Strona startowa Domowego Ko禼io砤 Strona startowa Ruchu iat硂-痽cie
  
     
  Strona g艂贸wna    Aktualno艣ci    Rekolekcje    Za艂o偶yciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiello艅skiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z 偶ycia Ruchu    W Ko艣ciele i 艣wiecie  
List DK
Powr髏 do listy
List體 DK
 
Artyku硑:
List`98: IX-XII 2005
  • Jan Pawe艂 II (1920-2005)   Tomasz Stru偶anowski, Toru艅

  • S艂owo Moderatora Krajowego   Ks. Jan Mikulski

  • S艂owo Pary Krajowej   Anna i Jacek Nowakowie

  • S艂owo od redakcji   Agnieszka i Tomasz Talaga, 艁贸d藕

  • Eucharystia 藕r贸d艂em nadziei   Ks. Jan Mikulski

  • Konspekty spotka艅 miesi臋cznych kr臋gu po formacji podstawowej   Anna i Jacek Nowakowie

  • Eucharystia szko艂膮 uczestnictwa w 偶yciu doczesnym i wiecznym  

  • Wielko艣膰 ka偶dej mi艂o艣ci mierzy si臋 wielko艣ci膮 daru  

  • Przebaczenie warunkiem ka偶dej prawdziwej ludzkiej mi艂o艣ci  

  • Eucharystia szko艂膮 postawy posiadania siebie w dawaniu siebie  

  • Z komentarza do „Zasad Domowego Ko艣cio艂a”   Anna i Jacek Nowakowie

  • III Krajowy Kongres Ruch贸w i Stowarzysze艅 Katolickich   Agnieszka i Tomasz Talaga, 艁贸d藕

  • Zadania ruch贸w i stowarzysze艅 katolickich w Ko艣ciele Polskim   Abp J贸zef Michalik, Przewodnicz膮cy Konferencji Episkopatu Polski

  • Propozycja duszpasterska   Ks. Tomasz Owczarek, Moderator Diecezjalny DK, 艁贸d藕

  • O drogach i bezdro偶ach komunikacji ma艂偶e艅skiej   Beata i Tomasz Stru偶anowscy, Toru艅

  • „Emaus” – wielkanocne spotkanie spotka艅   Barbara i Ryszard Czernik, diecezja katowicka

  • Sesja tematyczna o zobowi膮zaniach Domowego Ko艣cio艂a   Agnieszka i Krzysztof Kubiccy, Cz臋stochowa

  • Podejmuj膮c pos艂ug臋, wchodz臋 w nurt rzeki...   Teresa i Bernard Szczygielscy, diecezja siedlecka

  • Rekolekcje w Nowogr贸dku   Lena i Janusz Kilanowscy, Alicja i J贸zef Mielcarkowie, Toru艅

  • Po偶egnanie Ojca 艢wi臋tego Rzymie   Gosia i Jarek Marsza艂kowie, 艁贸d藕

  • Byli艣my w Rzymie na inauguracji pontyfikatu Benedykta XVI   Maria i Roman Blechaczowie, Toru艅

  • Chwa艂a Panu, za rekolekcje III stopnia, kt贸re Pan da艂 nam prze偶y膰 w Rzymie!   Marysia i Adam Kleimanowie, Bytom

  • Ko艣ci贸艂 to nie tylko dom z kamieni i z艂ota...   Gabriela i Andrzej Warde艅scy, Kalisz

