Strona startowa Domowego Ko禼io砤 Strona startowa Ruchu iat硂-痽cie
  
     
  Strona g艂贸wna    Aktualno艣ci    Rekolekcje    Za艂o偶yciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiello艅skiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z 偶ycia Ruchu    W Ko艣ciele i 艣wiecie  
List DK
Powr髏 do listy
List體 DK
 
Artyku硑:
List`101: VI-VIII 2006
  • S艂owo papieskie wyg艂oszone na Jasnej G贸rze 26 maja 2006  

  • S艂owo Moderatora Krajowego   Ks. Jan Mikulski

  • Rodzina komuni膮 os贸b   Ks. Roman Litwi艅czuk, Moderator Generalny

  • Praktyka namiotu spotkania w Domowym Ko艣ciele   Anna i Jacek Nowakowie

  • Warto艣膰 偶ycia w prawdzie   Ks. Jan Mikulski

  • Konspekty spotka艅 miesi臋cznych kr臋gu   Centralna Diakonia Domowego Ko艣cio艂a

  • Droga formacyjna w Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie i Domowym Ko艣ciele - konspekt I  

  • Z komentarza do "Zasad Domowego Ko艣cio艂a"   Anna i Jacek Nowakowie

  • Rodzina z perspektywy mi臋dzynarodowej   Katarzyna Mazela

  • Ewangelia, rozwody, zwi膮zki niesakramentalne (I)   o. Wojciech Nowak SJ

  • Zatwierdzenie "Zasad Domowego Ko艣cio艂a" przez Konferencj臋 Episkopatu Polski   Anna i Jacek Nowakowie

  • Niedziela Bo偶a i nasza   Ks. Ryszard Nowak i Aleksander Ba艅ka

  • Domowy Ko艣ci贸艂 po raz dziewi膮ty u 艣w. J贸zefa   relacje

  • Relacje z 偶ycia Domowego Ko艣cio艂a  

  • "Trwajcie mocni w wierze"   Ks. Jan Mikulski

  • Ko艣ci贸艂 pielgrzymuj膮cy spotka艂 si臋 z Ko艣cio艂em zbawionych   Mieczys艂aw Kobierski

  • Przekroczy膰 pr贸g diakonii   Hanna i Tomasz 艁o艣

  •    Jolanta Chudzicka

  • Odkryli艣my pi臋kno i moc Eucharystii   Leokadia i Wies艂aw Grzelakowie

  •    Ania i Marek

  • Komunikacja w ma艂偶e艅stwie  

  • Popatrz, cz艂owieku, jak Pan jest dobry!   Magda i Jarek

  • Mi艂o艣膰 ma艂偶e艅ska stara jak 艣wiat   Jola i Zdzisiek Marsza艂kowie

  • List`101: czerwiec - sierpie 2006

    Relacje z 偶ycia Domowego Ko艣cio艂a

    25 i 26 lutego br., odby艂y si臋 w Wieluniu rekolekcje dla rodzin Domowego Ko艣cio艂a z rejonu wielu艅skiego, diecezji cz臋stochowskiej. Wzi臋艂o w nich udzia艂 48 os贸b z kr臋g贸w wielu艅skich i praszkowskich. Tematem przewodnim rekolekcji by艂a "Eucharystia i Ma艂偶e艅stwo". Naszymi animatorami byli Nastka i Andrzej Filipscy z Cz臋stochowy, a pi臋kne katechezy mistagogiczne g艂osi艂 nasz moderator diecezjalny ksi膮dz Adam Hrabia.
    Spotkania odbywa艂y si臋 w sali Jana Paw艂a II w parafii Nawiedzenia NMP, dzi臋ki uprzejmo艣ci ksi臋dza pra艂ata Mariana Stochnia艂ka.
    Bardzo pracowity by艂 pierwszy dzie艅 rekolekcji. Po zawi膮zaniu wsp贸lnoty ksi膮dz Moderator przedstawi艂 w katechezie kolejno obrz臋dy wst臋pne Mszy 艢w., liturgii S艂owa i przygotowanie dar贸w. Animatorzy Nastka i Andrzej w 聽"Szkole 呕ycia" rozpatrywali zagadnienie mi艂o艣ci, kt贸ra przebacza, mi艂o艣ci, kt贸ra s艂ucha i m贸wi oraz mi艂o艣ci, kt贸ra jest darem.
    Tego dnia w Eucharystii modlili艣my si臋 za dusz臋 naszego brata 艣p. Mieczys艂awa Po艂owinczaka, kt贸ry odszed艂 do Pana we wrze艣niu 2005. Wieczorem, po kolacji, modlili艣my si臋 modlitw膮 wstawiennicz膮 w intencjach uczestnik贸w rekolekcji.
    W niedziel臋 wys艂uchali艣my dw贸ch katechez ma temat modlitwy eucharystycznej i obrz臋d贸w zako艅czenia. W "Szkole 呕ycia" omawiali艣my temat mi艂o艣ci, kt贸ra przemienia i jednoczy oraz mi艂o艣ci, kt贸ra promieniuje. Potem by艂a Eucharystia w intencji uczestnik贸w rekolekcji. Spotkanie zako艅czy艂o si臋 wsp贸lnym obiadem, na kt贸ry zaproszono ksi臋偶y pracuj膮cych w tej parafii. Z艂o偶ono te偶 skromny datek na budow臋 pomnika Jana Paw艂a II w Wieluniu.

