Strona startowa Domowego Ko禼io砤 Strona startowa Ruchu iat硂-痽cie
  
     
  Strona g艂贸wna    Aktualno艣ci    Rekolekcje    Za艂o偶yciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiello艅skiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z 偶ycia Ruchu    W Ko艣ciele i 艣wiecie  
List DK
Powr髏 do listy
List體 DK
 
Artyku硑:
List`102: IX-XI 2006
  • S艂owo Moderatora Krajowego   Ks. Jan Mikulski

  • Ewangelizacja   konspekt II

  • Pilotowanie nowych kr臋g贸w   konspekt III

  • Deuterokatechumenat   konspekt IV

  • "Post臋pujcie jak dzieci 艣wiat艂o艣ci" (Ef 5,8)   Ks. Jan Mikulski

  • 艢wiatowe Spotkania Rodzin   redakcja

  • Ewangelia, rozwody, zwi膮zki niesakramentalne (II)   o. Wojciech Nowak SJ

  • V 艢wiatowe Spotkanie Rodzin, Walencja 2006   Agnieszka i Tomasz Talaga

  • Wychowawcze alternatywy, Niepokala艅ski charyzmat wychowania   S. Wawrzyna Chwedoruk

  • II 艢wiatowy Kongres Ruch贸w Katolickich i Nowych Wsp贸lnot   Jola i Mirek S艂obodowie

  • Relacje z 偶ycia Domowego Ko艣cio艂a  

  • Rodzina powo艂ana jest do wsp贸艂pracy w przekazywaniu wiary   Roman Strug - z pary filialnej warszawskiej

  • Przekazywanie wiary w rodzinie   Lidia i J贸zef Smolnik - archidiecezja cz臋stochowska

  • Pielgrzymka przez Lourdes do Walencji   Sylwia i Mariusz Mosi艅scy- archidiecezja 艂贸dzka

  • Rekolekcje w Kanadzie   Piotr, Irena - Kanada

  • Alleluja!   Teresa i Zbigniew Sta艅czykowie - D臋bica, diecezja tarnowska

  • Modlitwa osobista - Namiot Spotkania   El偶bieta Kowalewska - archidiecezja wroc艂awska

  • 呕y膰 pe艂ni膮 偶ycia   Kasia i Artur 艢wiercowie - archidiecezja wroc艂awska

  • 艢wiadectwo z rekolekcji III st. we Lwowie   Andrzej - archidiecezja krakowska

  • List`102: wrzesie - listopad 2006

    Deuterokatechumenat

    I. Dzielenie si臋 偶yciem

    Podczas symbolicznego posi艂ku poprosi膰 uczestnik贸w o podzielenie si臋 prze偶yciami z minionego miesi膮ca.

    II. Cz臋艣膰 modlitewna:

    • zapalenie 艣wiecy
    • modlitwa lub 艣piew do Ducha 艢wi臋tego
    • odczytanie fragmentu Pisma 艢w. : Mt 7, 21-27 lub J 1, 35-51, po chwili ciszy dzielenie si臋 S艂owem Bo偶ym
    • kr贸tka modlitwa spontaniczna - w艂膮czenie intencji w艂asnych
    • rozwa偶enie Tajemnicy R贸偶a艅ca: G艂oszenie Kr贸lestwa Bo偶ego i wzywanie do nawr贸cenia

    III. Cz臋艣膰 formacyjna:

    1. Dzielenie si臋 realizacj膮 zobowi膮za艅: codzienna modlitwa ma艂偶e艅ska.
      Jak praktykowali艣my modlitw臋 ma艂偶e艅sk膮 w ostatnich miesi膮cach (wrzesie艅 - listopad): czas, miejsce, forma modlitwy? Jakie trudno艣ci napotykali艣my? Jakie owoce dla naszego ma艂偶e艅stwa przynosi praktyka modlitwy ma艂偶e艅skiej. Czy mamy problem z niebezpiecze艅stwem rutyny albo zaniedbania? Co zmieni艂o si臋 w naszym 偶yciu dzi臋ki tej modlitwie?
    2. Om贸wienie nowego tematu: "Deuterokatechumenat" (ka偶de ma艂偶e艅stwo wcze艣niej, w domu, zapoznaje si臋 z poni偶szymi tekstami oraz z pytaniami do tekst贸w; na kr臋gu odbywa si臋 rozmowa na ten temat).

