Strona startowa Domowego Ko禼io砤 Strona startowa Ruchu iat硂-痽cie
  
     
  Strona g艂贸wna    Aktualno艣ci    Rekolekcje    Za艂o偶yciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiello艅skiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z 偶ycia Ruchu    W Ko艣ciele i 艣wiecie  
List DK
Powr髏 do listy
List體 DK
 
Artyku硑:
List`102: IX-XI 2006
  • S艂owo Moderatora Krajowego   Ks. Jan Mikulski

  • Ewangelizacja   konspekt II

  • Pilotowanie nowych kr臋g贸w   konspekt III

  • Deuterokatechumenat   konspekt IV

  • "Post臋pujcie jak dzieci 艣wiat艂o艣ci" (Ef 5,8)   Ks. Jan Mikulski

  • 艢wiatowe Spotkania Rodzin   redakcja

  • Ewangelia, rozwody, zwi膮zki niesakramentalne (II)   o. Wojciech Nowak SJ

  • V 艢wiatowe Spotkanie Rodzin, Walencja 2006   Agnieszka i Tomasz Talaga

  • Wychowawcze alternatywy, Niepokala艅ski charyzmat wychowania   S. Wawrzyna Chwedoruk

  • II 艢wiatowy Kongres Ruch贸w Katolickich i Nowych Wsp贸lnot   Jola i Mirek S艂obodowie

  • Relacje z 偶ycia Domowego Ko艣cio艂a  

  • Rodzina powo艂ana jest do wsp贸艂pracy w przekazywaniu wiary   Roman Strug - z pary filialnej warszawskiej

  • Przekazywanie wiary w rodzinie   Lidia i J贸zef Smolnik - archidiecezja cz臋stochowska

  • Pielgrzymka przez Lourdes do Walencji   Sylwia i Mariusz Mosi艅scy- archidiecezja 艂贸dzka

  • Rekolekcje w Kanadzie   Piotr, Irena - Kanada

  • Alleluja!   Teresa i Zbigniew Sta艅czykowie - D臋bica, diecezja tarnowska

  • Modlitwa osobista - Namiot Spotkania   El偶bieta Kowalewska - archidiecezja wroc艂awska

  • 呕y膰 pe艂ni膮 偶ycia   Kasia i Artur 艢wiercowie - archidiecezja wroc艂awska

  • 艢wiadectwo z rekolekcji III st. we Lwowie   Andrzej - archidiecezja krakowska

  • List`102: wrzesie - listopad 2006

    Ewangelizacja

    I. Dzielenie si臋 偶yciem

    Podczas symbolicznego posi艂ku poprosi膰 uczestnik贸w o podzielenie si臋 prze偶yciami z minionego miesi膮ca.

    II. Cz臋艣膰 modlitewna:

    • zapalenie 艣wiecy
    • modlitwa lub 艣piew do Ducha 艢wi臋tego
    • odczytanie fragmentu Pisma 艢w. : 1 J 4, 7-10 lub 艁k 5, 27-32, po chwili ciszy dzielenie si臋 S艂owem Bo偶ym
    • kr贸tka modlitwa spontaniczna - w艂膮czenie intencji w艂asnych
    • rozwa偶enie Tajemnicy R贸偶a艅ca: Narodzenie Pana Jezusa

    III. Cz臋艣膰 formacyjna:

    1. Dzielenie si臋 realizacj膮 zobowi膮za艅: codzienna modlitwa osobista (Namiot Spotkania).
      Jak przebiega m贸j Namiot Spotkania, czy mam jaki艣 sta艂y schemat modlitwy? Czy wypracowa艂em ju偶 sta艂y czas Namiotu Spotkania? W jaki spos贸b modlitwa osobista znajduje odzwierciedlenie w moim 偶yciu? Czy mog臋 podzieli膰 si臋 dokonaniem jakiego艣 post臋pu w modlitwie (wytrwa艂o艣膰, rado艣膰 z modlitwy, wierno艣膰 mimo przeciwno艣ci, inne)? Jaka by艂a moja najwi臋ksza trudno艣膰 zwi膮zana z modlitw膮 osobist膮? W jaki spos贸b Namiot Spotkania pomaga mi w sta艂ym i wytrwa艂ym poszukiwaniu woli Bo偶ej?
    2. Om贸wienie nowego tematu: "Ewangelizacja" (ka偶de ma艂偶e艅stwo wcze艣niej, w domu, zapoznaje si臋 z poni偶szymi tekstami oraz z pytaniami do tekst贸w; na kr臋gu odbywa si臋 rozmowa na ten temat).

