Strona startowa Domowego Kocioa Strona startowa Ruchu wiato-ycie
  
     
  Strona główna    Aktualności    Rekolekcje    Założyciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiellońskiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z życia Ruchu    W Kościele i świecie  
Formacja
Krótko o DK
 
Zasady DK
 
Listy kręgu centralnego DK
 
Charyzmat i Duchowość Ruchu Światło-Życie
 
Historia DK
 
Konspekty spotkań miesięcznych
 
Konferencje
 
Relacje
 
Świadectwa
 
Prezentacje
 

List`99: stycze - luty 2006

Z komentarza do „Zasad Domowego Kościoła”

Kontynuując refleksję nad Zasadami Domowego Kościoła chcemy w tym numerze Listu zatrzymać się nad pilotowaniem nowych kręgów. Przedstawiamy ten bardzo istotny etap w naszej formacji korzystając ze Wstępu do podręcznika "Ewangelizacja i pilotowanie nowych kręgów Domowego Kościoła", który w wersji studyjnej ukazał się w 2004 roku.
Domowy Kościół, gałąź rodzinna Ruchu Światło-Życie, rozwija się coraz bardziej dynamicznie nie tylko w Polsce, ale i poza jej granicami, sięgając nawet do USA i Kanady. Tym większa zatem musi być troska o tożsamość ruchu, dbałość o zachowanie jego charyzmatu. Od wielu lat w Domowym Kościele stawiamy sobie pytanie, co musimy zachować, czego nie wolno nam zagubić, a co powinno ulec zmianie, by dostosowując się do znaków czasu, sytuacji i potrzeb tych, którzy dziś czy jutro przyjdą do ruchu, nie zatracić jego istoty. Troska o tożsamość Domowego Kościoła, a jednocześnie o jego jedność z całym Ruchem Światło-Życie, jest ciągłym czuwaniem i nadsłuchiwaniem, "czego chce Duch od Kościoła". Dlatego wszyscy członkowie DK, a szczególnie ci, którzy podejmują posługę ewangelizacji i pilotowania - "rodzenia" nowych członków ruchu, powinni wciąż na nowo odkrywać charyzmat Domowego Kościoła i całego Ruchu, by móc świadczyć innym, czym on dla nich jest.
Program formacyjny DK kształtowany jest na podstawie materiałów formacyjnych Ruchu Światło-Życie i Equipes Notre-Dame, dokumentów Soboru Watykańskiego II oraz aktualnego nauczania Kościoła (por. Zasady DK, p. 9). Źródła te posłużyły do opracowania konspektów spotkań, przeznaczonych dla nowo powstałych kręgów Domowego Kościoła, znajdujących się na etapie ewangelizacji i pilotowania.
Czas trwania ewangelizacji powinien być uzależniony od dojrzałości religijnej małżeństw w kręgu. Dla tych, którzy już kiedyś przeżywali ewangelizację (rekolekcje ewangelizacyjne, 15-dniowa oaza I stopnia itp.), może to być okazja do ponownego jej przeżycia na nowym etapie życia, np. podczas 6 spotkań ewangelizacyjnych w kręgu (na podstawie Ewangelii św. Łukasza), które stanowią przeznaczoną dla rodzin, rozszerzoną wersję "Czterech spotkań nad Ewangelią wg św. Łukasza". Dla małżeństw, które nigdy nie przeżywały ewangelizacji, para pilotująca może wydłużyć te spotkania nawet do roku. Spotkania ewangelizacyjne powinny zakończyć się podjęciem decyzji o osobistym przyjęciu Chrystusa jako Pana i Zbawiciela.
Po okresie ewangelizacji następuje czas właściwego pilotowania kręgu, które trwa w zasadzie jeden rok (p. Zasady DK, p. 17). Na spotkaniach wykorzystywane są materiały END o pilotowaniu kręgów oraz doświadczenia z organizowanych przez Centralną Diakonię DK od roku 1999 w Krościenku sesji o pilotowaniu kręgów. Celem etapu pilotowania jest ukazanie małżeństwom piękna powołania do świętości w małżeństwie i realizowania owego powołania w jedności ze współmałżonkiem. Podczas pilotowania odbywa się ogólna prezentacja Domowego Kościoła w ramach Ruchu Światło-Życie oraz jego metod, ubogacona świadectwem pary pilotującej. Świadcząc o tym, kim jest dla niej Jezus Chrystus i jak wezwał ich jako małżonków, "aby szli i owoc przynosili", para pilotująca stara się ukazać sens całej drogi w Domowym Kościele w taki sposób, aby zachwycić i zachęcić inne małżeństwa do pójścia tą drogą. Świadectwo pary pilotującej ma decydujący wpływ na właściwe ukierunkowanie pracy w kręgu. Od tej pary oczekuje się mocnej i promieniującej wiary, która ustawicznie żywi się modlitwą, jak również dyskrecji, uczynności i pokory; powinna ona być podobna do rolnika, który choć zasiewa ziarno, wie, że płodność tego ziarna nie od niego zależy. Etap pilotowania kończy się podjęciem decyzji o włączeniu się do Domowego Kościoła, gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Życie. Odbywa się to podczas uroczystej Eucharystii (na rozesłanie).

Formą przygotowania par pilotujących do ich posługi są 5-dniowe sesje o pilotowaniu organizowane przez Centralną Diakonię DK. Podczas tych rekolekcji omawiane są następujące zagadnienia:
  • posługa pary pilotującej,
  • posługa kapłana - doradcy duchowego,
  • pedagogia, środki i metody pilotażu,
  • ewangelizacja i pilotowanie nowych kręgów DK - konspekty spotkań.
Sesje te odbywają się zasadniczo w Centralnym Domu DK w Krościenku, a także - według potrzeb danej filii, czy diecezji - poza Krościenkiem, ale zawsze w porozumieniu z Centralną Diakonią DK. Wynika to z dbałości o zachowanie i właściwe przekazywanie charyzmatu Domowego Kościoła, o zrozumienie ducha pilotażu, by potem przekazywać istotę drogi, na którą zapraszamy małżonków. Przytaczamy tu słowo ks. Franciszka Blachnickiego napisane w 17 numerze Listu do wspólnot rodzinnych w roku 1978 .

Anna i Jacek Nowakowie



© 2001-2013 Centralna Diakonia DK