    Bolek i Ula z Wielunia
    archidiecezja cz臋stochowska



    18 lutego 2006 uczestniczy艂am w Spotkaniu Odpowiedzialnych Domowego Ko艣cio艂a Diecezji E艂ckiej, kt贸re odby艂o si臋 w Parafii p.w. Naj艣wi臋tszego Serca Jezusowego w E艂ku.
    Konferencj臋 na temat "Mi艂osierdzie Bo偶e w 聽ma艂偶e艅stwie i w rodzinie" wyg艂osi艂 zaproszony na to spotkanie Dyrektor Wydzia艂u Duszpasterstwa Og贸lnego ks. Arkadiusz Pietuszewski. W swojej konferencji przypomnia艂 peregrynacj臋 obrazu Jezusa Mi艂osiernego. Zwr贸ci艂 uwag臋 na zaanga偶owanie wiernych w przygotowanie i 聽przyj臋cie w parafiach naszej diecezji obrazu oraz na owoce jakie peregrynacja przynios艂a. Oczywi艣cie najwa偶niejszym momentem dnia by艂o spotkanie z Chrystusem na Eucharystii, kt贸rej przewodniczy艂 Jego Ekscelencja Ks.聽Bp. Jerzy Mazur. W swojej homilii zwr贸ci艂 uwag臋 na kryzys wsp贸艂czesnej rodziny. Podkre艣li艂 te偶 wa偶n膮 rol臋 rodzin DK w kszta艂towaniu wsp贸艂czesnego 艣wiata i wychowywaniu m艂odego pokolenia. Wskaza艂 jak wa偶nym jest mi艂osierny wzrok, s艂uch i mowa w stosunku do drugiego cz艂owieka.
    Ma艂偶e艅stwa w grupach omawia艂y temat "Czy i jak dostrzegamy Mi艂osierdzie Bo偶e w naszych rodzinach w r贸偶nych sferach naszego 偶ycia?". Dzieli艂y si臋 艣wiadectwami z w艂asnego 偶ycia jak Mi艂o艣膰 Bo偶a objawia艂a si臋 w konkretnych sytuacjach.
    Stwierdzono mi臋dzy innymi, 偶e w ka偶dym z 聽nas jest pycha i egoizm, kt贸re nieustannie przeszkadzaj膮 nam w pe艂nym wype艂nianiu ma艂偶e艅skich obowi膮zk贸w. Dzisiaj s艂u偶ba drugiemu cz艂owiekowi nie jest "w modzie". W mediach kreowana jest postawa TYLKO JA: "dla mnie", "moje" "to mi si臋 nale偶y", "jestem tego wart/warta". i coraz bardziej wdziera si臋 w codzienno艣膰 naszego 偶ycia. Dodatkowo zmienia si臋 sytuacja w ma艂偶e艅stwach. Coraz cz臋艣ciej m臋偶czy藕ni pozostaj膮 bez pracy. To zmienia tradycyjny podzia艂 obowi膮zk贸w m臋偶a - 偶ony. M臋偶czy藕ni i kobiety podejmuj膮 si臋 zada艅, kt贸re z punktu predyspozycji charakterystycznych dla swojej p艂ci, a tym samym istotnych dla funkcjonowania rodzin, nie s膮 dla nich przeznaczone. To niejednokrotnie powoduje frustracje i staje si臋 przyczyn膮 rozbicia wewn臋trznego rodzin. W tej sytuacji pomocne jest przyj臋cie postawy mi艂osierdzia, wzajemnego zrozumienia, a szczeg贸lnie doceniania trudu, jaki ponosi wsp贸艂ma艂偶onek przejmuj膮cy obowi膮zki, do kt贸rych nie czuje si臋 powo艂any. Jak, w takiej sytuacji, za chowa膰 zdrow膮, dobrze funkcjonuj膮c膮 rodzin臋? Wsp贸lnota Domowego Ko艣cio艂a pomaga pokonywa膰 te trudno艣ci, a 艣wiadectwa 偶ycia konkretnych ma艂偶e艅stw pokazuj膮, 偶e mo偶na tego dokona膰.
    Modlitwa ma艂偶e艅ska i dialog wg zasad DK uzdrawiaj膮 wzajemne relacje i okazuj膮 si臋 pomocne przy podziale obowi膮zk贸w ma艂偶e艅skich w rodzinie. Je艣li ma艂偶onkowie b臋d膮 umieli s艂ucha膰 siebie, rozmawia膰 o swoich problemach i聽potrzebach, zaczn膮 si臋 wzajemnie rozumie膰. Wtedy okre艣l膮 wsp贸lne cele, a w ich 偶yciu zapanuje harmonia, co jest warunkiem koniecznym do prawid艂owego rozwoju dziecka.
    Aby spe艂ni膰 si臋 osobi艣cie jako ma艂偶onkowie i rodzice oraz osi膮gn膮膰 szcz臋艣cie rodzinne, trzeba nieustannej pracy nad sob膮. Ka偶dego dnia, od 艣witu a偶 po zmierzch, wydobywa膰 z 聽siebie to co najlepsze: niesienie pomocy, szacunek, dobro膰, trosk臋, czu艂o艣膰, mi艂o艣膰, przebaczenie i stara膰 si臋 nie oczekiwa膰 niczego w zamian. Taka postawa wymaga wytrwa艂o艣ci i聽sta艂o艣ci, a przecie偶 tak cz臋sto ulegamy zniech臋ceniu. I tak naprawd臋 sami sobie z tym nie poradzimy, ale je艣li b臋dziemy codziennie zaprasza膰 do naszego 偶ycia Boga i Jemu powierza膰 nasze bol膮czki, zw膮tpienie i bezradno艣膰, kiedy pozwolimy otoczy膰 si臋 Jego opiek膮, w贸wczas niemo偶liwe stanie si臋 mo偶liwe. Kiedy zaczniemy dostrzega膰 Jego sta艂膮 obecno艣膰, Jego Mi艂o艣膰 do nas i pragnienie bycia z nami, 偶ycia w naszych rodzinach, pozwolimy Mu dzia艂a膰 w nas, zaczniemy odczuwa膰 now膮 warto艣膰 偶ycia. Szcz臋艣cie samo b臋dzie wlewa艂o si臋 w nasze serca - a przecie偶 tego pragniemy najbardziej.

    Ewa Wr贸bel
    Diecezja e艂cka



    W majowy weekend w Sanktuarium Matki Bo偶ej Wy偶yny Gda艅skiej w Tr膮bkach Wielkich odbywa艂y si臋 kolejne ju偶 w tym roku rekolekcje 艣r贸droczne dla ma艂偶e艅stw z Domowego Ko艣cio艂a naszej Archidiecezji. Wdzi臋czni jeste艣my Panu Bogu za to miejsce, "kt贸re da艂 nam Pan", za bardzo 偶yczliwego dla rodzin Kustosza Sanktuarium - Ksi臋dza Edwarda Szyma艅skiego, za kap艂ana Grzegorza Skwierawskiego, kt贸ry pomimo rozlicznych zaj臋膰 przyj膮艂 nowe zaj臋cie w 聽Winnicy Pa艅skiej oraz za ca艂膮 diakoni臋, kt贸ra "ch臋tnie" dzieli艂a siebie dla bli藕nich. Dzi臋kujemy za ich 艣wiadectwo odpowiedzialno艣ci za siebie, za swoj膮 rodzin臋, kr膮g, wsp贸lnot臋 Domowego Ko艣cio艂a i ca艂y Ko艣ci贸艂. To nasza wielka rado艣膰 spotyka膰 ludzi, kt贸rzy umiej膮 z rado艣ci膮 przyjmowa膰 s艂u偶b臋, z rado艣ci膮 przekazywa膰 innym charyzmat ruchu. Chcieliby艣my wykrzycze膰 "jak dobrze jest dzi臋kowa膰 Ci, Panie i 艣piewa膰 psalm Twojemu Imieniu.", by ka偶dy m贸g艂 us艂ysze膰 i cieszy膰 si臋 z nami z tego powo艂ania do pe艂nienia misji w Ko艣ciele. Zamieszczamy tak偶e 艣wiadectwo z tych rekolekcji napisan e przez Hani臋 i Tomasza 艁osi贸w. (s. 57)
    Niechaj te s艂owa dodadz膮 nam wszystkim odwagi do "wyp艂yni臋cia na g艂臋bi臋" i podejmowania wysi艂k贸w, kt贸re Pan sam nam proponuje. S艂u偶y膰 naszym do艣wiadczeniem wiary to zarazem wielka rado艣膰 i b艂ogos艂awie艅stwo Pana. A聽radosnego dawc臋 mi艂uje B贸g! Zatem podejmujmy ch臋tnie ma艂e i wielkie zadania, kt贸re poprzez innych proponuje nam Ruch.

