Strona startowa Domowego Kocioa Strona startowa Ruchu wiato-ycie
  
     
  Strona główna    Aktualności    Rekolekcje    Założyciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiellońskiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z życia Ruchu    W Kościele i świecie  
List DK
Powrt do listy
Listw DK
 
Artykuy:
List`97: I-IV 2005
  • Słowo Moderatora Krajowego Domowego Kościoła   ks. Jan Mikulski

  • Musicie znać smak tego Pokarmu, któremu na imię Eucharystia   Jana Pawła II

  • W modlitwie jest tak, jak w życiu małżeńskim   ks. Henri Caffarel

  • Być apostołem Chrystusa   ks. Jan Mikulski

  • Konspekty spotkań miesięcznych kręgu   Elżbieta i Witold Kowalczykowie

  • „Dni wspólnoty jako wyraz jedności i diakonii w Ruchu Światło-Życie”  

  • „Diakonia w parafii”  

  • „Diakonia w sąsiedztwie, w środowisku pracy itp.”  

  • „Podsumowanie rocznej pracy formacyjnej kręgu”  

  • Z komentarza do „Zasad Domowego Kościoła”   Anna i Jacek Nowakowie

  • Razem czy osobno do diakonii?   Barbara i Jan Błaszczukowie (DK, diecezja sandomierska)

  • „Ja was wybrałem...”   Ewa i Wojciech Grelowie (DK, Nowy Wiśnicz)

  • Najważniejsze powołanie   Halina Filipiak (DK, Radom)

  • Doznaliśmy miłosiernej miłości Boga   Małgosia i Zbyszek Szefs (DK, Bydgoszcz)

  • Rekolekcje o „zasiadaniu” w Ciechocinku   Anna i Wojciech Łuczakowie z Konina

  • Spotkanie opłatkowe odpowiedzialnych DK w Częstochowie  

  • Oddziaływanie gier komputerowych na psychikę dzieci   prof. dr hab. Maria Braun-Gałkowska

  • Poczytaj mi, mamo   Marek Zagumny (SWPS, Warszawa)

