Strona startowa Domowego Ko禼io砤 Strona startowa Ruchu iat硂-痽cie
  
     
  Strona g艂贸wna    Aktualno艣ci    Rekolekcje    Za艂o偶yciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiello艅skiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z 偶ycia Ruchu    W Ko艣ciele i 艣wiecie  
Formacja
Kr贸tko o DK
 
Zasady DK
 
Listy kr臋gu centralnego DK
 
Charyzmat i Duchowo艣膰 Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie
 
Historia DK
 
Konspekty spotka艅 miesi臋cznych
 
Konferencje
 
Relacje
 
艢wiadectwa
 
Prezentacje
 


Wezwani do ewangelizacji 艣wiata
Og贸lnopolskie spotkanie op艂atkowe Domowego Ko艣cio艂a

W dniach 13-14 stycznia w Olsztynie ko艂o Cz臋stochowy odby艂o si臋 doroczne og贸lnopolskie spotkanie op艂atkowe Domowego Ko艣cio艂a. Wzi臋li w nim udzia艂 odpowiedzialni za nasz膮 wsp贸lnot臋: para krajowa Jolanta i Miros艂aw S艂obodowie, moderator krajowy ks. Andrzej Wachowicz, pary filialne, diecezjalne wraz z moderatorami oraz niekt贸re pary rejonowe. Zagraniczne kr臋gi rodzin reprezentowa艂y ma艂偶e艅stwa z Ukrainy i z Austrii. Obecny by艂 r贸wnie偶 moderator generalny Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie ks. Roman Litwi艅czuk, by艂y moderator DK ks. Jan Mikulski oraz Ela Kozyra i Marysia R贸偶ycka z Sekretariatu Domowego Ko艣cio艂a.
Po raz kolejny radowali艣my si臋 obecno艣ci膮 siostry Jadwigi Skudro, kt贸ra kolejny raz pokaza艂a nam, jak daleko mo偶e si臋ga膰 po艣wi臋cenie i niewra偶liwo艣膰 na trudy: przyby艂a do Olsztyna, mimo 偶e niedawno z艂ama艂a r臋k臋 ("zosta艂a odznaczona b艂臋kitn膮 wst臋g膮 za zas艂ugi dla ruchu" - 偶artowano, czyni膮c aluzj臋 do niebieskiego temblaka), co nie przeszkodzi艂o jej by膰 podczas spotkania pe艂n膮 werwy, humoru i rado艣ci.
Zaszczyci艂 nas swoj膮 obecno艣ci膮, wzorem lat ubieg艂ych, bp Stanis艂aw Budzik, sufragan tarnowski, delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie.


Nowy Moderator Krajowy
By艂o to szczeg贸lne spotkanie, gdy偶 po raz pierwszy za jego przebieg odpowiedzialni byli Jola i Mirek S艂obodowie, nowa para krajowa, oraz ks. Andrzej Wachowicz, powo艂any przed kilkoma miesi膮cami moderator krajowy. Nic dziwnego, 偶e ks. Roman Litwi艅czuk, przedstawiaj膮c tego ostatniego, za偶artowa艂: "Prosz臋 wybacza膰 mu na pocz膮tku, a potem ju偶 tylko wymaga膰".
Ks. Andrzej, przedstawiaj膮c si臋 zebranym, powiedzia艂: "W moim powo艂aniu kap艂a艅skim Pan B贸g pokaza艂 mi 艣cie偶k臋 - s艂u偶b臋 rodzinom. Bo przysz艂o艣膰 Ko艣cio艂a to rodzina. Nie b臋d臋 nic obiecywa艂, b臋d臋 po prostu stara艂 si臋 s艂u偶y膰 Domowemu Ko艣cio艂owi".

