Strona startowa Domowego Kocioa Strona startowa Ruchu wiato-ycie
  
     
  Strona główna    Aktualności    Rekolekcje    Założyciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiellońskiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z życia Ruchu    W Kościele i świecie  
List DK
Powrt do listy
Listw DK
 
Artykuy:
List`93: IX-XII 2003
  • Słowo Moderatora Krajowego Domowego Kościoła   ks. Jan Mikulski

  • Drogowskazy w Domowym Kościele   Grażyna Wilczyńska (Instytut Niepokalanej Matki Kościoła)

  • Słowo Boże – modlitwa – liturgia   ks. Jan Mikulski

  • Konspekty spotkań miesięcznych kręgu   ks. Franciszek Blachnicki

  • Słowo Boże  

  • Modlitwa  

  • Liturgia  

  • Podsumowanie pracy Domowego Kościoła   Elżbieta Kozyra, Maria Różycka (Centralna Diakonia Domowego Kościoła)

  • Praca nad „Zasadami Domowego Kościoła”   Anna i Jacek Nowakowie

  • Usłyszeliśmy Jego głos jasno i wyraźnie   Świadectwa z rekolekcji

  • Chwila wakacyjnych wspomnień   Kalinka Wermińska, kl. V

  • Najważniejszy plon rekolekcji   Agnieszka i Darek z Wrocławia

  • Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego to powołanie do Służby Życiu   Krystyna i Czesław Lemiszewscy - DK, Karpacz

  • Oaza – to nie jest jednorazowa przygoda...   Teresa Adrianowska - DK, Gdynia

  • List`93: wrzesie - grudzie 2003

    Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego to powołanie do Służby Życiu

    Dnia 25 marca w uroczystość Zwiastowania Pańskiego obchodzimy Dzień Świętości Życia. Skłania nas to do refleksji nad tym wydarzeniem, a jednocześnie zadziwia mocą Bożą i nieogarnioną miłością Boga do człowieka. [...].
    Dziękujemy Bogu, że wraz z mężem jesteśmy w gronie animatorów Duchowej Adopcji. Kilka lat temu na rekolekcjach Domowego Kościoła spotkałam się z tą ideą. Była mi nieznana i nie wiedziałam dokładnie, o co chodzi. Jednak podjęłam zobowiązanie, że przez dziewięć miesięcy codziennie będę odmawiać jedną dziesiątkę różańca i specjalnie ułożoną modlitwę w intencji poczętego dziecka, którego życie jest zagrożone. Oczywiście, było to niełatwe na początku, ale wytrwałam do końca. Potem była roczna przerwa i znów spotkanie z ludźmi, którzy zachęcali do podjęcia modlitwy za nienarodzone dzieci. Ale tym razem miałam wiele informacji i zaczynałam rozumieć naglącą potrzebę podjęcia modlitwy w intencji nieznanego mi dziecka, wybranego przez Boga, i w intencji jego rodziców. Była to doskonała okazja, aby ten temat poruszyć na dialogu małżeńskim, a następnie polecić go Bogu w modlitwie małżeńskiej. W ten sposób podjęliśmy wspólnie z mężem Duchową Adopcję Dziecka Poczętego. Od tej pory trwamy na modlitwie za nienarodzone dzieci. W jakże przedziwny, cudowny sposób Pan Bóg prowadzi nas i uzdalnia do podejmowania nowych wyzwań i czynów w służbie życiu. Pragniemy krzewić tę ideę we wspólnocie Domowego Kościoła, gdzie otrzymaliśmy podstawową formację duchową, i chcemy dzielić się tym dobrem z innymi braćmi i siostrami.
    Od kilku lat podczas Dnia Świętości Życia w naszej parafii w Karpaczu podejmowany jest przez wielu parafian Ślub Duchowej Adopcji. W każdą drugą środę miesiąca odprawiana jest Msza św. w intencji poszanowania życia od początku aż do naturalnej śmierci. Przed Mszą św. jest nabożeństwo do Matki Bożej Nieustającej Pomocy, w czasie którego odmawiane są modlitwy o poszanowanie życia. Zakończenie Duchowej Adopcji ma również uroczysty charakter, bo odprawiana jest dziękczynna Msza św. za szczęśliwie urodzone dzieci, za rodziców i za tych, którzy przez 9 miesięcy modlili się w intencji dzieci zagrożonych w łonie matek.
    Dziękujemy Bogu za nasze powołanie do grona animatorów Duchowej Adopcji, bo odkryliśmy, że im więcej dajemy, tym więcej otrzymujemy. Służąc Bogu przez modlitwę na rzecz nienarodzonych, wchodzimy coraz głębiej w tajemnicę Słowa Wcielonego, a to przejawia się w przemianie serca i ducha oraz wyzwala nowe twórcze działanie w winnicy Pańskiej. Dzieląc się ideą krzewienia Duchowej Adopcji i doświadczeniami na tym polu, pragniemy zakończyć słowami błogosławionej Matki Teresy z Kalkuty: „Bo miłość, gdy się nią dzielisz, gdy nią obdarzasz, jest jak chleb – takiej miłości i takiego chleba przybywa”.

    Krystyna i Czesław Lemiszewscy
    (DK, Karpacz)



    © 2001-2013 Centralna Diakonia DK