    Aldona i Tadeusz Jasi艅scy
    archidiecezja gda艅ska



    W pierwsz膮 rocznic臋 odej艣cia Ojca 艢wi臋tego, S艂ugi Bo偶ego Jana Paw艂a II do domu Pana, w parafii Mi艂osierdzia Bo偶ego w Wa艂czu oaza m艂odzie偶owa i rodziny z Domowego Ko艣cio艂a, wsp贸lnie przygotowa艂y i poprowadzi艂y wieczorn膮 modlitw臋 przed wystawionym Naj艣wi臋tszym Sakramentem. Modlitwa ta by艂a dzi臋kczynieniem Bogu za dar pontyfikatu Papie偶a-Polaka i 聽jednocze艣nie nasz膮 odpowiedzi膮 na Jego wo艂anie M贸dlcie si臋 za mnie za 偶ycia i po mojej 艣mierci.
    Modlitwa ta by艂a r贸wnie偶 wype艂nieniem przyrzeczenia, kt贸re podczas inauguracji pontyfikatu z艂o偶y艂 w imieniu narodu polskiego i Ko艣cio艂a Prymas Stefan Kardyna艂 Wyszy艅ski: Ojcze 艢wi臋ty, nie opu艣cimy Ci臋 i na kolanach modli膰 si臋 zawsze gor膮co b臋dziemy w Twojej intencji. Nasze dzi臋kczynienie zanie艣li艣my przez r臋ce Maryi, kt贸rej opiece Jan Pawe艂 II zawierzy艂 swoj膮 pos艂ug臋 Piotrow膮. Jako "narz臋dzi" w naszej modlitwie u偶yli艣my r贸偶a艅ca i nauki Ojca 艢wi臋tego o r贸偶a艅cu zawartej w Li艣cie Apostolskim "Rosarium virginis Mariae". Modlili艣my si臋 rozwa偶aj膮c tajemnice 艣wiat艂a, kt贸re Jan Pawe艂 II podarowa艂 Ko艣cio艂owi, ubogacaj膮c i wype艂niaj膮c w ten spos贸b modlitw臋 r贸偶a艅cow膮. Zapowied藕 ka偶dej tajemnicy poprzedzona by艂a kr贸tkim pouczeniem - s艂owami Jana Paw艂a II o owocnym sposobie odmawiania r贸偶a艅ca. W medytacjach pos艂u偶yli艣my si臋 - zgodnie z sugesti膮 Ojca 艢wi臋tego - tekstami biblijnymi, uwa偶aj膮c, 偶e S艂owo natchnione jest najbardziej skuteczne. Modlitw臋 zako艅czyli艣my dok艂adnie o 21.37, w 聽godzinie narodzin Jana Paw艂a II dla nieba, kiedy wsp贸lnie za艣piewali艣my Jego ulubion膮 "Bark臋".

    Teresa i Janusz Nogowie
    diecezja koszali艅sko-ko艂obrzeska



    W wigili臋 Uroczysto艣ci Zes艂ania Ducha 艢wi臋tego odby艂o si臋 w 艂贸dzkiej archikatedrze czuwanie modlitewne z udzia艂em przedstawicieli kilkunastu ruch贸w i stowarzysze艅 katolickich. Spo艣r贸d ponad trzystu uczestnik贸w najliczniejsz膮 grup臋 stanowili cz艂onkowie Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie, w tym przewa偶aj膮c膮 ma艂偶onkowie z Domowego Ko艣cio艂a.
    Spotkanie mia艂o bardzo starann膮 opraw臋 liturgiczn膮. Czuwanie rozpocz臋艂y nieszpory z 聽kazaniem. Niezapomnianym prze偶yciem by艂 od艣piewany przez diakoni臋 muzyczn膮 Akatyst o 聽Duchu 艢wi臋tym. Kolejnym elementem by艂o odnowienie sakramentu bierzmowania, podczas kt贸rego zgromadzeni modlili si臋 o dary Ducha 艢wi臋tego i zostali namaszczeni olejem 艣wi臋tym. Podczas modlitwy ka偶dy m贸g艂 w ge艣cie pro艣by zapali膰 kadzid艂o w wielkiej kadzielnicy wystawionej przed prezbiterium. Modlitw臋 wsp贸lnotow膮 prowadzi艂a diakonia modlitwy Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie oraz przedstawiciele innych wsp贸lnot. Czuwanie zako艅czy艂a uroczysta Eucharystia.
    Wsp贸lne czuwanie by艂o znakiem jedno艣ci Ko艣cio艂a lokalnego oraz 偶ywotno艣ci ruch贸w i 聽stowarzysze艅 skupiaj膮cych osoby 艣wieckie i 聽duchowne. Jedyny niedosyt budzi艂 fakt, 偶e zabrak艂o przedstawicieli du偶ych wsp贸lnot takich jak Odnowa w Duchu 艢wi臋tym czy Neokatechumenat, kt贸re lokalnie organizowa艂y w艂asne czuwania - najcz臋艣ciej ca艂onocne.

    Agnieszka i Tomasz Talaga
    archidiecezja 艂贸dzka



    Podczas ferii zimowych wsp贸lnota Domowego Ko艣cio艂a z rejonu Lesko zorganizowa艂a w Tarnawie Zimow膮 Oaz臋 II stopnia dla Rodzin.
    Na zaproszenie do pog艂臋bienia formacji odpowiedzia艂o 16 ma艂偶e艅stw, w tym 13 z rejonu Lesko (rodziny z Baligrodu, Olszanicy, Leska, Tarnawy). Ponadto go艣cili艣my ma艂偶e艅stwa z 呕urawicy i D臋bicy (diecezja tarnowska).
    Moderatorem by艂 ks. Micha艂 B艂aszkiewicz - proboszcz parafii Sanok-D膮br贸wka, kap艂an, kt贸ry wzrasta艂 u boku ks. Franciszka Blachnickiego, przepe艂niony charyzmatem Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie, oddany s艂u偶bie nie tylko swoim parafianom, ale tak偶e cz艂onkom Domowego Ko艣cio艂a. W pos艂udze rekolekcyjnej pomagali mu ks. Jakub Kostrz膮b -moderator rejonowy R艢-呕 i wikariusz w parafii Lesko oraz ks. Krzysztof 呕o艂yniak - wikariusz w 聽parafii Tarnawa G贸rna.
    Wsp贸lnot臋 oazow膮 tworzy艂y r贸wnie偶 dzieci i 聽m艂odzie偶 (20 os贸b), kt贸rymi opiekowa艂a si臋 nieoceniona w swej pos艂udze s. Magdalena Wola艅czyk ze Zgromadzenia Si贸str Starowiejskich.
    Program oazy opiera艂 si臋 o 15 tajemnic r贸偶a艅ca i zwi膮zane z nimi okresy liturgiczne. Ide膮 przewodni膮 by艂 Exodus-Wyj艣cie. Rozpoczynaj膮c od Ksi臋gi Wyj艣cia, poprzez niewol臋 babilo艅sk膮, zbawcze dzie艂o Chrystusa, zastanawiali艣my si臋 nad naszym 偶yciem i tym, co czeka nas w聽chwili powt贸rnego przyj艣cia Chrystusa.
    Wsp贸lne posi艂ki, czas wolny, rozmowy, dy偶ury, pogodne wieczory, sprawia艂y, 偶e od samego pocz膮tku wsp贸lnota oazowa stawa艂a si臋 jak jedna wielka rodzina, zjednoczona w mi艂o艣ci, nawzajem sobie pomagaj膮ca. Ten niezapomniany klimat pozosta艂 w naszej pami臋ci po dzi艣 dzie艅.
    W niekt贸rych dniach mia艂y miejsce szczeg贸lne wydarzenia. W pami臋ci pozostaje wieczerza wigilijna i pi臋kne jase艂ka wykonane przez dzieci pod okiem s. Magdaleny, wyj艣cie z niewoli grzechu poprzez obmycie si臋 wod膮 艣wi臋con膮, 艣niadanie wielkanocne i koszyczek ze "艣wi臋conk膮", sakrament pojednania, Droga Krzy偶owa na miejscow膮 Golgot臋, odnowienie przysi臋gi ma艂偶e艅skiej w聽przepi臋knym ko艣ci贸艂ku Ducha 艢wi臋tego w 聽Olchowej, wieczorek taneczny, wyst臋py dzieci.
    Mimo zimowej aury nie zabrak艂o te偶 czasu na spacer i dialog ma艂偶e艅ski. Dzieci uczestniczy艂y w 聽kuligu. Odwiedzili艣my klasztor si贸str nazaretanek w Koma艅czy - miejsce internowania ks. kard. Stefana Wyszy艅skiego, o kt贸rego misji i pos艂annictwie pi臋knie opowiada艂a jedna z si贸str tego zgromadzenia.
    Podczas tajemnic bolesnych czas pogodnych wieczor贸w po艣wi臋cali艣my g艂贸wnie modlitwie. W 聽modlitwie ma艂偶e艅skiej, wpatruj膮c si臋 w twarz Chrystusa Cierniem Ukoronowanego, dzi臋kowali艣my Bogu za wsp贸艂ma艂偶onk贸w i polecali艣my Naj艣wi臋tszemu Sercu Jezusa nasze ma艂偶e艅stwa. Podczas adoracji krzy偶a przygotowanej przez m艂odzie偶 pochylili艣my si臋 nad Ranami Chrystusa. W Wigili臋 Zes艂ania Ducha 艢wi臋tego, zgromadzeni na modlitwie wstawienniczej, prosili艣my ca艂膮 wsp贸lnot臋 o wsparcie modlitewne.
    Po zako艅czeniu oazy cz臋sto my艣lami wracamy do tamtych dni. Przede wszystkim dzi臋kujemy Panu Bogu za to wspania艂e dzie艂o, za czas, kt贸ry zosta艂 nam dany, za 艂aski udzielone uczestnikom i聽pos艂uguj膮cym. Dzi臋ki oazie do艣wiadczyli艣my mocy modlitwy, Eucharystii, ducha wsp贸lnoty i 聽mi艂o艣ci wzajemnej.

