsta艂ego, po偶ywaj膮c Jego Cia艂o i Jego Krew, nie mo偶na zatrzyma膰 tylko dla siebie prze偶ywanej rado艣ci. Spotkanie z Chrystusem, stale pog艂臋biane w eucharystycznej blisko艣ci, wzbudza w Ko艣ciele i w ka偶dym chrze艣cijaninie piln膮 potrzeb臋 dawania 艣wiadectwa i ewangelizowania. Zwr贸ci艂em na to uwag臋 w homilii, w kt贸rej zapowiedzia艂em Rok Eucharystii, nawi膮zuj膮c do s艂贸w 艣w. Paw艂a: ?Ilekro膰 bowiem spo偶ywacie ten chleb i pijecie kielich, 艣mier膰 Pana g艂osicie, a偶 przyjdzie? (1Kor 11,26). Aposto艂 dostrzega 艣cis艂y zwi膮zek mi臋dzy uczt膮 a g艂oszeniem: wej艣膰 w komuni臋 z Chrystusem w pami膮tce Paschy oznacza r贸wnocze艣nie poczu膰 si臋 zobowi膮zanym do stania si臋 misjonarzem wydarzenia, kt贸re ten obrz臋d uobecnia[22] . Rozes艂anie po Mszy 艣w. to nakaz, kt贸ry pobudza ka偶dego chrze艣cijanina do zaanga偶owania w szerzenie Ewangelii i o偶ywianie spo艂ecze艅stwa duchem chrze艣cija艅skim.
    25. Do tej misji Eucharystia daje nie tylko si艂臋 wewn臋trzn膮, ale r贸wnie偶 ? poniek膮d ? ?program?. Jest ona bowiem pewnym sposobem bycia, kt贸ry chrze艣cijanin przejmuje od Jezusa, a przez jego 艣wiadectwo ma promieniowa膰 na spo艂ecze艅stwo i kultur臋. Aby do tego dosz艂o, ka偶dy wierny musi przyswoi膰 sobie w medytacji osobistej i wsp贸lnotowej warto艣ci, jakie wyra偶a Eucharystia, postawy, jakie podpowiada, 偶yciowe zamiary, jakie wzbudza. Dlaczego nie mieliby艣my w tym widzie膰 szczeg贸lnego zadania, jakie niesie w sobie Rok Eucharystii?

