Strona startowa Domowego Kocioa Strona startowa Ruchu wiato-ycie
  
     
  Strona główna    Aktualności    Rekolekcje    Założyciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiellońskiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z życia Ruchu    W Kościele i świecie  
List DK
Powrt do listy
Listw DK
 
Artykuy:
List`96: IX-XII 2004
  • Słowo Moderatora Krajowego Domowego Kościoła   ks. Jan Mikulski

  • Żyć Eucharystią   ks. Franciszek Fleischmann, doradca duchowy ERI END

  • Tajemnica Przymierza i komunii (List pary odpowiedzialnej ERI END)   Priscilla i Jean-Louis Simonis

  • Jak kształtować życie małżeńskie i rodzinne w czasach kultury liberalizmu moralnego?   ks. Jan Mikulski

  • Konspekty spotkań miesięcznych kręgu   Elżbieta i Witold Kowalczykowie

  • „Diakonia w rodzinie”  

  • „Dojrzewanie do diakonii”  

  • „Diakonia w Ruchu”  

  • Z komentarza do „Zasad Domowego Kościoła”   Anna i Jacek Nowakowie

  • Diakonia   Dorota i Zbyszek Płachta (DK, Bydgoszcz)

  • Diakonia małżonków   Agata Jankowiak (DK, Poznań)

  • Podsumowanie pracy rocznej Domowego Kościoła   Elżbieta Kozyra, Maria Różycka

  • Byliśmy na Podsumowaniu w Radomiu...   Beata i Tomek Strużanowscy (DK, diecezja toruńska)

  • Adwent i Święta Bożego Narodzenia w naszej rodzinie   Kazimiera Barszcz

  • Przekazywać wszystko, co chrześcijańskie i polskie (Świadectwo z Hanoweru)   Zofia i Kazimierz Wawrzyniakowie (DK, Hanower)

  • Kolejna rocznica urodzin Siostry Jadwigi   Redakcja

  • Nowy Delegat KEP ds. Ruchu Światło-Życie   Anna Wojtas

  • List`96: wrzesie - grudzie 2004

    Tajemnica Przymierza i komunii (List pary odpowiedzialnej ERI END)

    Aktualnie żyjemy w czasach nowego i wiecznego Przymierza! Tak od prawie 2000 lat odnawiamy każdego dnia Przymierze, które Bóg zawarł ze swoim ludem i przypieczętował krwią swego jedynego Syna. Za każdym razem, kiedy celebrujemy Eucharystię, upamiętniamy to nowe i wieczne Przymierze. Od tego czasu, w przeciwieństwie do przymierzy Starego Testamentu, Bóg już nic więcej nie proponował swojemu wybranemu ludowi. Co więcej, Jezus nam to komunikuje, kiedy mówi o żywej ofierze ze swojego Ciała i swojej Krwi. Tym razem chodzi więc o Przymierze wieczne. To właśnie Przymierze wywarło na nas wrażenie w momencie pisania tego listu. Przymierze wieczne, które nigdy nie będzie cofnięte! Przymierze doskonałe! Możemy także zapytać siebie: Jak my się do tego odnosimy, przecież ciągle żyjemy w tym Przymierzu? Czy jest ono obecne w naszych sercach? Gdzie jesteśmy jako mężczyźni i kobiety „twardego karku i opornych serc i uszu”, którzy nie chcą poznać Przymierza. Czy my zawsze będziemy się sprzeciwiać Duchowi Świętemu jak nasi ojcowie? (Dz. 7, 51).
    Jako chrześcijańskie małżeństwo zostaliśmy wpisani w ramy Przymierza. Dokonaliśmy Przymierza z Panem w momencie składania sobie przysięgi małżeńskiej. Obrączka, którą nosimy na palcu, jest tego znakiem. Kiedy Ojciec Święty zwracał się 20 stycznia 2003 roku w Rzymie (Audiencja pontyfikalna dla odpowiedzialnych END) do zebranych tam odpowiedzialnych, zachęcał pary z Ekip „do czerpania siły z Eucharystii jako źródła małżeństwa chrześcijańskiego i wzoru dla ich miłości”. W efekcie więc, podczas celebracji Eucharystii, kiedy kapłan wypowiada słowa: „Czyńcie to na Moją pamiątkę”, my nie możemy nie wejść w tajemnicę komunii między Bogiem i ludzkością, między Panem a naszym małżeństwem. „Czyńcie to na Moją pamiątkę” znaczy, że mamy się sobie wzajemnie dawać, jeden drugiemu, jak Chrystus siebie dawał, swoje Ciało i Krew. On ofiarował się całkowicie z miłości, pieczętując w ten sposób trwałe więzy. W tym całkowitym darze „jest” to Przymierze; niech ono pozostanie wieczne.
    Jak w „świecie” tryumfuje śmierć, tak my, chrześcijanie, mamy życie, które On nam daje przez swoje Zmartwychwstanie. W rezultacie, każde Przymierze Boga ze swoim ludem jest nośnikiem miłości, życia i nadziei, nowym Przymierzem otwierającym się na życie wieczne, aż do Jego ponownego przyjścia. Możemy więc powiedzieć za św. Pawłem: „On też sprawił, żeśmy mogli stać się sługami Nowego Przymierza, przymierza nie litery, lecz Ducha; litera bowiem zabija, Duch zaś ożywia” (2 Kor 3, 6). Na koniec, zachęcamy Was, drodzy Przyjaciele, słowami Ojca Świętego, do czerpania siły z Eucharystii, która daje małżonkom „potrzebną odwagę do przyjmowania, do przebaczania, do dialogu i do komunii serc”.
    Ściskamy Was gorąco i polecamy w naszej modlitwie.

    Priscilla i Jean-Louis Simonis
    („Kurier ERI”, 1 II 2004 r., tłum. udostępnione przez parę odpowiedzialną END – sektor Polska, Małgorzatę i Joachima Grzonków)



    © 2001-2013 Centralna Diakonia DK