Strona startowa Domowego Kocioa Strona startowa Ruchu wiato-ycie
  
     
  Strona główna    Aktualności    Rekolekcje    Założyciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiellońskiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z życia Ruchu    W Kościele i świecie  
List DK
Powrt do listy
Listw DK
 
Artykuy:
List`130: VI-VIII 2013
  • Droga wspólnoto!   Beata i Tomasz Strużanowscy

  • LIST jest dostępny w wersji PDF  

  • List`130: czerwiec - sierpie 2013

    Droga wspólnoto!

    Droga wspólnoto!

    Przychodzimy do Waszych domów z kolejnym, 130. numerem „Listu DK”. Przychodzimy, aby Wam służyć. Z myślą o Waszym pożytku duchowym planowaliśmy zawartość tego numeru, prosiliśmy Autorów o napisanie tekstów, ścigaliśmy się z czasem, by dotrzymać terminu jego złożenia i oddania do drukarni…

    1. Papież Franciszek
    Poprzedni wstęp redakcyjny pisaliśmy dwa dni przed zakończeniem pontyfikatu Benedykta XVI. Wybór nowego papieża po raz kolejny pokazał, jak bardzo drogi Boże rozmijają się z drogami ludzkimi. Nikt nie trafił... Nawet najobszerniejsze listy papabile („kandydatów” na następcę św. Piotra) nie zawierały nazwiska arcybiskupa Buenos Aires, kardynała Jorge Bergoglio. Czy ktoś przewidywał, że papieżem zostanie jezuita i przyjmie imię na cześć założyciela rodziny franciszkańskiej?
    Nowy Papież zaskakuje stylem bycia i nauczania. Media (również katolickie) podkreślają jego skromność, prostotę, bezkompromisowość nauczania. Aż chciałoby się - nieco przekornie - zapytać: a cóż w tym dziwnego, że kardynał Bergoglio poruszał się po Buenos Aires komunikacją miejską i nie mieszkał w pałacu biskupim, tylko w zwykłym, prosto urządzonym mieszkaniu? Dlaczego zdumienie budzi fakt, że sam sobie gotował posiłki? Skąd takie poruszenie, że tuż po swoim wyborze osobiście zapłacił rachunek za pobyt w hotelu?
    A może to Ojciec Święty zachowuje się normalnie, tylko my, ludzie Kościoła, trochę się pogubiliśmy w swoim rozumieniu władzy i służby?

    2. Tematem 130. numeru „Listu” jest diakonia. Oddajmy głos Papieżowi Franciszkowi: Prawdziwą władzą jest służba. Tak, jak On to uczynił, przychodząc nie po to, aby mu służono, lecz aby służyć, a Jego służba była właśnie służbą krzyża. Uniżył się aż do śmierci na krzyżu za nas, aby nam służyć, ażeby nas zbawić. Nie ma w Kościele innej drogi, aby iść naprzód, jak uniżyć samego siebie. Jeśli nie nauczymy się tej chrześcijańskiej reguły, nigdy, przenigdy nie będziemy umieli zrozumieć prawdziwego orędzia Jezusa o władzy.


    3. „NARODZIĆ SIĘ NA NOWO”. Wchodzimy w nowy rok formacyjny. Narodzić się na nowo – czytamy we wstępie do wrześniowego spotkania kręgu - to wyjść ze strefy komfortu, to podjąć trud i wysiłek. Czasami, aby postąpić zgodnie z wolą Bożą, trzeba postąpić wbrew sobie. Rodzenie się do nowych rzeczy kosztuje, nie zawsze jest łatwe i przyjemne, na pewno nie jest jednorazową akcją. Rodzić się na nowo to długotrwały proces, który ma nas doprowadzić do nowej jakości życia, do patrzenia na życie z Bożej perspektywy, do nauczenia się i wypracowania nowych nawyków, które zastąpią stare przyzwyczajenia związane z przywiązaniem do dotychczasowego stylu życia.