      Pytania i problemy do zastanowienia si臋, om贸wienia i dyskusji:
        Jak rozumiem poj臋cie katechumenatu i deuterokatechumenatu? Jakie s膮 zasadnicze cele katechumenatu i deuterokatechumenatu? Jak widzimy potrzeb臋 formacji deuterokatechumenalnej w DK (uczestnictwo w rekolekcjach ewangelizacyjnych, oazach 15聽dniowych, rekolekcjach typu ORAR, w dniach wsp贸lnoty, realizacja zobowi膮za艅 DK?)
        Co m贸wi Jan Pawe艂 II na temat obecno艣ci Boga w ma艂偶e艅stwie i rodzinie? Jakie s膮 zadania rodzic贸w chrze艣cija艅skich wobec ich dzieci?
        Czy mog臋 powiedzie膰, 偶e jestem na drodze uczni贸w Chrystusa, drodze prowadz膮cej do dojrza艂ej wiary? Jakie zaniedbania lub trudno艣ci dostrzegam w tej dziedzinie? Czy nasza rodzina jest wsp贸lnot膮 - 艣rodowiskiem katechumenalnym? Jak realizujemy (jako rodzina) zadania katechumenatu rodzinnego - podzielmy si臋 kr贸tkim 艣wiadectwem, w聽oparciu o pi臋膰 cel贸w katechumenatu.

      Sugestie do pracy w ci膮gu miesi膮ca:
      • wcodziennej modlitwie osobistej stawa膰 w pozycji ucznia Chrystusa, kt贸ry pragnie poddawa膰 swoje 偶ycie woli Bo偶ej; np. w oparciu o teksty Mt 4, 1-11; Mt 12, 46-50; Mt 20, 20-28; 艁k 22, 24-27; 艁k 10, 1-9; Flp 2, 5-11;
      • wcodziennej modlitwie ma艂偶e艅skiej dzi臋kowa膰 Panu Bogu za dar rodzicielstwa i powierza膰 Mu nasze zadania wobec dzieci (np. przez wstawiennictwo Maryi, w聽modlitwie Magnificat),
      • wramach regularnego spotkania ze s艂owem Bo偶ym przeczyta膰 Ewangeli臋 艣w.聽Mateusza pod k膮tem wychowania dzieci,
      • dialog ma艂偶e艅ski na temat "Nasze 艣wiadectwo 偶ycia wiar膮 wobec naszych dzieci".
        Czy s艂uchamy naszych dzieci? Czy dzieci do艣wiadczaj膮 od nas zrozumienia? Czy do艣wiadczaj膮 mi艂o艣ci uwa偶nej, ale te偶 konsekwentnej? Czy maj膮 jasno przedstawione zasady, normy, granice? Czy do艣wiadczaj膮 od nas mi艂o艣ci mi艂osiernej, kt贸ra "wszystko znosi, ... we wszystkim pok艂ada nadziej臋"?
        Czy w naszej rodzinie podejmuje si臋 decyzje 偶yciowe i rozwi膮zuje problemy w 艣wietle S艂owa Bo偶ego? Czy dzieci s膮 艣wiadkami takiej postawy rodzic贸w? Czy modlimy si臋 wsp贸lnie w okre艣lonych intencjach, razem uczestniczymy we Mszy 艣w.?
      • propozycje regu艂y 偶ycia:
        • np. podczas wieczornego rachunku sumienia podj膮膰 refleksj臋 nad obecno艣ci膮 s艂owa Bo偶ego w mojej codzienno艣ci,
        • np. wsp贸lnie ze wsp贸艂ma艂偶onkiem spotka膰 si臋 z Chrystusem Eucharystycznym poza Msz膮 艣w. (np. raz w tygodniu, przez p贸艂 godziny, ale regularnie),
        • np. czyta膰 rodzinnie w sobot臋 czytania mszalne na niedziel臋 i wybiera膰 wsp贸lnie s艂owo 偶ycia, kt贸re b臋dzie towarzyszy艂o naszej rodzinie przez najbli偶szy tydzie艅,
        • np. przeczyta膰 broszur臋 Modlitwa ma艂偶onk贸w pod k膮tem pog艂臋bienia (lub od艣wie偶enia) istoty tego zobowi膮zania.