Od ewangelizacji samego siebie do ewangelizowania innych
Konferencj臋 wprowadzaj膮c膮 wyg艂osi艂 ks. Roman Litwi艅czuk. Nawi膮za艂 w niej do tematu przysz艂ego roku formacyjnego: "Id藕cie i g艂o艣cie". Przypomnia艂, 偶e jako cz艂onkowie Ko艣cio艂a, jeste艣my powo艂ani i pos艂ani do g艂oszenia Ewangelii, by w ten spos贸b przed艂u偶y膰 misj臋 Jezusa. B贸g kieruje do nas swe s艂owo - my mamy odpowiedzie膰, najpierw jako uczniowie, a p贸藕niej ju偶 jako aposto艂owie. Trzeba, aby by艂a to nasza osobista odpowied藕, wyra偶aj膮ca si臋 przez bezinteresowny dar z siebie.
Sakrament ma艂偶e艅stwa r贸wnie偶 mie艣ci w sobie wezwanie do ewangelizacji, w pierwszej kolejno艣ci samego siebie, nast臋pnie wsp贸艂ma艂偶onka, potem dzieci, wreszcie bli偶szego i dalszego otoczenia. W dziele tym ma艂偶e艅stwo i rodzina odgrywaj膮 niezwykle wa偶n膮 rol臋, s膮 znakiem wskazuj膮cym na przymierze Boga z lud藕mi. Chrze艣cija艅scy ma艂偶onkowie w widzialny spos贸b objawiaj膮 艣wiatu tajemnic臋 mi艂o艣ci Chrystusa do Ko艣cio艂a. W dzisiejszych czasach, nacechowanych brakiem zrozumienia warto艣ci 偶ycia rodzinnego, jest to szczeg贸lna przestrze艅 ewangelizacji, dokonuj膮ca si臋 nie przez nauczanie, lecz 艣wiadectwo. Aby jednak by膰 wiarygodnym 艣wiadkiem, trzeba nieustannie przezwyci臋偶a膰 rozd藕wi臋k mi臋dzy przyjmowan膮 wiar膮 i g艂oszon膮 Ewangeli膮, a w艂asnym 偶yciem.
Ewangelizacja to podstawowy etap formacji w naszym ruchu - podkre艣li艂 ks. Roman. Nie spos贸b prawdziwie wej艣膰 do Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie, w tym do Domowego Ko艣cio艂a, bez przej艣cia przez etap ewangelizacji. Przej艣cie do budowania duchowo艣ci ma艂偶e艅skiej bez ewangelizacji to do艣膰 cz臋sty b艂膮d, typowe budowanie na piasku. Jednocze艣nie trzeba pami臋ta膰, 偶e ewangelizacja w wykonaniu cz艂onk贸w DK nie mo偶e by膰 agitacj膮 na rzecz wej艣cia do ruchu. Zawsze musimy j膮 postrzega膰 jako przyprowadzanie ludzi do Jezusa i pozostawia膰 Jego woli ich dalsze losy.
W tym kontek艣cie ks. Roman przypomnia艂 Plan Wielkiej Ewangelizacji "Ad Christum Redemptorem". W zamierzeniach ks. Blachnickiego, powzi臋tych przed trzydziestu laty, mia艂 on doprowadzi膰 do powt贸rnej, gruntownej ewangelizacji Polski. Zach臋ta do odnowienia 偶ycia w oparciu o nawi膮zanie osobistej przyja藕ni z Chrystusem, mia艂a dotrze膰 do ka偶dego polskiego domu, do ka偶dej rodziny. Pr贸b臋 realizacji tego planu przekre艣li艂o wprowadzenie stanu wojennego. Ks. Blachnicki przebywa艂 w贸wczas za granic膮 i ju偶 nigdy nie wr贸ci艂 do kraju.