    Halina i Janusz Krajnikowie
    archidiecezja przemyska



    Naucz mnie, Panie Twej drogi
    bym post臋powa艂 wed艂ug Twojej prawdy
    Ps 86, 11

    13 maja by艂 dla naszej archidiecezji dniem szczeg贸lnym, bowiem tego dnia u st贸p Matki Bo偶ej Fatimskiej zgromadzili si臋 Jej wielbiciele, aby odda膰 Jej ho艂d oraz prosi膰 i dzi臋kowa膰 za wszelkie doznane 艂aski. W tym dniu go艣ci艂 te偶 w艣r贸d nas moderator generalny Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie ks. Roman Litwi艅czuk. Po powitaniu przez par臋 diecezjaln膮, Ma艂gosi臋 i Janusza Modrzejewskich, wyg艂osi艂 on konferencj臋. Poni偶ej prezentujemy wybrane my艣li.
    呕yjemy w czasach wielkich przemian, a 聽艣wiat proponuje nam r贸偶ne warto艣ci. Tempo 偶ycia zmusza cz艂owieka do ci膮g艂ej pogoni za pieni膮dzem i innymi dobrami doczesnymi. Jego 偶ycie staje si臋 coraz bardziej konsumpcyjne - w 聽my艣l zasady "wi臋cej mie膰 ni偶 da膰". W pogoni za zaspokojeniem potrzeb materialnych w艂asnej rodziny, cz艂owiek zatraca hierarchi臋 warto艣ci i 聽gubi si臋 w otaczaj膮cej go rzeczywisto艣ci. Nie widzi sensu swojego 偶ycia.
    Ks. Roman przypomnia艂 nam, 偶e nie mo偶emy biernie patrze膰 na to, co si臋 wok贸艂 nas dzieje. - Czas zacz膮膰 dzia艂a膰 - powiedzia艂. - Trzeba ludzi, kt贸rzy poprzez swoj膮 pos艂ug臋 wnios膮 w 聽偶ycie innych ludzi nadziej臋 i uka偶膮 im Boga. Trzeba wi臋c - poprzez g艂oszenie mi艂osierdzia - podj膮膰 s艂u偶b臋 Ewangelii nadziei. Koniecznym jednak jest wypracowanie cn贸t, kt贸re wspomog膮 nasze dzia艂anie. W dzia艂aniu pomocne b臋dzie tak偶e nagromadzone do艣wiadczenie 偶yciowe. Niezb臋dny jest r贸wnie偶 realizm i wpatrywanie si臋 w cel, kt贸ry stawia nam B贸g.
    Cz艂owiek wpatruj膮cy si臋 w Boga to cz艂owiek sprawiedliwy, a sprawiedliwo艣膰 to oddanie Bogu tego, co Mu si臋 nale偶y: oddanie chwa艂y. Nie mo偶na kocha膰, lekcewa偶膮c sprawiedliwo艣膰, nie mo偶na kocha膰 bez poszanowania wszystkich praw cz艂owieka: prawa do 偶ycia, wolno艣ci, pracy, godziwej p艂acy, wypoczynku itp. Ka偶dy cz艂owiek ma prawa i obowi膮zki, ma te偶 pragnienia. Dlatego cecha m臋stwa uwra偶liwia ka偶dego z 聽nas, by nie zagubi膰 si臋; nie popa艣膰 w postaw臋 konsumpcyjn膮 i nie ocenia膰 drugiego cz艂owieka ze wzgl臋du na to, co posiada.
    Cz艂owiek cz臋sto wymaga w swoim dzia艂aniu efekt贸w natychmiastowych, dlatego konieczna jest ci膮g艂a formacja nad wypracowaniem w sobie cnoty cierpliwo艣ci w oczekiwaniu na efekty.
    Za艂o偶yciel naszego ruchu, ks. Franciszek Blachnicki, doskonale rozumia艂 konieczno艣膰 formacji, dlatego tak bardzo le偶a艂 mu na sercu program formacyjny dla ma艂偶e艅stw, by mog艂y wzrasta膰 w drodze do 艣wi臋to艣ci.
    Po konferencji uczestniczyli艣my we Mszy 艣w., kt贸r膮 celebrowali bp Marian Kryszy艂owicz, ks. Roman Litwi艅czuk i ks. Jacek Szunejko - moderator diecezjalny. Po Mszy 艣w. spotkali艣my si臋 na agapie, a nast臋pnie odby艂o si臋 spotkanie, podczas kt贸rego wymienili艣my do艣wiadczenia zwi膮zane z uczestnictwem w ruchu oraz inne uwagi przydatne w pracy formacyjnej rodzin.
    Za spotkanie z ks. Romanem i wlanie w 聽nasze serca ducha nadziei - chwa艂a Panu!