    Ewangelizacja i katechumenat w rodzinie
    Rodzice chrze艣cija艅scy, kt贸rzy zdecydowali si臋 przez sakrament chrztu 艣wi臋tego udzielony dzieciom u progu 偶ycia, w wieku niemowl臋cym, da膰 im uczestnictwo w swoim 偶yciu wiary czyli 偶yciu nadprzyrodzonym, kt贸rego istot膮 jest wsp贸lnota (communio, koinonia) z Bogiem Ojcem przez Chrystusa w Duchu 艢wi臋tym i wsp贸lnota z bra膰mi w Ko艣ciele - musz膮 by膰 艣wiadomi zada艅 i obowi膮zk贸w jakie tym samym wzi臋li na siebie. S膮 to zobowi膮zania wobec Boga, Ko艣cio艂a i samego dziecka. Zobowi膮zania te wynikaj膮 z聽samej natury i samych praw wewn臋trznych rz膮dzonych t膮 rzeczywisto艣ci膮, kt贸r膮 okre艣la poj臋cie chrztu 艣wi臋tego.
    (...)
    Ot贸偶 rodzice chrze艣cija艅scy musz膮 doprowadzi膰 swoje dzieci ochrzczone jak najpr臋dzej do uznania i przyj臋cia tych czterech podstawowych prawd ewangelizacyjnych. Mog膮 to uczyni膰 tylko pod tym warunkiem, 偶e sami przyjm膮 te prawdy. Dotyczy to zw艂aszcza przyj臋cia Chrystusa jako osobistego Zbawiciela i uczynienia Go Panem swego 偶ycia.
    Dopiero na pod艂o偶u faktycznie zrealizowanego procesu ewangelizacji mog膮 rodzice kierowa膰 procesem dalszego wdra偶ania swych dzieci w 偶ycie chrze艣cija艅skie, w istotne jego postawy. Jest to d艂u偶szy, przynajmniej kilkuletni proces odpowiadaj膮cy okresowi tzw. katechumenatu, kt贸ry w pierwszych wiekach przygotowywa艂 doros艂ych do przyj臋cia chrztu 艣w.
    W tym okresie b臋dzie chodzi艂o o osi膮ganie pi臋ciu szczeg贸艂owych cel贸w procesu stawania si臋 pe艂nym, dojrza艂ym cz艂onkiem wsp贸lnoty wierz膮cych w Ko艣ciele.
    Cel pierwszy - to wdra偶anie do 偶ycia s艂owem Bo偶ym, aby ono stawa艂o si臋 s艂owem 偶ycia, tj. s艂owem w 艣wietle kt贸rego podejmuje si臋 decyzje 偶yciowe i rozwi膮zuje problemy 偶yciowe.
    Cel drugi, to wdra偶anie do 偶ycia modlitwy poj臋tej jako osobiste spotykanie si臋 z聽Chrystusem - swoim Zbawc膮.
    Cel trzeci, to wdra偶anie do sta艂ego 偶ycia sakramentalnego, zw艂aszcza eucharystycznego.
    Cel czwarty to wdra偶anie do dawania 艣wiadectwa o swoim spotkaniu z Chrystusem wobec innych ludzi w 艣rodowisku codziennego pobytu.
    Wreszcie cel pi膮ty to wdra偶anie do postawy s艂u偶by, diakonii, we wsp贸lnocie Ko艣cio艂a, przy pomocy otrzymanych dar贸w i uzdolnie艅 czyli charyzmat贸w.
    Ruch 艢wiat艂o-呕ycie, kt贸ry jest ruchem ewangelizacyjnym i formacyjnym, pragnie s艂u偶y膰 pomoc膮 rodzicom i rodzinom chrze艣cija艅skim w wype艂nianiu tych wszystkich zada艅 w zakresie ewangelizacji i katechumenatu rodzinnego.