Polska wo艂a o now膮 ewangelizacj臋
Ks. Roman wskaza艂 na konieczno艣膰 podj臋cia my艣li i zamierze艅 naszego Za艂o偶yciela. Najwy偶szy czas, by艣my podj臋li w Polsce dzie艂o Wielkiej Ewangelizacji. "Wielkiej" przez to, 偶e w jej dzie艂o w艂膮cz膮 si臋 wszyscy cz艂onkowie ruchu, staraj膮c si臋 dotrze膰 do ka偶dego cz艂owieka. Wymieni艂 planowane etapy: a/ modlitw臋 (przed i w trakcie ewangelizacji), aby nie by艂o to dzia艂anie ludzkie, lecz dzia艂anie Ducha 艢wi臋tego; b/ dzia艂anie, na kt贸re z艂o偶y si臋 projekcja filmu "Jezus", 艣wiadectwa, g艂oszenie podstawowych prawd wiary i zaproszenie do grona uczni贸w Jezusa oraz c/ propagowanie nowego 偶ycia - bez l臋ku, w pe艂ni poddanego Chrystusowi.
Dope艂nieniem konferencji by艂o spotkanie w grupach, w trakcie kt贸rego dzielili艣my si臋 艣wiadectwem swego spotkania z Jezusem. Jak si臋 ono dokona艂o? Kiedy? W jakich okoliczno艣ciach? Jakie przynios艂o owoce? - oto pytania, na kt贸re starali艣my si臋 odpowiedzie膰. Drugim poruszonym zagadnieniem by艂y dzia艂ania na rzecz ewangelizacji, podejmowane przez Domowy Ko艣ci贸艂 w poszczeg贸lnych diecezjach.
Ksi臋偶a moderatorzy na spotkaniu z moderatorem krajowym i par膮 krajow膮, po kr贸tkim przedstawieniu si臋, podj臋li r贸wnie偶 ten sam temat, daj膮c 艣wiadectwo spotkania z 偶ywym Chrystusem, kt贸ry odmieni艂 ich 偶ycie.

Przypatrzcie si臋 powo艂aniu waszemu.
Eucharystii, koncelebrowanej przez 20 kap艂an贸w, przewodniczy艂 bp Stanis艂aw Budzik. W homilii nawi膮za艂 m.in. do pytania, kt贸re niegdy艣 zada艂 ks. Blachnicki: czy 艢wi臋ta Rodzina mo偶e by膰 wzorem dla wszystkich rodzin? Pozornie nie - powiedzia艂 Ksi膮dz Biskup -tylko jedno dziecko, pocz臋te bez udzia艂u m臋偶a, to pierwsze nasuwaj膮ce si臋 argumenty, uzasadniaj膮ce t臋 odpowied藕. A jednak przypatruj膮c si臋 bli偶ej 艢wi臋tej Rodzinie, dostrzegamy, i偶 jest ona odbiciem Bo偶ej tajemnicy i stawia nas przed pytaniami: czy w naszym ma艂偶e艅stwie jest obecny Jezus? A je艣li tak, to jakie zajmuje w nim miejsce?
Zgodnie z zaproponowanym w tym roku przez biskup贸w tematem pracy duszpasterskiej, mamy bli偶ej przyjrze膰 si臋 swemu powo艂aniu. Zapytajmy zatem samych siebie, na ile rozeznali艣my nasze powo艂anie ma艂偶e艅skie i rodzinne.
Ksi膮dz Biskup przypomnia艂 tak偶e wskazania zawarte w ostatnim li艣cie Episkopatu na Niedziel臋 艢wi臋tej Rodziny, w kt贸rym znalaz艂a si臋 zach臋ta do piel臋gnowania 偶ycia modlitewnego, w艂a艣ciwego prze偶ywania niedzieli oraz do prowadzenia dialogu mi艂o艣ci.

