Strona startowa Domowego Ko禼io砤 Strona startowa Ruchu iat硂-痽cie
  
     
  Strona g艂贸wna    Aktualno艣ci    Rekolekcje    Za艂o偶yciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiello艅skiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z 偶ycia Ruchu    W Ko艣ciele i 艣wiecie  
Formacja
Kr贸tko o DK
 
Zasady DK
 
Listy kr臋gu centralnego DK
 
Charyzmat i Duchowo艣膰 Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie
 
Historia DK
 
Konspekty spotka艅 miesi臋cznych
 
Konferencje
 
Relacje
 
艢wiadectwa
 
Prezentacje
 


Odnale藕膰 siebie- Adam贸wka 2010

Pewien kap艂an opowiedzia艂 kiedy艣 histori臋 swojej rodziny.
Dom pe艂en pogody i rado艣ci mimo niedostatku czy ub贸stwa. O艣mioro rodze艅stwa, ale wszystkie dzieci, chciane, oczekiwane i kochane. Atmosfera wzajemnego szacunku, zaufania i mi艂o艣ci. Po latach podczas uroczysto艣ci 50 – lecia sakramentu ma艂偶e艅stwa rodzic贸w 贸w kap艂an zapyta艂:
- Co by艂o dla Was najwa偶niejsze, fundamentalne w czasie tych wsp贸lnie prze偶ytych lat?
Po kr贸tkiej przerwie tato – g艂owa rodziny trzymaj膮c w swych spracowanych d艂oniach delikatn膮, cho膰 naznaczon膮 s艂u偶ebn膮 mi艂o艣ci膮 d艂o艅 偶ony odpar艂:
- Wiara.