    Ks. Franciszek Blachnicki
    "DOMOWY KO艢CI脫艁 Listy do wsp贸lnot rodzinnych",
    wydanie zebrane, Tom 2, Krak贸w 2003, s.70 i 72-73



    Miejsce ON呕 II stopnia w formacji deuterokatechumenalnej
    c. Etap katechumenatu (deuterokatechumenatu)
    Etap formacyjny deuterokatechumenatu mo偶e trwa膰 od dw贸ch do trzech lat. Poszczeg贸lne lata formacji, jak ju偶 zaznaczono powy偶ej, koncentruj膮 si臋 kolejno wok贸艂 rzeczywisto艣ci s艂owa Bo偶ego, liturgii i Ko艣cio艂a (wsp贸lnoty). D艂ugo艣膰 trwania deuterokatechumenatu b臋dzie zale偶a艂a r贸wnie偶 od tego, czy okres formacji koncentruj膮cej si臋 wok贸艂 rzeczywisto艣ci wsp贸lnoty (Ko艣cio艂a) zaliczy si臋 jeszcze do etapu deuterokatechumenatu czy ju偶 mistagogii.
    Pierwszy rok formacji deuterokatechumenalnej, skoncentrowanej wok贸艂 s艂owa Bo偶ego, zarysowuje si臋 w systemie formacyjnym Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie ju偶 dosy膰 wyra藕nie. Obejmuje on dwa cykle formacyjne: wprowadzaj膮cy albo utrwalaj膮cy i fundamentalny.
    Cykl I - obejmuj膮cy 11 temat贸w (i mo偶liwy do zrealizowania w ci膮gu 11 tygodni - od wrze艣nia do pocz膮tku Adwentu) ma na celu utrwalenie i pog艂臋bienie tre艣ci przekazanych w ON呕 I stopnia. Dla tych, kt贸rzy nie mogli uczestniczy膰 w oazie, a przedtem przeszli ewangelizacj臋 i pracowali w grupach postewangelizacyjnych, cykl ten stwarza okazj臋 do w艂膮czenia si臋 do wsp贸lnot deuterokatechumenalnych.
    Cykl II - wi膮偶e si臋 z koncepcj膮 "Dziesi臋ciu krok贸w ku dojrza艂o艣ci chrze艣cija艅skiej" i聽w聽warunkach optymalnych mo偶e by膰 przepracowany w okresie 20 tygodni - od Adwentu do Zes艂ania Ducha 艢wi臋tego.
    Celem ca艂ego okresu formacyjnego I roku deuterokatechumenatu jest wej艣cie w 偶ycie kierowane przez Chrystusa, Jego s艂owem, w mocy Jego Ducha! W ten spos贸b ma wzrasta膰 dojrza艂a wiara jako 偶ycie s艂owem Bo偶ym.
    Oaza Nowego 呕ycia II stopnia otwiera drugi etap formacji deuterokatechumenalnej, skoncentrowany wok贸艂 liturgii. Samo prze偶ycie oazy ma tutaj znaczenie kluczowe jako wprowadzenie w now膮 formacj臋 liturgiczn膮 w oparciu o poj臋cie Tajemnicy Paschalnej Chrystusa, ugruntowane biblijnie na tle Ksi臋gi Wyj艣cia.
    W roku formacyjnym po ON呕 II stopnia realizuje si臋 najpierw cykl obejmuj膮cy oko艂o 10 tygodni, kt贸ry ma na celu ca艂o艣ciowe wprowadzenie w Bibli臋 jako histori臋 zbawienia, a nast臋pnie cykl spotka艅 biblijnych opartych na czytaniach s艂owa Bo偶ego, zwi膮zanego z聽liturgi膮 niedzieln膮 i rokiem liturgicznym. Celem tej pracy jest wprowadzenie w rytm 偶ycia okre艣lonego przez Misterium Paschalne prze偶ywane w roku liturgicznym.
    Drugim elementem formacyjnym tego roku jest prze偶ycie Triduum Paschalnego w聽formie oazy rekolekcyjnej w o艣rodkach wzorcowych (pod wzgl臋dem przygotowania liturgii) z uroczyst膮 odnow膮 przymierza chrztu 艣wi臋tego. Do tego b臋dzie nawi膮zywa艂o szczeg贸lne zaakcentowanie prze偶ycia ca艂ego okresu Pi臋膰dziesi膮tnicy Rado艣ci oraz uroczysto艣膰 Zes艂ania Ducha 艢wi臋tego z ewentualn膮 odnow膮 sakramentu bierzmowania.