  • 艢wiadectwo kap艂a艅skie   Ks. Zdzis艂aw Szostak, Lublin

  • List`98: wrzesie - grudzie 2005

    Po偶egnanie Ojca 艢wi臋tego Rzymie

    Wiadomo艣膰 o 艣mierci papie偶a dotar艂a do nas podczas modlitwy parafialnej w Jego intencji. Ju偶 w nocy bezpo艣rednio po mszy 艣wi臋tej za dusz臋 Ojca 艢wi臋tego w sercach naszych i naszych przyjaci贸艂 narodzi艂o si臋 pragnienie osobistego podzi臋kowania temu wspania艂emu 艢wiadkowi Chrystusowemu. Chcieli艣my podzi臋kowa膰 za te wszystkie lata s艂u偶by, za kredyt zaufania, kt贸rym nas m艂odych obdarzy艂, za wiar臋 w cz艂owieka, za to, 偶e by艂 dla nas tak wspania艂ym autorytetem, za wz贸r 偶ycia (tak偶e 偶ycia mimo przeciwno艣ci, mimo cierpienia), za wszystko, czym ka偶dego z nas obdarowa艂.
    Wraz z narastaj膮cym pragnieniem pielgrzymki wzrasta艂y w膮tpliwo艣ci, czy aby na pewno powinni艣my pojecha膰, nast臋powa艂y ci膮g艂e zmiany decyzji.
    W ko艅cu, za spraw膮 jednego z wielu przypadk贸w (aczkolwiek wierzymy, i偶 w 偶yciu nic nie dzieje si臋 przypadkowo) spotkali艣my znajomego, ksi臋dza Mariusza Szcze艣niaka, kt贸ry jak si臋 okaza艂o za dwa dni wyje偶d偶a do Wiecznego Miasta na uroczysto艣ci pogrzebowe. Po nied艂ugim czasie podj臋li艣my decyzj臋 o wzi臋ciu udzia艂u w tej pielgrzymce.
    Nast臋pnego dnia tj. w 艣rod臋 wyruszyli艣my do Rzymu. Jecha艂o nas ponad czterdzie艣ci os贸b (w tym spora grupka kleryk贸w z 艂贸dzkiego seminarium). Opiekowali si臋 nami ksi膮dz Mariusz Szcze艣niak oraz ksi膮dz Jaros艂aw Kali艅ski.
    Mimo, i偶 bez przerwy bombardowani byli艣my przer贸偶nymi wiadomo艣ciami o ogromnych trudno艣ciach w dotarciu do Rzymu my dojechali艣my w nieca艂e 24 godziny, ani razu nie stoj膮c w korkach. Ma艂o tego, uda艂o nam dosta膰 si臋 na parking znajduj膮cy si臋 ok. 10 minut drogi 艣rodkami komunikacji miejskiej od Watykanu.
    Jedynym minusem zdawa艂 si臋 by膰 fakt, i偶 jeszcze przed naszym przyjazdem kolejka chc膮cych odda膰 pok艂on Ojcu 艢wi臋temu zosta艂a "zamkni臋ta". Jednak偶e i tu Opatrzno艣膰 da艂a zna膰 o sobie. Po kr贸tkim rozeznaniu w sytuacji pojawi艂 si臋 organizator pielgrzymki prosz膮c o jak najszybsze zebranie si臋 ca艂ej grupy i udanie si臋 do Watykanu. Okaza艂o si臋, 偶e dzi臋ki pomocy ksi臋dza Konrada Krajewskiego - papieskiego ceremoniarza - otrzymali艣my mo偶liwo艣膰 wej艣cia "od zakrystii" do Bazyliki 艣w. Piotra by odda膰 cze艣膰 Papie偶owi Polakowi. Uczucia jakie nam towarzyszy艂y na tej niezwyk艂ej "audiencji" trudno wyrazi膰. By艂o to niezwyk艂e po偶egnanie ze wzgl臋du na fakt, i偶 odczuwali艣my pewno艣膰 (kt贸r膮 kolejnego dnia podczas uroczysto艣ci pogrzebowych wyrazi艂 tak偶e jeden z kardyna艂贸w), 偶e ten wielki cz艂owiek jest teraz u boku Ojca i nam b艂ogos艂awi, wstawia si臋 za nami. Tak wi臋c by艂a to zarazem nasza pielgrzymka do 艣wi臋tego. Podobny nastr贸j panowa艂 w ca艂ym Rzymie. Wsz臋dzie spotykali艣my pi臋kne plakaty wyra偶aj膮ce wdzi臋czno艣膰 W艂och贸w dla Jana Paw艂a II, ale tak偶e plakaty czy transparenty z napisami "Santo Subito" czyli "艢wi臋ty natychmiast", czy wr臋cz wizerunki Ojca 艢wi臋tego w aureoli. To wszystko m贸wi艂o samo za siebie.
    Bardzo mi艂ym akcentem zw艂aszcza dla nas Polak贸w by艂o tak偶e zachowanie os贸b innych narodowo艣ci, kt贸re podchodzi艂y do nas i ze 艂zami w oczach dzi臋kowa艂y nam za Tego wspania艂ego papie偶a.
    Du偶o mo偶na by jeszcze pisa膰, a i tak trudno by艂oby opisa膰 wszystko, co nas spotka艂o, wszystkie emocje, kt贸re nam towarzyszy艂y.
    W drodze powrotnej ustalony zosta艂 termin kolejnej pielgrzymki do Rzymu - uroczysto艣ci beatyfikacja Ojca 艢wi臋tego Jana Paw艂a II.

    Gosia i Jarek Marsza艂kowie
    艁贸d藕



    © 2001-2013 Centralna Diakonia DK