Nie bez przyczyny przywo艂ujemy to opowiadanie. W dniach 12-14 lutego uczestniczyli艣my w rekolekcjach ewangelizacyjnych odbywaj膮cych si臋 w urokliwej miejscowo艣ci po艣r贸d las贸w o tej porze roku przykrytych bia艂膮 pierzynk膮 艣niegowego puchu. Adam贸wka – bo o niej mowa – przywita艂a nas pi臋kn膮 zimow膮 aur膮, na tle kt贸rej s艂oneczne kolory elewacji nowego ko艣cio艂a parafialnego pw. Matki Bo偶ej Kr贸lowej Rodziny zdawa艂y si臋 wita膰 wszystkich przybywaj膮cych z wielk膮 rado艣ci膮. Nieopodal 艢wi膮tyni „kr贸lestwo gimnazjalist贸w” im. s艂. Bo偶ej Anny Jenke z nowoczesn膮 hal膮 sportow膮 otwiera艂o przed nami swoje podwoje, b臋d膮c r贸wnocze艣nie 艣wiadectwem solidnego, zaradnego gospodarza wsp贸艂tworz膮cego ten obiekt sportowy pana Edwarda Jarmuziewicza – w贸jta gminy Adam贸wka.
I w艂a艣nie to miejsce mia艂o by膰 艣wiadkiem weekendowych wydarze艅 na miar臋 duchowego trz臋sienia ziemi. Te pi膮tkowe spotkania rozpocz臋li艣my wsp贸ln膮 modlitw膮 i 艣piewem prze艂amuj膮c bariery nie艣mia艂o艣ci, niepewno艣ci, strachu, a niekiedy wstydu, zawi膮zuj膮c rekolekcyjn膮 wsp贸lnot臋. W takim gronie, kt贸re w zale偶no艣ci od pory dnia zwi臋ksza艂o si臋 b膮d藕 zmniejsza艂o, poddali艣my si臋 dzia艂aniu Ducha 艢wi臋tego, odkrywaj膮c prawdy wiary poprzez kolejne punkty programu (konferencje, spotkania odkrywcze, wsp贸lne posi艂ki czy 艣piew wychwalaj膮cy wielko艣膰 Stw贸rcy). Naszym spotkaniom towarzyszy艂o has艂o – my艣l przewodnia g贸ruj膮ca nad obiektem sportowym: „Rodzina … Powo艂anie w Duchu Mi艂o艣ci”.
Po艣piech i nasze codzienne zabieganie zosta艂y zamienione w 艣wi臋te odpr臋偶enie. Zatrzymali艣my si臋 w ten weekend, aby przyjrze膰 si臋 sobie. Spr贸bowa膰 odnale藕膰 siebie w swoim ma艂偶e艅stwie, rodzinie, mo偶e w wykonywanej (czasami z niech臋ci膮) pracy, czy wreszcie we wsp贸lnocie parafialnej. Pomimo odleg艂ego czasu przypomnie膰 sobie pierwsze spojrzenie jakie towarzyszy艂o spotkaniu ma艂偶onk贸w. Przywo艂a膰 to, co spowodowa艂o, 偶e postanowili艣my z艂膮czy膰 swoje drogi. Prze艂o偶y膰 karty pami臋ci, aby poczu膰 艂zy wzruszenia rosz膮ce policzki w chwili narodzin oczekiwanego z ut臋sknieniem potomstwa. Mo偶e rozpieraj膮c膮 nas dum臋, kiedy to dziecko, ko艅cz膮c szko艂臋, przysz艂o podzi臋kowa膰 za rodzicielski trud i prac臋 ca艂uj膮c z wdzi臋czno艣ci膮 d艂o艅 mamy, 艣ciskaj膮c d艂o艅 taty. Wszystkie te od艣wie偶one obrazy, jak elementy puzzli uk艂ada艂y si臋 w jedn膮 ca艂o艣膰 tworz膮c: b膮d藕 cudowny obraz naszego 偶ycia, b膮d藕 smutny i ponury obraz naszej rzeczywisto艣ci. Te wewn臋trzne dylematy traci艂y sw贸j ci臋偶ar z konferencji na konferencj臋. Otwierali艣my si臋 na dzia艂anie Bo偶ych s艂贸w odszukuj膮c w nas samych Bo偶ego zamys艂u, planu, kt贸ry nie tylko zosta艂 nam dany, ale zadany na ziemskie pielgrzymowanie. Odkrywali艣my na nowo mi艂o艣膰 wzgl臋dem siebie, kt贸ra pomimo trudno艣ci zatraci艂a sw膮 warto艣膰 jednak tl膮c si臋- wydobyta, rozb艂ys艂a now膮 t臋cz膮 barw.
Odkurzyli艣my romantyczno艣膰, kt贸ra z biegiem lat spowszednia艂a, zdobyli艣my si臋 na gesty z wygody zapomniane. Spojrzeli艣my na siebie, na swoje rodziny oczami Boga, kt贸ry ukocha艂 nas mi艂o艣ci膮 odwieczn膮. Odkryli艣my istot臋 mi艂o艣ci, mi艂o艣ci p艂yn膮cej z krzy偶a.