    Ks. Franciszek Blachnicki
    "Oaza Nowego 呕ycia II stopnia", Kro艣cienko 2000, s.16-17



    1) Rodzina chrze艣cija艅ska, jako wsp贸lnota wierz膮ca i ewangelizuj膮ca

    Wiara - odkrycie i uwielbienie zamys艂u Bo偶ego wobec rodziny
    51. Uczestnicz膮c w 偶yciu i pos艂annictwie Ko艣cio艂a, kt贸ry s艂ucha nabo偶nie S艂owa Bo偶ego i g艂osi je z pe艂n膮 ufno艣ci膮, rodzina chrze艣cija艅ska wype艂nia swoje zadanie prorockie przyjmuj膮c i g艂osz膮c S艂owo Bo偶e: w ten spos贸b staje si臋 z ka偶dym dniem bardziej wsp贸lnot膮 wierz膮c膮 i ewangelizuj膮c膮.
    R贸wnie偶 od ma艂偶onk贸w i rodzic贸w chrze艣cija艅skich 偶膮da si臋 pos艂usze艅stwa wierze: wezwani s膮 oni do przyj臋cia S艂owa Pa艅skiego, objawiaj膮cego im zdumiewaj膮c膮 nowo艣膰 - Dobr膮 Nowin臋 - ich 偶ycia ma艂偶e艅skiego i rodzinnego, kt贸re Chrystus uczyni艂 艣wi臋tym i聽u艣wi臋caj膮cym. Istotnie, tylko w 艣wietle wiary mog膮 oni odkry膰 i podziwia膰 w radosnej wdzi臋czno艣ci, godno艣膰, do kt贸rej B贸g zechcia艂 podnie艣膰 ma艂偶e艅stwo i rodzin臋, czyni膮c je znakiem i miejscem przymierza mi艂o艣ci mi臋dzy Bogiem i lud藕mi, mi臋dzy Jezusem Chrystusem i Ko艣cio艂em, Jego oblubienic膮.
    Ju偶 samo przygotowanie do chrze艣cija艅skiego ma艂偶e艅stwa stanowi jakby drog臋 wiary: pojawia si臋 bowiem jako uprzywilejowana sposobno艣膰 dla narzeczonych odkrycia na nowo i pog艂臋bienia wiary otrzymanej na chrzcie 艣wi臋tym i umocnionej chrze艣cija艅skim wychowaniem. W ten spos贸b narzeczeni poznaj膮 i dobrowolnie przyjmuj膮 powo艂anie do p贸j艣cia za Chrystusem i s艂u偶enia Kr贸lestwu Bo偶emu w stanie ma艂偶e艅skim.
    Zasadniczym momentem dla wiary nowo偶e艅c贸w jest obrz臋d sakramentu ma艂偶e艅stwa, kt贸rego najg艂臋bsz膮 istot臋 stanowi g艂oszenie w Ko艣ciele Dobrej Nowiny o mi艂o艣ci ma艂偶e艅skiej. (...)
    To wyznanie wiary domaga si臋 przed艂u偶enia na ca艂e 偶ycie ma艂偶onk贸w i rodziny: B贸g bowiem, kt贸ry powo艂a艂 oblubie艅c贸w «do» ma艂偶e艅stwa, nadal powo艂uje ich «w» ma艂偶e艅stwie. B贸g przychodzi do nich w wydarzeniach i poprzez nie, w problemach, trudno艣ciach, codziennych sprawach 偶ycia, objawiaj膮c i przedk艂adaj膮c konkretne «wymagania» odnosz膮ce si臋 do ich uczestnictwa w mi艂o艣ci Chrystusa dla Ko艣cio艂a w聽kontek艣cie ka偶dej sytuacji - rodzinnej, spo艂ecznej i ko艣cielnej - w kt贸rej si臋 znajduj膮.
    Odkrywanie i wierne wype艂nianie zamys艂u Bo偶ego winno dokonywa膰 si臋 «razem», «we» wsp贸lnocie ma艂偶e艅skiej i rodzinnej, przez samo ludzkie do艣wiadczenie mi艂o艣ci pomi臋dzy ma艂偶onkami, pomi臋dzy rodzicami i dzie膰mi, mi艂o艣ci prze偶ywanej w Duchu Chrystusa.
    Dlatego, tak jak wielki Ko艣ci贸艂, r贸wnie偶 i ma艂y «Ko艣ci贸艂 domowy» potrzebuje sta艂ej i聽dog艂臋bnej ewangelizacji, sk膮d te偶 wyp艂ywa spoczywaj膮cy na nim obowi膮zek ustawicznego wychowania w wierze.