    4. Za nami ważne wydarzenia. Pielgrzymkę do sanktuarium św. Józefa w Kaliszu zapamiętamy na długo za sprawą pogody. Było mokro, deszczowo, pochmurno, zimno. (Co ciekawe, 25 maja, czyli w pierwotnie planowanym terminie, pogoda była… jeszcze gorsza!). Dopisała za to frekwencja. Cztery tysiące członków DK świętowało 40-lecie naszej wspólnoty. Za sprawą odczytanych wspomnień stanęli wśród nas ks. Franciszek Blachnicki i siostra Jadwiga Skudro, a „na żywo” – dotychczasowe pary krajowe i moderatorzy krajowi. W ten sposób dotknęliśmy całej – patrząc od strony czasowej – historii naszej wspólnoty. Wcale niełatwej, o czym można było się przekonać w Kaliszu. Padły tam między innymi trudne słowa o wydarzeniach sprzed kilkunastu lat. Nie było lukrowania, nie było retuszu… Stanęliśmy w prawdzie. To powinno budzić radość i pokój, a nie obawy…
    Kilka dni później w Warszawie odbyła się VI Kongregacja Stowarzyszenia DIAKONIA Ruchu Światło-Życie. Delegaci przyjęli dokument programowy Diakonia Ruchu Światło-Życie na rzecz odnowy parafii – wspólnoty wspólnot celem planu Ad Christum Redemptorem 2. Inaczej potoczyły się losy projektu dyrektorium dóbr doczesnych; wzbudził on tak wiele wątpliwości (również w nas, jako odpowiedzialnych za Domowy Kościół), zarówno co do swej treści, jak i trybu konsultacji, że nawet nie doszło do głosowania. Pozostaliśmy bez dokumentu porządkującego gospodarkę dobrami materialnymi w Ruchu Światło-Życie (to zła wiadomość), ale z nadzieją, iż w przyszłości wspólnym wysiłkiem zredagujemy wersję znacznie lepiej odpowiadającą naszym potrzebom. Mimo emocji i znaczących różnic zdań pozostaliśmy na poziomie dialogu, wsłuchiwania się w swoje racje. I to jest dobra wiadomość.

    5. Trwamy w rocznicowych obchodach. Mija 40 lat nie tylko od pierwszej oazy rodzin, ale również od oddania Ruchu w opiekę Niepokalanej Matki Kościoła.
    Jesteśmy przekonani głęboko, że o tyle tylko staniemy się Oazą Żywego Kościoła, ile w zjednoczeniu z Tobą będziemy realizować postawę służby i oddania się Chrystusowi w Jego Kościele. Przyjmij więc jako swoją rzecz i własność wszystkich, którzy oddali swoje życie i wszystkie swe siły na diakonię Ruchu Żywego Kościoła. Przyjmij wszystkich, zwłaszcza moderatorów i animatorów, którzy pragną służyć w ramach ruchu wielkiej sprawie budowania żywych wspólnot Kościoła. Przyjmij wszystkich, którzy na zakończenie pobytu w oazie oddali w Twoje ręce swoje dobre postanowienia i udziel im łaski wytrwania. (…) Niepokalana, Matko Kościoła, bądź również matką dzieła oazy! (z Aktu Konstytutywnego Ruchu Światło-Życie).

    6. Prosimy – przeczytajcie uważnie artykuły z działu „Znaki czasu”! Lobby pracujące na rzecz wprowadzenia edukacji seksualnej – czytamy w jednym z nich - ma dziś do dyspozycji wszystkie najsilniejsze bronie tego świata: media, pieniądze, usłużnych polityków, wkrótce także i sądy. Wszelkie znaki na ziemi wskazują, że jest to proces nieuchronny, gdyż narody znacznie większe i lepiej zorganizowane w obywatelskim sprzeciwie uległy zmasowanej inwazji. Czy podobnie będzie w Polsce? Nie znamy odpowiedzi na to pytanie, ale nie mamy wątpliwości, że czekają nas długie lata zmagań, nie tylko prawnych, społecznych, obywatelskich ale i duchowych. (…) Jeżeli prześpimy dzisiaj, jutro nasze dzieci mogą nie być nasze – konkludują autorzy.

    7. Uczestnikom letnich rekolekcji życzymy głębokich przeżyć! Niech Pan Bóg porusza nasze serca, napełniając je pragnieniem przemiany życia! Nowy Człowiek niech wzrasta w każdym z nas!

    Szczęść Boże!
    W imieniu redakcji

    Beata i Tomasz Strużanowscy
    para krajowa DK



    © 2001-2013 Centralna Diakonia DK