    Krysia i Zyszek Zawalowie
    archidiecezja szczeci艅sko-kamie艅ska



    Kolejny, majowy "d艂ugi weekend" za nami. R贸偶nie mo偶na go by艂o zaplanowa膰. My zdecydowali艣my si臋 na udzia艂 w pielgrzymce, kt贸rej celem by艂o Kro艣cienko nad Dunajcem - duchowa kolebka Domowego Ko艣cio艂a. Od dawna pragn臋li艣my tam pojecha膰, a w tym roku nadarzy艂a si臋 taka okazja! Inicjatorami i organizatorami pielgrzymki byli Beata i Tomek Stru偶anowscy z Torunia, a opiekunem duchowym ks. Marek Borowski (przyjecha艂 a偶 ze Szczecina!). Udzia艂 w niej wzi臋艂y ma艂偶e艅stwa z diecezji toru艅skiej i bydgoskiej.
    Przed samym wyjazdem z Torunia, zaplanowanym na 5.00 rano, pojawi艂y si臋 w膮tpliwo艣ci - trudno艣ci ze spakowaniem si臋 (co zabra膰?, czego zapomnieli艣my?). No i ta zapowiadana deszczowa i ch艂odna pogoda nie nastraja艂a pozytywnie.
    Droga do Szczawnicy, gdzie w domu rekolekcyjnym Domowego Ko艣cio艂a mieli艣my zapewnione wy偶ywienie i nocleg nie by艂a zbyt uci膮偶liwa. Min臋艂a na dosypianiu, przedstawieniu si臋, modlitwie oraz s艂uchaniu opowiadanych przez ks. Marka anegdot i dowcip贸w. Bardzo szybko zawi膮za艂a si臋 wsp贸lnota. Tu偶 po 14.00 zajechali艣my do 艁agiewnik, by tam w godzinie Mi艂osierdzia Bo偶ego (wmieszani w t艂um wiernych z ca艂ej Polski i z zagranicy) pomodli膰 si臋 Koronk膮 do Mi艂osierdzia Bo偶ego i uczestniczy膰 we Mszy 艣w.
    Ka偶dy kolejny dzie艅 rozpoczyna艂 si臋 modlitw膮 osobist膮 i Jutrzni膮. Ksi膮dz Marek podczas Mszy 艣w. g艂osi艂 bogate w tre艣ci homilie, sk艂aniaj膮ce do przemy艣le艅 i pog艂臋bienia swojej duchowej formacji. By艂y te偶 znakomite posi艂ki dla cia艂a (m.in. w艂asnej roboty pasztet i jab艂ecznik) przygotowane przez pani膮 Ma艂gosi臋 i pani膮 Ew臋, pos艂uguj膮ce w kuchni oraz rozmowy przy kawie po 艣niadaniu, za艣 po kolacji - "nocne Polak贸w rozmowy". Z ogromn膮 rado艣ci膮 wyruszali艣my na g贸rskie wycieczki, by zachwyca膰 si臋 pi臋knem przyrody (wsp贸lnie przeszli艣my w膮w贸z Homole, byli艣my na zamku w Niedzicy oraz w ko艣ci贸艂ku w D臋bnie Podhala艅skim - obiekcie z listy UNESCO; kilka os贸b zdoby艂o Trzy Korony). Szczeg贸lnie oczekiwane jednak by艂y spotkania z niezwyk艂ymi lud藕mi- odpowiedzialnymi naszego ruchu i wyjazdy do Kro艣cienka.
    Bardzo serdecznie zostali艣my przyj臋ci w 聽Centrum Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie na Kopiej G贸rce. Tam Regina Przy艂ucka z Instytutu Niepokalanej Matki Ko艣cio艂a oprowadzi艂a nas po ca艂ym terenie o艣rodka, szeroko przedstawiaj膮c jego histori臋 i wydarzenia zwi膮zane z osob膮 ks. 聽Franciszka Blachnickiego. Mieli艣my mo偶liwo艣膰 zwiedzi膰 pokoje, w kt贸rych On mieszka艂, zobaczy膰 unikalne zdj臋cia i dotkn膮膰 biurko, przy kt贸rym pracowa艂. Tam pami臋膰 o 聽Nim jest wci膮偶 bardzo 偶ywa !
    W dolnej kaplicy ko艣cio艂a parafialnego Dobrego Pasterza w Kro艣cienku znajduje si臋 gr贸b S艂ugi Bo偶ego ks. Franciszka Blachnickiego. W tym miejscu w spos贸b szczeg贸lny prosili艣my dobrego Boga o rych艂膮 beatyfikacj臋 ks. Franciszka i wys艂uchanie przez Jego wstawiennictwo wszystkich pr贸艣b i intencji, z kt贸rymi wielu z nas na t臋 pielgrzymk臋 jecha艂o.
    Kolejnym zwiedzanym przez nas miejscem by艂 dom rekolekcyjny, w kt贸rym mie艣ci si臋 sekretariat DK. Tam spotkali艣my Agnieszk臋 i Tomasza Talag贸w - redaktor贸w "Listu do wsp贸lnot rodzinnych". W pi臋knej kaplicy uczestniczyli艣my we Mszy 艣w. odprawionej przez ks. Marka, a potem spotkali艣my si臋 z Marysi膮 R贸偶yck膮 z 聽Instytutu Niepokalanej Matki Ko艣cio艂a, kt贸ra opowiedzia艂a nam o tym, jak centralny dom rekolekcyjny DK s艂u偶y potrzebom naszego ruchu..
    Chcieliby艣my jeszcze wspomnie膰 o trzech spotkaniach. Wszystkie one by艂y bardzo ciekawe i ubogacaj膮ce. Jedno z nich, to spotkanie z 聽ks. Romanem Litwi艅czukiem - moderatorem generalnym Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie. Kolejne to z 聽ks. Janem Mikulskim - moderatorem krajowym i z par膮 krajow膮 Ann膮 i Jackiem Nowakami. Poruszane by艂y r贸偶ne tematy m.in. organizacyjne, finansowe, dotycz膮ce gotowo艣ci w聽podejmowaniu pos艂ug, realizowania zobowi膮za艅. Zobowi膮zania nale偶y traktowa膰 jako narz臋dzia do budowania jedno艣ci w ma艂偶e艅stwie i聽rodzinie. Narz臋dzia maj膮 pomaga膰 w wykonywaniu zadania. Nie trzeba si臋 wi臋c denerwowa膰, 偶e s膮, ale stara膰 si臋 jak najlepiej z nich korzysta膰. Nie powinno by膰 problemu nierealizowania zobowi膮za艅, powinien by膰 problem sposobu ich realizacji, by by艂y coraz bardziej owocne.
    W drodze powrotnej zatrzymali艣my si臋 w聽Kalwarii Zebrzydowskiej - miejscu szczeg贸lnie bliskim Janowi Paw艂owi II, by pok艂oni膰 si臋 Matce Bo偶ej w Jej Cudownym Obrazie i dzi臋ki rozwa偶aniom prowadzonym przez ks. Marka przemierzy膰 wraz z Jezusem kolejne stacje Drogi Krzy偶owej.
    Jeste艣my wdzi臋czni Bogu za ka偶d膮 chwil臋 prze偶yt膮 podczas tej pielgrzymki. Dzi臋kujemy wszystkim, dzi臋ki kt贸rym dosz艂a ona do skutku i 聽by艂a tak bogata, ca艂ej wspania艂ej Wsp贸lnocie! Niech 偶a艂uj膮 Ci, kt贸rzy nie pojechali!
    W zwi膮zku z tym wydarzeniem czytaj 艣wiadectwa na s. 62.