W tej zimowej scenerii rozpo艣cieraj膮cej si臋 za oknami gimnazjum, hala sportowa wype艂nia艂a si臋 z minuty na minut臋 wiosn膮 odradzaj膮cych si臋 serc, budz膮cych si臋 z zimowego u艣pienia i przybieraj膮cych cudownie 偶ywe kolory duchowych kwiat贸w. Te wiosenne ogrody pi臋knia艂y z ka偶d膮 chwil膮 pod wp艂ywem s艂贸w rekolekcyjnego ogrodnika w osobie ksi臋dza Marka Zajdla oraz wsp贸艂prowadz膮cych Ewy i Darka Koperskich wprowadzaj膮cych nas w ogrody wiary i ods艂aniaj膮cych przed nami drogowskazy modlitewnych zak膮tk贸w.
Niedzielne po艂udnie powitali艣my ju偶 jako nowi ludzie, z now膮 kultur膮, w nowej wsp贸lnocie. Dowodem przemian tego weekendu by艂y wspomniane ju偶 duchowe kwiaty w postaci 48 – u deklaracji Krucjaty Wyzwolenia Cz艂owieka oraz 51 deklaracji Duchowej Adopcji Dziecka Pocz臋tego.
Nie spos贸b nie wspomnie膰 o „sprawcach tej gminnej rewolucji” - mamy na my艣li oczywi艣cie organizator贸w rekolekcji.
„ ...呕niwo wprawdzie wielkie, ale robotnik贸w ma艂o … ”
Grupa skromna cho膰 bogata wewn臋trznie. Cztery ma艂偶e艅stwa kr臋gu DK w Adam贸wce pod czujnym opieku艅czym okiem ksi臋dza proboszcza Stefana Nogaja, z duchowym wsparciem ks. wikarego Zenona 艢cirko ju偶 od roku omadlali to wydarzenie. I cho膰 po ludzku mog艂oby si臋 wydawa膰 to rzecz膮 nierealn膮, niemo偶liw膮 to jednak dla Boga nie ma rzeczy niemo偶liwych. Chcie膰 to m贸c niezale偶nie od predyspozycji czy realnych mo偶liwo艣ci, zw艂aszcza je艣li chodzi o fundament naszej ziemskiej egzystencji. Cztery ma艂偶e艅stwa z male艅kimi dzie膰mi na r臋kach (najm艂odsze 7–o tygodniowe male艅stwo) z pokor膮 pe艂n膮 ufno艣ci i poddania Bo偶ym planom urzeczywistnili to dzie艂o, daj膮c tym samym 艣wiadectwo swojego 偶ycia, rodziny Bogiem silnej.
Pierwsze takie wydarzenie wiary w parafii zgromadzi艂o ponad 450 os贸b gotowych ofiarowa膰 sobie ten 艣wi臋ty czas. Ka偶dy punkt programu, ka偶da chwila prze偶yta w艣r贸d tych ludzi zaskakiwa艂a i sk艂ania艂a do refleksji.
W momencie gdy przewodnicy duchowi tej parafii, w zaciszu swoich konfesjona艂贸w przesuwali paciorki r贸偶a艅ca (zabezpieczaj膮c efekt tych rekolekcji od strony modlitewno – duchowej ), „ojciec gminy” - pan E. Jarmuziewicz uobecnia艂 rol臋 gospodarza s艂u偶膮c pomoc膮 je艣li tylko sytuacja tego wymaga艂a. Czuli艣my zewsz膮d trosk臋 o ka偶dego cz艂owieka: cich膮, dyskretn膮, przepe艂nion膮 dobroci膮. Nawet najmniejsi uczestnicy rekolekcji zostali obj臋ci opieku艅czym skrzyd艂em organizator贸w w osobach ziemskich anio艂贸w: s. Iwony i s. Agnieszki ze zgromadzenia Si贸str S艂u偶ebniczek NMP NP. 35 ma艂ych skarb贸w pe艂nych energii i radosnego optymizmu anga偶owa艂o swe opiekunki do poznawania 艣wiata widzianego oczami dziecka. I w艂a艣nie od tych dzieci mogliby艣my uczy膰 si臋 naszej postawy wobec Zbawcy, tej spontaniczno艣ci, rado艣ci, ale i pe艂nego, bezgranicznego zaufania, jak postawa ch艂opca po艣rodku nawy g艂贸wnej podczas niedzielnej Eucharystii oderwanego od reali贸w w kornej postawie.
Oby nigdy nie zabrak艂o nam dzieci臋cych przymiot贸w wzgl臋dem Boga Ojca, bo je艣li B贸g jest na pierwszym miejscu, to wszystko w naszym 偶yciu jest na w艂a艣ciwym miejscu.
Za te niezliczone duchowe uniesienia, za wzruszenia, za wsp贸lne odkrywanie prawd wiary

Bogu niech b臋d膮 dzi臋ki
Ma艂gosia i Staszek





© 2001-2013 Centralna Diakonia DK