Strona startowa Domowego Kocioa Strona startowa Ruchu wiato-ycie
  
     
  Strona główna    Aktualności    Rekolekcje    Założyciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiellońskiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z życia Ruchu    W Kościele i świecie  
List DK
Powrt do listy
Listw DK
 
Artykuy:
List`93: IX-XII 2003
  • Słowo Moderatora Krajowego Domowego Kościoła   ks. Jan Mikulski

  • Drogowskazy w Domowym Kościele   Grażyna Wilczyńska (Instytut Niepokalanej Matki Kościoła)

  • Słowo Boże – modlitwa – liturgia   ks. Jan Mikulski

  • Konspekty spotkań miesięcznych kręgu   ks. Franciszek Blachnicki

  • Słowo Boże  

  • Modlitwa  

  • Liturgia  

  • Podsumowanie pracy Domowego Kościoła   Elżbieta Kozyra, Maria Różycka (Centralna Diakonia Domowego Kościoła)

  • Praca nad „Zasadami Domowego Kościoła”   Anna i Jacek Nowakowie

  • Usłyszeliśmy Jego głos jasno i wyraźnie   Świadectwa z rekolekcji

  • Chwila wakacyjnych wspomnień   Kalinka Wermińska, kl. V

  • Najważniejszy plon rekolekcji   Agnieszka i Darek z Wrocławia

  • Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego to powołanie do Służby Życiu   Krystyna i Czesław Lemiszewscy - DK, Karpacz

  • Oaza – to nie jest jednorazowa przygoda...   Teresa Adrianowska - DK, Gdynia

  • List`93: wrzesie - grudzie 2003

    Słowo Moderatora Krajowego Domowego Kościoła

    Kochani!

    Przeżywamy czas Jubileuszowej Nowenny nazwanej Pielgrzymowaniem miłości, która przygotowuje nas do Jubileuszowej dziękczynnej pielgrzymki na Jasną Górę w czerwcu 2004 roku. Pielgrzymką Jubileuszową zakończymy świętowanie 30 rocznicy Aktu Konstytutywnego Ruchu Światło-Życie, która minęła 11 czerwca br. i zbiegła się z 30 rocznicą pierwszej Oazy Rodzin, zorganizowanej przez Sługę Bożego ks. Franciszka Blachnickiego w 1973 r. w Krościenku. Podczas pielgrzymki będziemy również dziękować Bogu za 25 lat dzieła Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, proklamowanej podczas I Pielgrzymki Jana Pawła II do Polski w czerwcu 1979 r. Są jeszcze inne powody, aby ten Jubileusz przeżywać ze szczególną radością, mianowicie pierwsza Oaza Dzieci Bożych w Bibieli w 1954 r., pierwsza Oaza Niepokalanej w Szlachtowej w 1963 r., jak również wiele innych osobistych przeżyć, które sprawiły, że dzisiaj z radością trwamy w kręgach Domowego Kościoła i podejmujemy różnego rodzaju służbę dla dobra wspólnoty Ruchu oraz całego Kościoła.
    Uczestnicząc w miesięcznych oazach modlitwy, organizowanych w naszych rejonach i diecezjach w oparciu o treść Drogowskazów Nowego Czlowieka, przyczyniamy się nie tylko do umocnienia wspólnot rodzinnych, ale również wzmacniamy wspólnotę całego Ruchu Światło-Życie, przed którym stoi wciąż aktualne zadanie apostolskie: wychowanie nowego człowieka, dążenie do realizowania na różnych płaszczyznach ideału nowej wspólnoty i promieniowanie na zewnątrz stylem nowej kultury. Nie mamy wątpliwości, że małżonkowie formujący się w kręgach Domowego Kościoła są wystarczająco dobrze przygotowani do spełnienia tego zadania przede wszystkim na płaszczyźnie swojej wspólnoty rodzinnej, gdzie ma miejsce najpierw radosne przyjęcie Bożego daru, jakim jest nowy człowiek, a następnie wysiłek wychowania go na drodze katechumenatu rodzinnego do postawy posiadania siebie w dawaniu siebie. Ufamy, że świadectwo życia takich małżeństw i rodzin w swoim środowisku życia i pracy, przyczyni się do przemiany całego naszego społeczeństwa, które będzie się odznaczało postawą wolności w pójściu za Bożym słowem i prawem miłości Boga i bliźniego.
    Dziękuję z całego serca wszystkim, którzy podejmują troskę o Domowy Kościół, zarówno na płaszczyźnie duchowej, jak i materialnej. Dziękuję za troskę o to, aby wspólnoty Domowego Kościoła były nie tylko coraz bardziej liczne, ale odznaczały się zawsze wiernością charyzmatowi, jakim zostały z woli Bożej przez Sługę Bożego ks. F. Blachnickiego obdarowane. Dziękuję małżonkom, którzy z wytrwałością służą charyzmatem Domowego Kościoła tym wszystkim, których Bóg stawia na drodze ich życia, począwszy od swoich dzieci, a skończywszy na tych, których spotykają w życiu tylko raz. Ze świadectwem takiej troski i takiej służby spotykam się odwiedzając różne wspólnoty Domowego Kościoła w Polsce i za granicą. To świadectwo umacnia mnie w przekonaniu, że Domowy Kościół nie tylko ma dzisiaj do spełnienia wielkie zadanie, ale to zadanie stara się spełniać, nie zatrzymując się na słownych deklaracjach, ale postępując w myśl słów św. Pawła, który zachęca: „W miłości braterskiej bądźcie życzliwi. W okazywaniu czci jedni drugich wyprzedzajcie. Nie opuszczajcie się w gorliwości. Bądźcie płomiennego ducha. Pełnijcie służbę Panu. Weselcie się nadzieją. W ucisku bądźcie cierpliwi, w modlitwie – wytrwali. Zaradzajcie potrzebom świętych. Przestrzegajcie gościnności” (Rz 12, 10-13).
    Na czas zbliżającego się okresu Adwentu i Bożego Narodzenia życzę wszystkim Czytelnikom tego „Listu” przede wszystkim radości z faktu, że przyjście Jezusa Chrystusa jest tak pewne, jak świt nowego poranka. Życzę wytrwałości na drodze postępowania za słowem Bożym w każdej dziedzinie naszego życia. Życzę wreszcie tej łaski od Boga, aby naśladując maryjne fiat doświadczyć w swym życiu prawdy, że Słowo nieustannie staje się Ciałem. Niech każdy dzień przekonuje nas na nowo, że Bóg jest wierny w swoich obietnicach i nawet wtedy, gdy my Mu odmawiamy wierności, On wiary dochowuje na wieki. Tego życzę i o to się modlę.

    ks. Jan Mikulski



    © 2001-2013 Centralna Diakonia DK