      Pytania i problemy do zastanowienia si臋, om贸wienia i dyskusji:
      • Co to jest ewangelizacja? Jaki jest jej cel? Jakie s膮 cztery podstawowe prawdy ewangelizacyjne? Jakie formy ewangelizacji proponuje Ruch 艢wiat艂o-呕ycie? Jakie znamy inne formy ewangelizacji?
      • Co m贸wi Jan Pawe艂 II na temat ewangelizacji we wsp贸艂czesnym 艣wiecie? Kogo do niej zach臋ca, nawet zobowi膮zuje?
      • Jakie jest nasze pierwsze skojarzenie, gdy s艂yszymy termin ewangelizacja: my艣limy o sobie, czy o innych? Czy mog臋 powiedzie膰, 偶e jestem zewangelizowany, czy mo偶e dostrzegam braki w tej dziedzinie? Czy dokona艂a si臋 ju偶 ewangelizacja w naszym ma艂偶e艅stwie, rodzinie? Wr贸膰my pami臋ci膮 do czasu, miejsc i os贸b (rekolekcje, inne formy - kiedy, jak dawno temu?), kiedy mia艂a miejsce nasza osobista ewangelizacja; podzielmy si臋 ze wsp贸lnot膮 kr贸tkim 艣wiadectwem. Jakie widz臋 mo偶liwo艣ci ewangelizacji w swoim 艣rodowisku?

      Sugestie do pracy w ci膮gu miesi膮ca:
      • w codziennej modlitwie ma艂偶e艅skiej lub rodzinnej powierza膰 Bogu jedn膮 osob臋 z naszej rodziny, s膮siedztwa, pracy zawodowej, z klasy naszego dziecka itp. kt贸ra zagubi艂a si臋 w 偶yciu; prosi膰 Pana, by ta osoba mog艂a odnale藕膰 Jego Samego, jako Pana i Zbawiciela swojego 偶ycia,
      • zaplanowa膰 udzia艂 w rekolekcjach ewangelizacyjnych w bie偶膮cym roku formacyjnym - jako uczestnicy lub pos艂uguj膮cy w diakonii rekolekcyjnej,
      • dialog ma艂偶e艅skina temat "Jezus Chrystus Panem i Zbawicielem naszego ma艂偶e艅stwa, naszej rodziny".
        Powiedz wsp贸艂ma艂偶onkowi o swojej relacji z Bogiem. Podziel si臋 trudno艣ciami (s艂abo艣ciami) w budowaniu tej relacji, je艣li takie istniej膮. Popro艣 wsp贸艂ma艂偶onka o modlitw臋 w Twojej intencji: o zdolno艣膰 przyjmowania Jezusa w codzienne sprawy.
        W jaki spos贸b jeste艣my dla siebie nawzajem 艣wiadkami Ewangelii w codzienno艣ci? Czy w nieporozumieniach, sprawach spornych - odwo艂ujemy si臋 do S艂owa Bo偶ego, modlitwy, karmienia si臋 Eucharysti膮? Czy modlimy si臋 jedno za drugie? Czy pomagamy sobie wzajemnie w coraz g艂臋bszym mi艂owaniu Boga i bli藕nich?
        W jaki spos贸b jeste艣my dla naszych dzieci 艣wiadkami Ewangelii? Co czynimy, aby nauczy膰 je przywi膮zania do Chrystusa? Czy modlimy si臋 za nie i z nimi? Czy uczymy nasze dzieci "偶ycia Bogiem" w spos贸b dla nich dost臋pny?
      • propozycje regu艂y 偶ycia:
        • np. w codziennej modlitwie porannej prosi膰 Boga, by "wchodzi艂" w nasze zadania dnia,
        • np. podj膮膰 ze wzgl臋du na Jezusa jak膮艣 prac臋 (dzia艂anie), kt贸rej nie lubi臋 i zwykle wykonuj膮 j膮 inni,
        • np. spotka膰 si臋 z Chrystusem Eucharystycznym poza Msz膮 艣w. (np. regularnie raz w tygodniu) i powierza膰 Mu w modlitwie swoje 偶ycie,
        • np. obejrze膰 film "Jezus" w gronie rodziny lub znajomych; poprzedzi膰 go modlitw膮 do Ducha 艣w., a zako艅czy膰 wsp贸ln膮 modlitw膮 z filmu.