    Jan Pawe艂 II
    List apostolski Mane nobiscum Domine



    54. Misterium fidei! Je艣li Eucharystia jest tajemnic膮 wiary, kt贸ra przewy偶sza nasz intelekt, a przez to zmusza nas do jak najpe艂niejszej uleg艂o艣ci S艂owu Bo偶emu, nikt tak jak Maryja nie mo偶e by膰 wsparciem i przewodnikiem w takiej postawie. Nasze powtarzanie dzie艂a Chrystusa z Ostatniej Wieczerzy, kt贸re jest wype艂nianiem Jego nakazu: ?To czy艅cie na moj膮 pami膮tk臋!? , staje si臋 jednocze艣nie przyj臋ciem zaproszenia Maryi do okazywania Mu pos艂usze艅stwa bez wahania: ?Zr贸bcie wszystko, cokolwiek wam powie? (J2, 5). Z matczyn膮 trosk膮, po艣wiadczon膮 podczas wesela w Kanie, Maryja wydaje si臋 nam m贸wi膰: ?Nie wahajcie si臋, zaufajcie s艂owu mojego Syna. On, kt贸ry m贸g艂 przemieni膰 wod臋 w wino, ma moc uczyni膰 z chleba i wina swoje Cia艂o i swoj膮 Krew, ofiaruj膮c wierz膮cym w tej tajemnicy 偶yw膮 pami膮tk臋 swej Paschy, aby w ten spos贸b uczyni膰 z siebie "chleb 偶ycia"? .
    55. W pewnym sensie Maryja wyrazi艂a swoj膮 wiar臋 eucharystyczn膮, jeszcze zanim Eucharystia zosta艂a ustanowiona, przez sam fakt ofiarowania swojego dziewiczego 艂ona, aby mog艂o si臋 dokona膰 Wcielenie S艂owa Bo偶ego. Eucharystia odsy艂aj膮c do m臋ki i zmartwychwstania, wyra偶a jednocze艣nie ci膮g艂o艣膰 z tajemnic膮 Wcielenia. W zwiastowaniu Maryja pocz臋艂a Syna Bo偶ego r贸wnie偶 w fizycznej prawdzie cia艂a i krwi, antycypuj膮c w sobie to, co w jakiej艣 mierze realizuje si臋 sakramentalnie w ka偶dym wierz膮cym, kt贸ry przyjmuje pod postaci膮 chleba i wina Cia艂o i Krew Pa艅sk膮. Istnieje ponadto g艂臋boka analogia pomi臋dzy fiat wypowiedzianym przez Maryj臋 na s艂owa archanio艂a i amen, kt贸re wypowiada ka偶dy wierny kiedy otrzymuje Cia艂o Pa艅skie. Maryja by艂a wezwana do wiary, 偶e Ten, kt贸rego pocz臋艂a ?za spraw膮 Ducha 艢wi臋tego?, by艂 ?Synem Bo偶ym? (por. 艁k 1,30-35). W ci膮g艂o艣ci z wiar膮 Dziewicy, tajemnica eucharystyczna wymaga od nas wiary na wz贸r wiary Dziewicy, 偶e ten sam Jezus, Syn Bo偶y i Syn Maryi, uobecnia si臋 w ca艂ym swoim Bosko-ludzkim jestestwie pod postaciami chleba i wina.
    ?B艂ogos艂awiona [jest], kt贸ra uwierzy艂a? (艁k 1,45): Maryja w tajemnicy Wcielenia antycypowa艂a tak偶e wiar臋 eucharystyczn膮 Ko艣cio艂a. Kiedy nawiedzaj膮c El偶biet臋 nosi w 艂onie S艂owo, kt贸re sta艂o si臋 cia艂em, Maryja w pewnym sensie jest ?tabernakulum? - pierwszym ?tabernakulum? w historii, w kt贸rym Syn Bo偶y (jeszcze niewidoczny dla ludzkich oczu) pozwala si臋 adorowa膰 El偶biecie, niejako ?promieniuj膮c? swoim 艣wiat艂em poprzez oczy i g艂os Maryi. Czy zatem Maryja kontempluj膮ca oblicze Chrystusa dopiero co narodzonego i tul膮ca Go w ramionach, nie jest dla nas niedo艣cignionym wzorem mi艂o艣ci i natchnienia podczas ka偶dej naszej Komunii eucharystycznej?

    Jan Pawe艂 II
    Encyklika Ecclesia de Eucharystia



    [?] Co to praktycznie znaczy: mie膰 udzia艂 w 艣mierci i w zmartwychwstaniu Chrystusa? Umieranie, kt贸re jest 藕r贸d艂em 偶ycia musi by膰 programem naszego 偶ycia, nie tylko w zgromadzeniu liturgicznym, ale wsz臋dzie. To znaczy, 偶e wsz臋dzie musimy umiera膰 grzechowi, zawsze musi umiera膰 w nas stary cz艂owiek, musimy przekre艣la膰 w sobie grzeszn膮 po偶膮dliwo艣膰, odrywa膰 si臋 od niew艂a艣ciwych przywi膮za艅, wyrzeka膰 si臋 tego, co nie jest zgodne z wol膮 Bo偶膮. To jest nasze umieranie, przed艂u偶enie uczestnictwa w 艣mierci Chrystusa, kt贸re sakramentalnie rozpoczyna si臋 podczas mszy 艣wi臋tej. Je艣li wybierzemy taki spos贸b 偶ycia, je艣li b臋dziemy umierali z Chrystusem, wtedy b臋dziemy wzrastali w nowym 偶yciu, b臋dzie wzrasta艂 w nas nowy cz艂owiek, ten, kt贸ry ju偶 nie jest poddany prawu 艣mierci, dla kt贸rego 艣mier膰 jest tylko przej艣ciem przez bram臋 do lepszego, pe艂niejszego 偶ycia. Z tego powodu wszystko w naszym chrze艣cija艅skim 偶yciu jest pe艂ne rado艣ci, pe艂ne nadziei, nawet cierpienie, nawet trud wyrzeczenia, zmaganie si臋, kt贸re prowadzimy ze sob膮 i ze 艣wiatem, o ile jest w nim co艣 z nieprzyja藕ni wobec Boga. To wszystko rodzi 偶ycie, to wszystko jest opromienione nadziej膮. [?]

    ks. Franciszek Blachnicki
    "Eucharystia pokarm na ca艂e 偶ycie"
    Wydawnictwo 艢wiat艂o-呕ycie Krak贸w 2004, s. 16 i 17



    © 2001-2013 Centralna Diakonia DK