    Ania i Andrzej
    diecezja toru艅ska



    W dniach 15-19 lutego uczestniczyli艣my w 聽ORAR II stopnia w Kro艣cienku. Ju偶 d艂ugo nie byli艣my na 偶adnych rekolekcjach. Po takiej przerwie ci臋偶ko by艂o si臋 wi臋c zdecydowa膰 na uczestnictwo. P贸艂 roku wcze艣niej zacz膮艂em prosi膰 Boga o znak. Tym znakiem mia艂a by膰 pomoc w wyje藕dzie: znalezienie rekolekcji w terminie ferii zimowych i uzyskanie urlopu w zaplanowanym terminie (co wcale nie jest takie proste w 聽moim miejscu pracy). Taki znak otrzymali艣my - uda艂o si臋 nam pogodzi膰 wszystko, 艂膮cznie ze zmian膮 klimatu tak potrzebn膮 wi臋kszo艣ci cz艂onk贸w naszej rodziny ze wzgl臋d贸w zdrowotnych.
    Podr贸偶 zim膮 w g贸ry napawa艂a pewnym l臋kiem, jednak odby艂a si臋 bez przeszk贸d. Na miejscu, w domu rekolekcyjnym byli艣my pierwsi, zd膮偶yli艣my wi臋c rozgo艣ci膰 si臋 na dobre przed przyjazdem pozosta艂ych uczestnik贸w. Na dole kuchnia i jadalnia, wy偶ej pokoje, a na poddaszu kaplica i stale obecny w niej Pan Jezus. Mieszkali艣my tu偶 przy schodach do kaplicy, mogli艣my wi臋c o dowolnej porze skorzysta膰 z mo偶liwo艣ci adoracji. Trzeba przyzna膰, 偶e modlitwa rodzinna w obecno艣ci Naj艣wi臋tszego Sakramentu, w pustej kaplicy, by艂a ... wyj膮tkowa, inna ni偶 zwykle w domu.
    Rekolekcje, jak to zwykle bywa, pokrzepi艂y nas na duchu. Nie bez znaczenia by艂 fakt, 偶e odbywa艂y si臋 w TAKIM miejscu: tam, gdzie powstawa艂 ruch Domowy Ko艣ci贸艂, w 聽pierwszym domu rekolekcyjnym, gdzie na 艣cianie wisia艂 portret ks. Franciszka Blachnickiego, zdj臋cia z pierwszych oaz, wspomnienia o ks. Wojciechu Anielskim - ca艂a historia RDK. Byli艣my te偶 na wsp贸lnej modlitwie przy grobie ks. Framciszka. Mo偶liwo艣膰 si臋gni臋cia do korzeniu ruchu by艂a dla nas bardzo wa偶na.
    Nieocenion膮 warto艣膰 mia艂y tak偶e konferencje i spotkania. Animatorzy, mocno wspomagani przez Mari臋 R贸偶yck膮 i El偶biet臋 Kozyr臋, przekazali nam wiele ze swojego bogatego do艣wiadczenia. Szczeg贸ln膮 osob膮 by艂a w艂a艣nie Ela. Uj臋艂a nas wszystkich swoim darem wyja艣niania spraw trudnych w bardzo prosty spos贸b. Bardzo dobrze przybli偶y艂a nam, na czym polega praca pary animatorskiej, jakie stoj膮 przed ni膮 zadania i jak mo偶na pokonywa膰 rozmaite przeszkody pojawiaj膮ce si臋 na tej drodze. Po raz kolejny docenili艣my wysi艂ek naszych dotychczasowych animator贸w.
    Wyjechali艣my z przekonaniem, 偶e z Bo偶膮 pomoc膮 owocna pos艂uga animatorska jest mo偶liwa. Za艣 dodatkowym bonusem otrzymanym od Pana Boga, by艂o to, 偶e ca艂a nasza rodzina nauczy艂a si臋 je藕dzi膰 na nartach.

    Alina i Adam



    W pi膮tek 10 marca 2006 r. oko艂o godziny 17:30 Bursa Akademicka Caritas w Przysieku k. 聽Torunia zape艂ni艂a si臋 po brzegi uczestnikami rekolekcji tematycznych "Komunikacja w ma艂偶e艅stwie i w rodzinie". I tak by艂o a偶 do godziny 14.00 w niedziel臋 12 marca. Ma艂偶e艅stwa w liczbie 27 (kt贸rym towarzyszy艂a gromadka 17 dzieci) pragn臋艂y zg艂臋bi膰 tajemnic臋 w艂a艣ciwych relacji zar贸wno mi臋dzy ma艂偶onkami, jak i mi臋dzy rodzicami i dzie膰mi. Rodziny te reprezentowa艂y wsp贸lnoty DK zar贸wno z diecezji toru艅skiej (Toru艅, Che艂mno, Kowalewo Pom.), jak i spoza niej (艁贸d藕, Warszawa, Ostro艂臋ka, Cekcyn, Tomasz贸w Mazowiecki).
    Z ca艂膮 pewno艣ci膮 jak magnes przyci膮ga艂a tu osoba prowadz膮cego - dr. Jacka Pulikowskiego - znanego w Polsce specjalisty poradnictwa rodzinnego, autora wielu ksi膮偶ek po艣wi臋conych wychowaniu i komunikacji mi臋dzyludzkiej. Nie bez powodu - niezwykle interesuj膮cy spos贸b prowadzenia zaj臋膰 oraz umiej臋tno艣膰 przekazywania wa偶nych i trudnych niekiedy tre艣ci w spos贸b anegdotyczny, nie pozwoli艂y nikomu z 聽uczestnik贸w na bierne "odsiadywanie" czasu spotkania. Nie b臋dzie chyba przesady w stwierdzeniu, 偶e ka偶dy znalaz艂 w艣r贸d poruszanych temat贸w co艣 dotykaj膮cego go w spos贸b szczeg贸lny, jaki艣 element w艂asnej postawy, kt贸ry mo偶e by膰 jeszcze bardziej udoskonalony ku jeszcze pe艂niejszemu obdarowywaniu mi艂o艣ci膮 swojego wsp贸艂ma艂偶onka.
    Wbrew naszym obawom ani dojazdy rodzin z 聽Torunia (dla kt贸rych nie mogli艣my zapewni膰 nocleg贸w na miejscu), ani obecno艣膰 dzieci na tak kr贸tkich i intensywnych rekolekcjach (dzi臋ki 艣wietnej diakonii dzieci臋cej, sk艂adaj膮cej si臋 z 5 聽studentek) - nie zak艂贸ci艂y radosnej, pe艂nej 偶yczliwo艣ci rekolekcyjnej atmosfery. Ca艂o艣ci prze偶y膰 duchowych dope艂nia艂y bardzo smaczne posi艂ki.
    Niezast膮piony okaza艂 si臋 te偶 ks. Krzysztof D臋biec, kt贸ry nie tylko codziennie celebrowa艂 dla nas Eucharysti臋, ale tak偶e z gospodarska trosk膮 spieszy艂 z 偶yczliw膮 pomoc膮 uczestnikom rekolekcji (a to materac, a to grzejnik, a to ...).
    Rekolekcje te jeszcze raz pozwoli艂y nam u艣wiadomi膰 sobie, 偶e w Domowym Ko艣ciele posiadamy wspania艂e "narz臋dzia" - zobowi膮zania - jak cho膰by dialog ma艂偶e艅ski czy modlitwa ma艂偶e艅ska i rodzinna, kt贸re mog膮 skutecznie u艂atwia膰 nam poprawianie wi臋zi ma艂偶e艅skiej i rodzinnej poprzez prawid艂ow膮 komunikacj臋. CHWA艁A PANU!
    I szkoda tylko, 偶e zabrak艂o w艣r贸d nas 偶ony naszego wyk艂adowcy, pani Jadwigi Pulikowskiej, kt贸ra w ostatniej chwili, z powodu choroby, musia艂a odwo艂a膰 sw贸j przyjazd.