    Miejsce ON呕 II stopnia w formacji deuterokatechumenalnej
    System formacyjny przyj臋ty w Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie, nazywany systemem ewangelizacyjno-deuterokatechumenalnym, opiera si臋 na do艣wiadczeniu chrze艣cija艅skim, kt贸re wyrazi艂o si臋 ju偶 w instytucji katechumenatu pierwszych wiek贸w i kt贸rego porz膮dek zosta艂 przyj臋ty w odnowionym po II Soborze Watyka艅skim obrz臋dzie inicjacji chrze艣cija艅skiej doros艂ych (Ordo initiationis christianae adultorum).
    System ten pojawia si臋 w swoich istotnych elementach w wielu wsp贸艂czesnych ruchach odnowy, pod r贸偶nymi nazwami i z adaptacj膮 do r贸偶nych konkretnych warunk贸w. Zasadnicze etapy formacyjne w tym systemie, to:
    a) etap ewangelizacji (lub pierwszej ewangelizacji); b) etap postewangelizacji (lub prekatechumenatu); c) etap katechumenatu; d) etap mistagogii, czyli wdra偶ania w 偶ycie wsp贸lnoty eklezjalnej (ten etap 艂膮czy si臋 szczeg贸lnie z poj臋ciem charyzmatu i diakonii - s艂u偶by).
    Poni偶ej uka偶emy, w jaki spos贸b te etapy formacyjne s膮 realizowane w Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie (...)

    a. Etap pierwszej ewangelizacji
    Ewangelizacja z regu艂y powinna poprzedza膰 ON呕 I stopnia. Mo偶e ona przebiega膰 w聽 formie ewangelizacji indywidualnej lub zbiorowej w czasie rekolekcji ewangelizacyjnych (tygodni ewangelizacyjnych) adwentowych lub wielkopostnych, prowadzonych b膮d藕 dla ca艂ych parafii, b膮d藕 te偶 dla grup m艂odzie偶owych czy akademickich. Mo偶e dokona膰 si臋 r贸wnie偶 w ramach specjalnych, czterodniowych lub siedmiodniowych oaz ewangelizacyjnych (OE). Pierwsza ewangelizacja dla konkretnych os贸b mo偶e te偶 艂膮czy膰 obie formy indywidualn膮 i zbiorow膮. Ostatecznie pierwsza ewangelizacja mo偶e by膰 tak偶e uzupe艂niona w ramach ON呕 I stopnia, gdzie program pierwszych czterech dni obejmuje cykl ewangelizacyjny.
    Celem pierwszej ewangelizacji jest doprowadzenie do aktu osobistej wiary w duchu Ewangelii, polegaj膮cej na przyj臋ciu Chrystusa jako Syna Bo偶ego, Zbawiciela i Pana, oraz do decyzji w艂膮czenia si臋 do grupy postewangelizacyjnej czy prekatechumenalnej

    Ks. Franciszek Blachnicki
    w: "Oaza Nowego 呕ycia II stopnia", Kro艣cienko 2000, s.11-12