    Ko艣cielna pos艂uga rodziny

    53. Pos艂uga ewangelizacyjna rodzic贸w chrze艣cija艅skich jest swoista i nie do zast膮pienia: nabiera ona cech typowych dla 偶ycia rodzinnego, na kt贸re winny si臋 sk艂ada膰 mi艂o艣膰, prostota, konkretne i codzienne 艣wiadectwo .
    Rodzina winna tak przygotowa膰 dzieci do 偶ycia, aby ka偶de wype艂ni艂o ca艂kowicie swe zadanie, zgodnie z otrzymanym od Boga powo艂aniem. Istotnie, rodzina, kt贸ra jest otwarta na warto艣ci transcendentne, kt贸ra s艂u偶y braciom w rado艣ci, kt贸ra wykonuje swoje zadania z wielkoduszn膮 wierno艣ci膮 i kt贸ra jest 艣wiadoma swego codziennego uczestnictwa w tajemnicy chwalebnego Krzy偶a Chrystusowego, staje si臋 pierwszym i聽najlepszym seminarium powo艂ania do 偶ycia po艣wi臋conego Kr贸lestwu Bo偶emu.
    Pos艂uga ewangelizacyjna i katechetyczna rodzic贸w powinna towarzyszy膰 dzieciom tak偶e w okresie ich dojrzewania i m艂odo艣ci, kiedy - jak to cz臋sto si臋 zdarza - kontestuj膮 lub wr臋cz odrzucaj膮 wiar臋 chrze艣cija艅sk膮, otrzyman膮 w pierwszych latach 偶ycia. Podobnie jak w Ko艣ciele dzie艂o ewangelizacji zawsze zwi膮zane jest z cierpieniem aposto艂a, tak w rodzinie chrze艣cija艅skiej rodzice powinni odwa偶nie i z wielk膮 pogod膮 ducha przyjmowa膰 trudno艣ci, na jakie niejednokrotnie napotyka ich pos艂ugiwanie ewangelizacyjne wobec w艂asnych dzieci.
    Nie powinno si臋 zapomina膰 o tym, 偶e pos艂uga, kt贸r膮 ma艂偶onkowie i rodzice chrze艣cija艅scy wype艂niaj膮 na rzecz Ewangelii, jest zasadnicz膮 pos艂ug膮 ko艣cieln膮, czyli o tym, 偶e wchodzi ona w kontekst ca艂ego Ko艣cio艂a jako wsp贸lnoty ewangelizowanej i ewangelizuj膮cej. Poniewa偶 pos艂uga ewangelizacyjna i katechetyczna «Ko艣cio艂a domowego» wyrasta i pochodzi z jedynego pos艂annictwa Ko艣cio艂a i jest podporz膮dkowana budowaniu jednego Cia艂a Chrystusowego, powinna pozostawa膰 w wewn臋trznej komunii i odpowiedzialnej harmonii z wszystkimi innymi pos艂ugami ewangelizacji oraz katechezy, obecnymi i dzia艂aj膮cymi we wsp贸lnocie ko艣cielnej tak diecezjalnej, jak i parafialnej.

    Jan Pawe艂 II
    Adhortacja apostolska "Familiaris Consortio"



    © 2001-2013 Centralna Diakonia DK