    Katarzyna i Jacek Podolscy



    11 marca w Bydgoszczy odby艂 si臋 Dzie艅 Wsp贸lnoty Diakonii Diecezjalnych - spotkanie os贸b reprezentuj膮cych r贸偶ne ga艂臋zie ruchu 艢wiat艂o-呕ycie w tzw. filii pelpli艅skiej, czyli w 聽(archi)diecezjach: gda艅skiej, pelpli艅skiej, gnie藕nie艅skiej, bydgoskiej, warmi艅skiej, elbl膮skiej i toru艅skiej. Przyjecha艂o ok. 50 os贸b, w tym prawie wszystkie pary diecezjalne Domowego Ko艣cio艂a. Spotkaniu przewodniczy艂 ks. S艂awomir Skonieczka, moderator filii pelpli艅skiej, a udzia艂 w nim wzi膮艂 moderator generalny Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie, ks. Roman Litwi艅czuk.
    Wiosenne DWDD by艂o po艣wi臋cone rozwa偶eniu jednego z podstawowych element贸w Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie: charyzmatu oazy rekolekcyjnej. Opinie wypowiadane w ostatnich latach przy r贸偶nych okazjach przez moderator贸w, animator贸w i uczestnik贸w rekolekcji sygnalizuj膮 pojawiaj膮c膮 si臋 nieufno艣膰 wobec metody oazy rekolekcyjnej. Objawia si臋 to w kwestionowaniu warto艣ci niekt贸rych element贸w sk艂adowych, np. programu dnia, w zdaniach o przestarza艂ych tre艣ciach i metodach spotka艅 w grupach, a tak偶e w apelach o skr贸cenie czasu trwania rekolekcji.
    Rozwa偶eniu charyzmatu oazy rekolekcyjnej s艂u偶y艂o spotkanie w grupach, podczas kt贸rego przedstawiciele poszczeg贸lnych ga艂臋zi ruchu dzielili si臋 swoimi do艣wiadczeniami w tym wzgl臋dzie. Szczeg贸lnie wiele g艂os贸w pad艂o w 聽punkcie dotycz膮cym panuj膮cej praktyki. Dzielono si臋 owocami p艂yn膮cymi z wiernego realizowania programu rekolekcji, ale m贸wiono te偶 i o nadu偶yciach. W艣r贸d nich nale偶y wymieni膰 m.in. skracanie rekolekcji czyli "upychanie" programu rekolekcji 15-dniowych w 聽ramy np. 9-dniowe, "przeskakiwanie" stopni (zaczynanie formacji "od 艣rodka" lub "ko艅ca", zamiast od "pocz膮tku"), eliminowanie niekt贸rych element贸w programu dnia, niedba艂e, niezgodne z my艣l膮 ks. Franciszka ich realizowanie (odwieczny problem "pogodnych wieczor贸w"), zbyt p贸藕ne przyst臋powanie do organizacji rekolekcji (przeprowadzane na zasadzie zrywu akcje, zamiast systematycznej, przemy艣lanej koncepcji).
    Oaza rekolekcyjna to podstawowe narz臋dzie ewangelizacyjne, kt贸rym dysponuje nasz ruch. Stwarza on - przez oderwanie od spraw codziennych, przez mo偶liwo艣膰 spojrzenia na nie z dystansu - szans臋 do tego, by po raz pierwszy w 偶yciu prze偶y膰 osobiste spotkanie z Chrystusem, wzgl臋dnie, aby osobist膮 wi臋藕 z Nim, zadzierzgni臋t膮 wcze艣niej, znacz膮co pog艂臋bi膰. 呕aden inny element formacyjny w naszym ruchu nie jest w stanie zast膮pi膰 prze偶ycia oazy rekolekcyjnej. St膮d p艂ynie zach臋ta do tego, by艣my przy ca艂ym swym uwik艂aniu w codzienne obowi膮zki rodzinne, domowe i zawodowe, przynajmniej raz w 偶yciu prze偶yli 15-dniowe rekolekcje I, II i III stopnia.
    Oaza rekolekcyjna przynosi owoce tylko wtedy, kiedy jej program jest wiernie, w duchu pos艂usze艅stwa, realizowany. Zachowanie charyzmatu to pr贸ba dla pokory, pos艂usze艅stwa i zdyscyplinowania. Dop贸ki jeste艣my wierni, charyzmat owocuje.
    Warto w tym miejscu przytoczy膰 s艂owa Za艂o偶yciela ruchu, ks. Franciszka Blachnickiego, zapisanych przeze艅 w testamencie: Patrz膮c na jego rozw贸j, owoce, na t臋 rzeczywisto艣膰 w 偶yciu Ko艣cio艂a w Polsce, nie mog臋 w tym nie widzie膰 daru-charyzmatu. To nie zosta艂o przeze mnie wymy艣lone, stworzone, ale zosta艂o mi dane i 聽zadane. (.) I je艣li mia艂bym co艣 do przekazania i chcia艂bym co艣 przekaza膰 w moim duchowym testamencie, to w艂a艣nie ten dar: charyzmat 艢wiat艂o-呕ycie. Zrozumienie, umi艂owanie, wierno艣膰 wobec tego charyzmatu.
    Wnioski
    W naszej wsp贸lnocie diecezjalnej dzia艂a diakonia rekolekcyjna. Tworz膮 j膮: para diecezjalna oraz pary prowadz膮ce rekolekcje wraz z聽innymi osobami pos艂uguj膮cymi. Zakres jej dzia艂a艅 to: 篓planowanie rekolekcji w danym roku formacyjnym (robi to kr膮g diecezjalny po zasi臋gni臋ciu opinii cz艂onk贸w wsp贸lnoty); 篓 organizowanie rekolekcji, czyli: informowanie o rekolekcjach, wyszukiwanie o艣rodk贸w, przyjmowanie zapis贸w, zapraszanie do pos艂ugi par prowadz膮cych (to nale偶y do zada艅 pary diecezjalnej i 聽os贸b wspomagaj膮cych); 篓dob贸r diakonii, przygotowanie programu (pary prowadz膮ce); 篓realizacja programu rekolekcji (pary prowadz膮ce i wspomagaj膮ce je diakonie).
    W naszym przekonaniu nadchodzi czas, aby wszystkie te dzia艂ania skoordynowa膰. Osoby w jakikolwiek spos贸b zaanga偶owane w przygotowywanie i prowadzenie rekolekcji powinny spotyka膰 si臋 w ci膮gu roku po to, by nie tylko je organizowa膰, ale r贸wnie偶 podj膮膰 modlitw臋 za ich owoce i refleksj臋 nad najlepszymi sposobami ich prowadzenia.