    Ewangelizacja i katechumenat w rodzinie
    Przyj臋cie Bo偶ego or臋dzia zbawczego nazywa si臋 wiar膮. Wiara dopiero uzdalnia cz艂owieka do przyj臋cia zbawienia, kt贸rego rzeczywisto艣膰 jest jakby zawarta w sakramencie chrztu 艣w.
    Normalnie, u ludzi doros艂ych, przepowiadanie zbawienia (kerygma) i wiara poprzedzaj膮 chrzest 艣w. Wynika ten porz膮dek z nakazu misyjnego, jaki da艂 Chrystus Aposto艂om przed swoim odej艣ciem:
    "Id藕cie na ca艂y 艣wiat i g艂o艣cie Ewangeli臋 wszelkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i聽przyjmie chrzest, b臋dzie zbawiony" (Mk 16, 15-16).
    W przypadku chrztu udzielanego niemowl臋tom zmienia si臋 kolejno艣膰 tych etap贸w: najpierw jest chrzest, potem nast臋puje g艂oszenie Ewangelii i wiara. Nie zmienia si臋 jednak zasadniczy stan rzeczy, i偶 te trzy elementy: przepowiadanie (s艂owo), wiara i chrzest (sakrament) stanowi膮 trzy konieczne elementy jednego procesu zbawczego, dzi臋ki kt贸remu konkretny cz艂owiek staje si臋 uczestnikiem zbawienia przyniesionego przez Chrystusa.
    Obowi膮zkiem za艣 rodzic贸w chrze艣cija艅skich, kt贸rzy zdecydowali si臋 na chrzest swojego dziecka, jest troszczenie si臋 o to, aby dziecko w miar臋 dochodzenia do u偶ywania rozumu zetkn臋艂o si臋 z przepowiadaniem zbawienia, aby mog艂o uczyni膰 艣wiadomy akt wiary.
    Wielu rodzic贸w chrze艣cija艅skich niestety dzi艣 nie ma jasnej 艣wiadomo艣ci tego obowi膮zku, wype艂nia go tylko cz臋艣ciowo i powierzchownie, ale uwa偶a, 偶e spe艂nia ten obowi膮zek wystarczaj膮co przez "posy艂anie" dziecka na nauk臋 religii. Tymczasem nikt nie mo偶e wyr臋czy膰 i zast膮pi膰 rodzic贸w w ich roli pierwszych 艣wiadk贸w Ewangelii wobec dzieci i budzicieli ich 偶ycia wiary.
    To zadanie za艣 musz膮 rodzice spe艂nia膰 z 艣wiadomo艣ci膮 pewnych etap贸w tego procesu g艂oszenia Ewangelii o zbawieniu i rozwoju 偶ycia wiary dziecka.
    Etapy te og贸lnie dzieli si臋 w tradycji chrze艣cija艅stwa na etapy ewangelizacji i katechumenatu.
    Ewangelizacja jest pierwszym wezwaniem do nawr贸cenia i wiary. Koncentruje si臋 ona wok贸艂 czterech podstawowych prawd, kt贸rych przyj臋cie wiar膮 czyni cz艂owieka dopiero chrze艣cijaninem i uzdalnia do przyj臋cia chrztu.
    Pierwsza prawda m贸wi o Bogu, kt贸ry jest Mi艂o艣ci膮 i kt贸ry posiada pe艂en mi艂o艣ci plan zbawienia wobec ka偶dego cz艂owieka czyli plan dania mu uczestnictwa w Swoim 偶yciu i szcz臋艣ciu.
    Druga prawda m贸wi o udaremnieniu tego Bo偶ego planu przez cz艂owieka, kt贸ry nadu偶ywaj膮c swojej wolno艣ci przez grzech, zerwa艂 swoj膮 艂膮czno艣膰 z Bogiem i oddzieli艂 si臋 od Niego przepa艣ci膮 nie do przebycia.
    Trzecia prawda m贸wi o Zes艂aniu przez Boga, Swego Syna, Jezusa Chrystusa, kt贸ry przyszed艂, aby cz艂owieka zn贸w doprowadzi膰 do przyj臋cia Bo偶ego planu mi艂o艣ci i zbawienia. Chrystus dokona艂 tego dzie艂a przez Swoj膮 zbawcz膮 艣mier膰 na Krzy偶u, dzi臋ki kt贸rej ka偶dy cz艂owiek mo偶e otrzyma膰 odpuszczenie grzech贸w i pojednanie z Bogiem.
    Czwarta prawda m贸wi, 偶e ka偶dy cz艂owiek, kt贸ry chce by膰 zbawiony musi przyj膮膰 Chrystusa w spos贸b osobisty jako swego Zbawiciela i Pana, musi Mu zawierzy膰 i odda膰 Mu swoje 偶ycie. Mo偶e to uczyni膰 dzi臋ki pomocy Ducha 艢wi臋tego, kt贸rego Chrystus zsy艂a do jego serca.
    Ot贸偶 rodzice chrze艣cija艅scy musz膮 doprowadzi膰 swoje dzieci ochrzczone jak najpr臋dzej do uznania i przyj臋cia tych czterech podstawowych prawd ewangelizacyjnych. Mog膮 to uczyni膰 tylko pod tym warunkiem, 偶e sami przyjm膮 te prawdy. Dotyczy to zw艂aszcza przyj臋cia Chrystusa jako osobistego Zbawiciela i uczynienia Go Panem swego 偶ycia.