  • Dziecięcy system wartości   hm. Rafał Ryszka

  • List`97: stycze - kwiecie 2005

    Poczytaj mi, mamo

    [...] Czytanie ma duży wpływ na rozwój wyobraźni dziecka. Czytanie bardzo mocno rozwija wrażliwość i empatię. Czytanie dziecku w dzieciństwie odpowiednich do jego poziomu intelektualnego pozycji literackich pomaga mu w poznawaniu wartości moralnych i wpływa pozytywnie na wybór postaw życiowych. Ponadto buduje samouznanie i ułatwia samodzielne czytanie. Uczy nieagresywnych sposobów rozwiązywania konfliktów i co najważniejsze – kształtuje nawyk czytania na całe życie. [...] Dzieci, którym nie czyta się w domu, chętnie poświęcają czas na oglądanie telewizji. Maria Braun-Gałkowska i Iwona Uflik w swej książce pod tytułem „Zabawa w zabijanie" (Warszawa 2002) piszą o złym wpływie oglądania telewizji na dzieci. Rozkojarzenie, nadpobudliwość, agresja, brak wyobraźni, kopiowanie w zabawach zachowań filmowych bohaterów to tylko niektóre niepożądane przejawy współczesności. Dlatego też czytanie powinno stać się swoistą alternatywą oglądania telewizji.
    Wystarczy tylko 20 minut dziennie. To najważniejsze 20 minut dnia życia dziecka, które mogą wzmocnić więź między dorosłym a dzieckiem. Czytanie kojarzy się z przyjemnością i poczuciem bezpieczeństwa już od najmłodszych lat. Dostarcza ogromnej wiedzy ogólnej, czynnie rozbudowuje słownictwo, uczy myślenia, pomaga zrozumieć siebie, ludzi i otaczający świat.
    W okresie dzieciństwa kształtuje się sprawność słuchania-mówienia, w okresie końcowym wieku przedszkolnego i młodszego wieku szkolnego – uczenie się głośnego czytania i zapisywania mowy. Koniec młodszego wieku szkolnego i edukacja szkolna to uczenie się umiejętności czytania cichego, tzw. właściwego, z wyłączeniem głosu oraz uczenie się pisania. Głośne czytanie jest więc etapem przejściowym od słuchania. W sierpniu 2001 roku przeprowadzono w Polsce badania nt. „Aktualne problemy i wydarzenia" na grupie 964 osób, których wyniki ogłosiło Centrum Badania Opinii Społecznej pod tytułem „Cała Polska czyta dzieciom". Wyniki badań potwierdzają, że istnieje duża zależność czytelnictwa książek od poziomu intelektualnego człowieka, wykształcenia i środowiska, a także od kontaktu z książką w dzieciństwie. Czytelnikami są najczęściej ludzie młodzi i wykształceni. Najczęściej po książki sięgają ludzie, którym w dzieciństwie czytano książki. Wpływ środowiska na czytelnictwo książek też nie jest bez znaczenia. Bez książek wychowuje się jedna piąta dzieci wiejskich, ponad jedna czwarta ma z książką sporadyczny kontakt. Regularnie czyta się książki dzieciom w rodzinach z wyższym wykształceniem. Czytanie książek dzieciom przez rodziców spada, gdy dziecko rozpoczyna samodzielnie czytać. Irena Koźmińska, organizatorka akcji głośnego czytania, podkreśla dbałość dorosłych o to, „by dzieci kojarzyły czytanie z radością, a nie z obowiązkiem i nudą". Wyjaśnia, że nie należy zbyt wcześnie popychać dzieci do czytania, bo można osiągnąć skutek przeciwny od oczekiwanego, dzieci bowiem uczone czytania w wieku np. 4 lat rzadko stają się czytelnikami na całe życie. W ich wieku czytanie jest zbyt dużym wysiłkiem. Dziecko więcej rozumie, kiedy słucha, niż kiedy czyta. Zrozumienie tekstu słuchanego wyprzedza o dwa, trzy lata zrozumienie tekstu przy samodzielnym czytaniu. Dlatego warto jest czytać książki dzieciom w każdym wieku, i tym, które mają rok, kilka i kilkanaście lat. Głośna konferencja zorganizowana w Warszawie przez fundację Ireny Koźmińskiej „Jak kochać dziecko – nowe odkrycie psychologii" potwierdziła powyższe tezy. Bezpośrednie oddziaływanie czytania na rozwój dziecka to wszystkie te korzyści, które niesie ze sobą kontakt z lekturą. Dziecko zdobywa różnorodną wiedzę, począwszy od nauki pisania i czytania po wzbogacanie zakresu słownictwa, rozwój wyobraźni, umiejętność prawidłowego i elokwentnego wypowiadania się. Czytanie ma ogromny wpływ również na emocjonalną sferę dziecka, która rozwija się podczas głośnego czytania dzieciom książek przez rodziców. Bezpośredni kontakt z lekturą zaspokaja bowiem podstawowe potrzeby dziecka, dostarcza przyjemności wynikającej z samego obcowania z książką. Książka zaspokaja ciekawość poznawczą dziecka, jak też potrzebę marzenia, chęć przeniesienia się w inny świat, w świat zabawy na niby. A zatem: poczytaj, mamo, poczytaj, tato swemu dziecku chociaż przez dwadzieścia minut dziennie. Naprawdę warto.

    Marek Zagumny (SWPS, Warszawa)
    Fragment artykułu „Dziecko jest po to, aby się bawić...,
    „Edukacja i Dialog” 2003, nr 7(150), IX 2003; ze strony:
    http://www.vulcan.edu.pl/eid/archiwum/2003/07/index.html



    © 2001-2013 Centralna Diakonia DK