    Beata i Tomek Stru偶anowscy



    "Nie wy艣cie Mnie wybrali, ale Ja was wybra艂em
    i przeznaczy艂em was na to, aby艣cie szli i owoc przynosili

    Chcemy si臋 z Wami podzieli膰 naszymi refleksjami z rekolekcji, kt贸re przygotowali艣my i聽prze偶yli艣my w naszej parafii.
    Od 9 lat kroczymy drog膮 formacji zaproponowanej przez Ruch 艢wiat艂o-呕ycie. Nasz kr膮g prze偶ywa艂 r贸偶ne wzloty i upadki. Pary przychodzi艂y i odchodzi艂y. Jednak ci, kt贸rzy trwali, stale - na miar臋 swoich mo偶liwo艣ci - pog艂臋biali formacj臋. Pan Jezus przez rekolekcje r贸偶nego stopnia, zobowi膮zania i sakramenty kszta艂towa艂 nasze serca. Zawsze byli艣my mocno zwi膮zani z 聽nasz膮 parafi膮 艣w. Miko艂aja. Starali艣my si臋 pomaga膰 ojcom Paulinom, a szczeg贸lnie ojcu proboszczowi. Ch臋tnie podejmowali艣my pos艂ugi, kt贸re nam zleca艂. Jednak od d艂u偶szego czasu narasta艂a w nas potrzeba przygotowania czego艣 dla parafii i Ruchu. I tak zrodzi艂 si臋 pomys艂 zorganizowania rekolekcji. Oddali艣my si臋 Panu Jezusowi na s艂u偶b臋. To On wyznaczy艂 czas i, 聽jak si臋 okaza艂o, poprowadzi艂.
    Przygotowania rozpocz臋艂y si臋 w listopadzie ubieg艂ego roku. Wtedy po raz pierwszy spotkali艣my si臋, aby zastanowi膰 si臋, jaki ma by膰 ich cel i przebieg i kto mia艂by je poprowadzi膰. Pragn臋li艣my zjednoczy膰 nasz膮 wsp贸lnot臋 parafialn膮 i 聽wszystkie dzia艂aj膮ce w niej ruchy w jedn膮, s艂awi膮c膮 imi臋 Jezusa rodzin臋, by w ten spos贸b budowa膰 Jego Ko艣ci贸艂.
    Wzorem dla nas jest Niepokalana. To Ona jest Matk膮 Ko艣cio艂a, st膮d te偶 i rozwa偶ania rekolekcyjne dotyczy艂y Maryi. Tak膮 propozycj臋 rekolekcji przedstawili艣my przeorowi i proboszczowi naszej parafii - ojcu Romanowi. Spotkali艣my si臋 z jego strony z ogromn膮 偶yczliwo艣ci膮. Otrzymali艣my nie tylko zgod臋, ale tak偶e zapewnienie o聽pomocy wszystkich ojc贸w Paulin贸w. Para diecezjalna w naszym imieniu zwr贸ci艂a si臋 z pro艣b膮 do ksi臋dza Jana Mikulskiego, moderatora krajowego Domowego Ko艣cio艂a, o poprowadzenie nauk rekolekcyjnych, a on przyj膮艂 zaproszenie.
    Nasta艂 czas intensywnej pracy; spotka艅, pr贸b i modlitwy w intencji rekolekcji. Pierwszym znakiem Bo偶ego b艂ogos艂awie艅stwa by艂 dla nas fakt wyznaczenia daty pielgrzymki papie偶a Benedykta XVI tu偶 po ich zako艅czeniu. Zrozumieli艣my, 偶e Pan Jezus pragnie przez te rekolekcje przygotowa膰 nasz膮 wsp贸lnot臋 do spotkania z聽Ojcem 艢wi臋tym.
    Nasta艂 艣wi臋ty czas. 21 maja rozpocz臋艂y si臋 rekolekcje. Przez cztery dni trwali艣my na modlitwie i ws艂uchiwali艣my si臋 w s艂owa ksi臋dza Jana. 艁膮czy艂a nas wsp贸lna Eucharystia; na niej dokonywa艂a si臋 przemiana naszych serc. To wielka 艂aska, 偶e do prze偶ywania papieskiej pielgrzymki mogli艣my przygotowywa膰 si臋 na rekolekcjach. Poni偶ej chcemy przedstawi膰 kilka wybranych my艣li z bardzo bogatego nauczania ks. Jana.
    Szczeg贸lnym momentem by艂a wtorkowa wieczorna modlitwa - Akatyst ku czci Naj艣wi臋tszej Maryi Panny, na kt贸r膮 zaprosili艣my prawos艂awny ch贸r OKTOICH pod kierownictwem ks. 聽dr Grzegorza Cebulskiego. Wed艂ug tradycji Akathistos jest najstarszym i najpi臋kniejszym hymnem maryjnym. Do艣wiadczyli艣my ekumenicznej jedno艣ci - uczestniczyli艣my we wschodniej liturgii sprawowanej w ko艣ciele katolickim; przewodniczy艂 jej katolicki kap艂an, kt贸ry prowadzi dialog z cerkiewnym ch贸rem. Wsp贸lnie mogli艣my wy艣piewywa膰 zas艂ugi i pochwa艂臋 Bo偶ej Matki.
    Przez ca艂y rok poprzedzaj膮cy rekolekcje w聽聽聽ka偶d膮 ostatni膮 niedziel臋 miesi膮ca zastawiali艣my st贸艂 i czekali艣my na naszych parafian. Niestety, prawie nikt nie przychodzi艂 i zazwyczaj z聽przygotowanym pocz臋stunkiem wracali艣my do dom贸w. Tym razem by艂o inaczej. Wszyscy wierni zgromadzeni w 艣wi膮tyni przyszli do przygotowanej salki. Zapanowa艂 ogromny t艂ok; starsi ludzie, kt贸rzy nie mieli si艂y wchodzi膰 po schodach, byli przyprowadzani przez innych. Salka nie pomie艣ci艂a wszystkich przyby艂ych; zape艂ni艂y si臋 korytarze i schody, ale ciasnota nikomu nie przeszkadza艂a. Rol臋 gospodarzy tego spotkania przyj臋li Ela i Irek Szulcowie. Przy kubku herbaty, sa艂atce i cie艣cie rozmawiali艣my ze sob膮, opowiadali艣my o swoim 偶yciu, dzielili艣my si臋 refleksjami z rekolekcji. Zatar艂a si臋 bariera wieku i聽stanu. Byli艣my poruszeni; zaskoczeni, ale szcz臋艣liwi. Cieszyli艣my si臋 obecno艣ci膮 pasterzy: bp. Andrzeja, ks. Jana, ks. Bogus艂awa, ojca proboszcza i naszego lokalnego opiekuna, o. Damiana. O 21.00 stan臋li艣my na Apelu Jasnog贸rskim przed ob liczem Matki Boskiej Cz臋stochowskiej, by powierzy膰 Jej czas pielgrzymki i spotka艅 z papie偶em Benedyktem XVI.

    Asia i Darek
    archidiecezja wroc艂awska



    © 2001-2013 Centralna Diakonia DK