    Pytania i problemy do zastanowienia si臋, om贸wienia i dyskusji:
    Co to jest ewangelizacja? Jaki jest jej cel? Jakie s膮 cztery podstawowe prawdy ewangelizacyjne? Jakie formy ewangelizacji proponuje Ruch 艢wiat艂o-呕ycie? Jakie znamy inne formy ewangelizacji?
    Co m贸wi Jan Pawe艂 II na temat ewangelizacji we wsp贸艂czesnym 艣wiecie? Kogo do niej zach臋ca, nawet zobowi膮zuje?
    Jakie jest nasze pierwsze skojarzenie, gdy s艂yszymy termin ewangelizacja: my艣limy o sobie, czy o innych? Czy mog臋 powiedzie膰, 偶e jestem zewangelizowany, czy mo偶e dostrzegam braki w tej dziedzinie? Czy dokona艂a si臋 ju偶 ewangelizacja w naszym ma艂偶e艅stwie, rodzinie? Wr贸膰my pami臋ci膮 do czasu, miejsc i os贸b (rekolekcje, inne formy - kiedy, jak dawno temu?), kiedy mia艂a miejsce nasza osobista ewangelizacja; podzielmy si臋 ze wsp贸lnot膮 kr贸tkim 艣wiadectwem. Jakie widz臋 mo偶liwo艣ci ewangelizacji w swoim 艣rodowisku?

    Ks. Franciszek Blachnicki
    "DOMOWY KO艢CI脫艁 Listy do wsp贸lnot rodzinnych",
    wydanie zebrane, Tom 2,聽聽Krak贸w 2003, s.71-72



    PIERWSZE PRZEPOWIADANIE I PRZEPOWIADANIE ODNOWIONE
    47. Wsz臋dzie zachodzi potrzeba nowego g艂oszenia Ewangelii - r贸wnie偶 tym, kt贸rzy s膮 ju偶 ochrzczeni. Wielu wsp贸艂czesnych Europejczyk贸w s膮dzi, 偶e wie, co to jest chrze艣cija艅stwo, ale w rzeczywisto艣ci go nie zna. Cz臋sto nawet podstawy i najbardziej zasadnicze poj臋cia chrze艣cija艅stwa nie s膮 ju偶 znane. Wielu ochrzczonych 偶yje tak, jakby Chrystus nie istnia艂; powtarza si臋 gesty i znaki zwi膮zane z wiar膮, zw艂aszcza w praktykach religijnych, ale nie odpowiada im rzeczywista akceptacja tre艣ci wiary i przylgni臋cie do Osoby Jezusa. Miejsce pewno艣ci wielkich prawd wiary u wielu ludzi zaj臋艂o niejasne i ma艂o zobowi膮zuj膮ce uczucie religijne; szerz膮 si臋 r贸偶ne formy agnostycyzmu i praktycznego ateizmu, kt贸re przyczyniaj膮 si臋 do pog艂臋bienia rozd藕wi臋ku mi臋dzy wiar膮 a 偶yciem; wielu uleg艂o duchowi immanentystycznego humanizmu, kt贸ry os艂abi艂 ich wiar臋, prowadz膮c niestety cz臋sto do jej ca艂kowitego porzucenia; jeste艣my 艣wiadkami swego rodzaju sekularystycznej interpretacji wiary chrze艣cija艅skiej, kt贸ra powoduje jej erozj臋 i z kt贸 r膮 wi膮偶e si臋 g艂臋boki kryzys sumienia i praktyki moralno艣ci chrze艣cija艅skiej. Wielkie warto艣ci, kt贸re w znacznej mierze by艂y inspiracj膮 dla kultury europejskiej, zosta艂y oddzielone od Ewangelii, przez co utraci艂y sw膮 najg艂臋bsz膮 dusz臋, zostawiaj膮c miejsce dla licznych wypacze艅.
    "Czy Syn Cz艂owieczy, gdy przyjdzie, znajdzie wiar臋 na ziemi?" (艁k 18,8). Czy znajdzie j膮 na ziemiach naszej Europy o dawnej tradycji chrze艣cija艅skiej? Jest to pytanie otwarte, kt贸re jasno wskazuje na g艂臋bi臋 i dramatyzm jednego z najpowa偶niejszych wyzwa艅, kt贸re nasze Ko艣cio艂y musz膮 podj膮膰. Mo偶na powiedzie膰 - jak zosta艂o podkre艣lone na Synodzie - 偶e wyzwanie to polega cz臋sto nie tyle na tym, by ochrzci膰 nowych nawr贸conych, ile na tym, by doprowadzi膰 ochrzczonych do nawr贸cenia do Chrystusa i do Jego Ewangelii: w naszych wsp贸lnotach trzeba powa偶nie zadba膰 o to, by nie艣膰 Ewangeli臋 nadziei tym, kt贸rzy s膮 dalecy od wiary, czy te偶 zaniechali praktykowania 偶ycia chrze艣cija艅skiego.

