Strona startowa Domowego Ko禼io砤 Strona startowa Ruchu iat硂-痽cie
  
     
  Strona g艂贸wna    Aktualno艣ci    Rekolekcje    Za艂o偶yciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiello艅skiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z 偶ycia Ruchu    W Ko艣ciele i 艣wiecie  
Formacja
Kr贸tko o DK
 
Zasady DK
 
Listy kr臋gu centralnego DK
 
Charyzmat i Duchowo艣膰 Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie
 
Historia DK
 
Konspekty spotka艅 miesi臋cznych
 
Konferencje
 
Relacje
 
艢wiadectwa
 
Prezentacje
 


Wspomnienie o 艣p. Romanie Gwardziku

W dniu 9 listopada 2009 r zmar艂 Roman Gwardzik, uczestnik DK, formuj膮cy si臋 wraz z 偶on膮 Eleonor膮 w najstarszym kr臋gu diecezji wcze艣niej gnie藕nie艅skiej a obecnie bydgoskiej. We Mszy 艢w. pogrzebowej i ceremonii na cmentarzu uczestniczy艂o w pi膮tek 13 listopada 19 kap艂an贸w z diecezji bydgoskiej, gnie藕nie艅skiej i krakowskiej, wsp贸lnota Si贸str Klarysek i kilkuset wiernych 艣wieckich (szczeg贸lnie z Domowego Ko艣cio艂a) z diecezji bydgoskiej, gnie藕nie艅skiej, pelpli艅skiej.

Dzi臋kujemy Panu Bogu za to, 偶e mogli艣my si臋 z Tob膮 Romku spotyka膰, za mo偶liwo艣膰 uczestniczenia w Twoim wytrwa艂ym podejmowaniu odpowiedzi na Bo偶e wezwania, za Twoje 75 lat 偶ycia, w cz臋艣ci kt贸rego w r贸偶ny spos贸b uczestniczyli艣my; za dar Wiatyku przed 艣mierci膮 - jako owocu cz臋stej Komunii 艣w i regularnego Sakramentu Pokuty; za wytrwa艂e, wierne prawie 50-letnie realizowanie sakramentalnego zwi膮zku ma艂偶e艅skiego; za 5 dzieci - siostr臋 Magdalen臋 (ze Zgromadzenia Si贸str Klarysek), Jacka, Katarzyn臋, Macieja i Micha艂a, z kt贸rymi jeste艣my w r贸偶nych wi臋ziach i relacjach; za 17. wnucz膮t, kt贸rych jeste艣 dziadkiem; za Twoje wraz z 偶on膮 Eleonor膮 zaanga偶owanie od 1974 roku w Domowy Ko艣ci贸艂, kt贸rego byli艣cie pierwsz膮 par膮 diecezjaln膮 archidiecezji gnie藕nie艅skiej, a tak偶e - jak powiedzia艂a 艣p. Siostra Jadwiga Skudro (kt贸ra wraz ze s艂. Bo偶ym ks. Franciszkiem Blachnickim za艂o偶y艂a Domowy Ko艣ci贸艂 - ga艂膮藕 rodzinn膮 Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie) - byli艣cie pierwsz膮 nieoficjaln膮 par膮 krajow膮.

Bardzo si臋 cieszymy, 偶e w czasie IV 艢wiatowego Kongresu Rodzin Roman wraz ze swoj膮 偶on膮 otrzyma艂e艣 specjalny medal (po jednym ma艂偶e艅stwie z wielu diecezji w Polsce) za s艂u偶b臋 wobec ma艂偶e艅stw i rodzin. Na tym samym Kongresie Wasza duchowa matka i przyjaci贸艂ka 艣p. Siostra Jadwiga Skudro otrzyma艂a szczeg贸lne wyr贸偶nienie za prac臋 z ma艂偶e艅stwami.

Niech pami臋膰 Twojej osoby roz艣wietli fragment 艣wiadectwa jakie przygotowa艂e艣 wraz z El膮 11 lat temu na pierwsze og贸lnopolskie spotkanie DK w Kaliszu u 艣w. J贸zefa 1998 r.

"Opowiemy teraz o kilku znacz膮cych zdarzeniach z naszego 偶ycia rodzinnego. W stanie wojennym Pan Jezus przyszed艂 do nas w male艅kim trzytygodniowym dziecku. By艂o to dziecko dziewczyny, kt贸rej rodzice nie chcieli przyj膮膰 z powodu wstydu. Dzieckiem tym opiekowali艣my si臋 czterna艣cie miesi臋cy. Po ludzku by艂 to czas bardzo trudny, ale dla Pana Boga nie ma rzeczy niemo偶liwych. Do艣wiadczali艣my wielu cud贸w Bo偶ej mi艂o艣ci. Pieluszki i bielizn臋 dla dziecka otrzymali艣my od doktora Zygmunta Kasperowicza, wielkiego. obro艅cy 偶ycia. W贸zek kto艣 postawi艂 obok zakrystii w ko艣ciele ksi臋偶y Jezuit贸w. Mleko w proszku, kt贸re wtedy by艂o jedynie na kartki, otrzymywali艣my w sklepie bez kartek. Po czternastu miesi膮cach oddali艣my dziecko mamie, kt贸ra wysz艂a za m膮偶. Urodzi艂a drugie dziecko i jest szcz臋艣liwa w ma艂偶e艅stwie. W Topolnie pod Bydgoszcz膮 u SS. Pasterek przebywa艂y dziewcz臋ta w stanie b艂ogos艂awionym. Jedyn膮 mo偶liwo艣ci膮 za艂atwienia adopcji w kr贸tkim czasie, w ci膮gu miesi膮ca, i przekazania dziecka bezpo艣rednio przybranym rodzicom by艂 por贸d w szpitalu w Bydgoszczy. W zwi膮zku z tym dziewczyny te kolejno musia艂y by膰 u nas w domu i w czasie zwiastuj膮cym rozwi膮zanie Ela zawozi艂a je do szpitala. Zdarzy艂o si臋, 偶e w ci膮gu jednego miesi膮ca zawioz艂a trzy dziewczyny, dla kt贸rych by艂a cioci膮.

Pan Jezus odwiedza艂 nas w r贸偶ny spos贸b. Przez dwa lata mieszka艂 z nami 19-1etni m艂odzieniec, kt贸ry wyszed艂 z wi臋zienia i nie mia艂 nikogo bliskiego. By艂 dzieckiem adoptowanym, kt贸rego rodzice w艂a艣nie wnie艣li spraw臋 do s膮du o uniewa偶nienie adopcji. Od naturalnej matki, pozbawionej praw rodzicielskich, otrzyma艂 list, w kt贸rym pisa艂a, 偶e jest zdziwiona, 偶e on jeszcze 偶yje.

Innym razem dziewczyna pozbawiona mi艂o艣ci samotnie wychowuj膮cej j膮 matki, wydalona z internatu, r贸wnie偶 powi臋kszy艂a nasz膮 rodzin臋. By艂a z nami pi臋膰 lat. Dla ka偶dego z nich byli艣my mam膮 i tat膮. Wa偶ne w tym czasie by艂y dla nas s艂owa: "Wszystko mog臋 w Tym, kt贸ry mnie umacnia".

Ks. Piotr Wencel
moderator diecezjalny wraz z ca艂膮 wsp贸lnot膮 Domowego Ko艣cio艂a



© 2001-2013 Centralna Diakonia DK