    Jan Pawe艂 II
    Adhortacja apostolska "Ecclesia in Europa"



    A. Ewangelizacja
    Zdecydowana wi臋kszo艣膰 wsp贸艂czesnych chrze艣cijan nie uczestniczy艂a w tym pierwszym etapie prowadz膮cym do wiary i spotkania z Jezusem Chrystusem poprzez Ewangeli臋. Ochrzczeni w wieku niemowl臋cym nie stan臋li nigdy wobec wezwania jakie towarzyszy艂o pocz膮tkowi wiary ludzi w pierwszych wiekach naszej ery.
    Ewangelizacja to wezwanie do przyj臋cia Chrystusa jako osobistego Zbawiciela i Pana, do oddania pod Jego kierownictwo swojego 偶ycia i ca艂kowitego zaufania Jego obietnicy 偶ycia wiecznego. Je偶eli cz艂owiek odpowie na takie wezwanie, mo偶e przyst膮pi膰 do chrztu. We wczesnym Ko艣ciele nigdy nie udzielano chrztu zanim cz艂owiekowi nie zosta艂a obwieszczona Ewangelia i o ile nie zapragn膮艂 we wierze przyj膮膰 Jezusa Chrystusa.
    Wielu wsp贸艂czesnych chrze艣cijan nigdy nie prze偶y艂o tego faktu. Nigdy nie dorastali do tego, co powinno poprzedzi膰 ich chrzest. W 艣wiadomo艣ci wszystkich odpowiedzialnych za formacj臋 偶ycia chrze艣cija艅skiego powinny by膰 obecne wszystkie podstawowe prawdy ewangelizacyjne. Jednak ich przekaz nigdy nie powinien si臋 dokonywa膰 na p艂aszczy藕nie intelektualnej w postaci teoretycznej prawdy, ale zawsze i wy艂膮cznie poprzez 艣wiadectwo. Odpowiedzialny musi 艣wiadczy膰 o tym, 偶e spotka艂 Boga, kt贸ry go kocha, 偶e dzi臋ki Chrystusowi zosta艂 rozwi膮zany problem Jego 偶ycia, problem z艂a, grzechu, 偶e tylko Ewangelia Jezusa Chrystusa jest zdolna wyzwoli膰 go z wszelkich trudno艣ci 偶yciowych, 偶e tylko [przyj臋cie] Chrystusa jako osobistego Pana i Zbawiciela przynosi cz艂owiekowi autentyczn膮 wolno艣膰 i rado艣膰, 偶e B贸g ma plan dla jego 偶ycia i 偶e dostrzeg艂 ju偶 realizacj臋 przez Boga tego planu, 偶e tylko wiara i zaufanie Ewangelii s膮 pocz膮tkiem owocnego i szcz臋艣liwego 偶ycia, 偶e B贸g udziela wszelkich dar贸w, aby takie 偶ycie by艂o mo偶liwe.
    Brak do艣wiadczenia tych prawd przez odpowiedzialnych sprawia, 偶e formacja jest niemo偶liwa, a wszystko, co si臋 dokonuje w grupach formacyjnych posiada bardziej charakter dzielenia si臋 prawdami teoretycznymi, a mniej charakter 艣wiadectwa. O ile w zakresie kolejnych etap贸w formacyjnych mo偶na niekiedy kogo艣 inspirowa膰 przez ukazanie mu drogi, kt贸rej si臋 jeszcze nie przeby艂o samemu, to w zakresie tre艣ci ewangelizacyjnych tylko 艣wiadectwo spe艂nia w艂a艣ciw膮 funkcj臋.

    Biblioteczka Animatora
    艢wiadomo艣膰 etap贸w rozwoju 偶ycia chrze艣cija艅skiego,
    w: Zeszyt II "Katechumenat"



    © 2001-2013 Centralna Diakonia DK