"Bogu na chwa艂臋, piek艂u na z艂o艣膰".
Spotkania op艂atkowe odpowiedzialnych za Domowy Ko艣ci贸艂 s膮 te偶 czasem 艣wi臋towania. Charakteryzuj膮 si臋 wspania艂膮 atmosfer膮, nawi膮zuj膮c膮 do niedawno prze偶ytych 艣wi膮t Bo偶ego Narodzenia; na ich program sk艂ada si臋 mi臋dzy innymi d艂ugie wsp贸lne kol臋dowanie ze starannie przygotowanym programem, po kt贸rym nast臋puje wyj艣cie lub - jak w tym roku - przejazd na Jasn膮 G贸r臋, gdzie uczestniczymy w Apelu.
O opraw臋 tegorocznego kol臋dowania zatroszczyli si臋 Maria i Adam Kleimanowie, para filialna 艣l膮ska. Przyjechali do Olsztyna z prowadzonym przez siebie na co dzie艅 zespo艂em "Tr膮bki Jerycha". Rodzice wraz z c贸rkami oraz dzie膰mi zaprzyja藕nionych rodzin, graj膮c na r贸偶nych instrumentach, 艣piewali kol臋dy i pastora艂ki ( niekt贸re w艂asnej kompozycji).Zachwycili i zarazili nas wszystkich swoj膮 rado艣ci膮 i ekspresj膮 wykonania. Podczas wykonywania nowych utwor贸w w艂膮czali艣my si臋 entuzjastycznie do wsp贸lnego 艣piewania refrenu.,,Bogu na chwa艂臋, piek艂u na z艂o艣膰"- to fragment jednego z nich. Prawdziwym "strza艂em w dziesi膮tk臋" okaza艂o si臋 poszerzenie zespo艂u o kilka os贸b z widowni, kt贸rym muzycy wr臋czyli instrumenty (w tym tak nietypowe, jak np. quiro i kabaza) i. kazali gra膰. Ci, cho膰 nieprzygotowani, poradzili sobie wy艣mienicie, a prym wi贸d艂 biskup Stanis艂aw, dzielnie poczynaj膮cy sobie na instrumencie pod nazw膮.zestaw stolarski: wiert艂o do metalu i otwornica do drewna.
Z radosnymi 艣piewami harmonizowa艂y 艣wiadectwa, z艂o偶one przez dwie pary z archidiecezji przemyskiej: Marysi臋 i Staszka Lelk贸w oraz Halin臋 i Czes艂awa Zaforemskich. Stanowi艂y one dope艂nienie temat贸w poruszonych podczas przedpo艂udniowej konferencji i spotkania w grupach. W obu point臋 stanowi艂o pytanie: "Co by z nami by艂o, gdyby艣my nie weszli do ruchu?".

Niedzielne spotkanie przedpo艂udniowe by艂o po艣wi臋cone sprawom bie偶膮cym.

A. Gabrysia i Jacek Andruszkiewiczowie podzielili si臋 swoimi wra偶eniami z jesiennej Kongregacji Stowarzyszenia DIAKONIA. Wybrzmia艂y one szczeg贸lnie mocno w kontek艣cie faktu, i偶 niedawno do Stowarzyszenia wst膮pi艂a siostra Jadwiga Skudro.

Zasady obowi膮zuj膮ce podczas rekolekcji oazowych
B. Nast臋pnie g艂os zabrali Ania i Jacek Nowakowie, kt贸rzy przedstawili g艂贸wne tezy swojego wyst膮pienia na Kongregacji w Niepokalanowie, zatytu艂owanego "Specyfika oazy rekolekcyjnej Domowego Ko艣cio艂a". Oto g艂贸wne tezy.
  1. Rekolekcje prze偶ywa ca艂a rodzina. Najmniejsz膮 grup膮 na oazie jest rodzina, a nie kr膮g. Bez udzia艂u ca艂ych rodzin w rekolekcjach nie ma szansy na owocny katechumenat rodzinny, poniewa偶 w ci膮gu roku trwa g艂贸wnie formacja ma艂偶e艅stw, a nie rodzin.
  2. Podczas rekolekcji odbywa si臋 r贸wnoleg艂a formacja ma艂偶onk贸w i dzieci. Warto, aby podczas nabo偶e艅stw dzieci osobno prze偶ywa艂y liturgi臋 S艂owa.
  3. Dzieci te偶 powinny prze偶y膰 na rekolekcjach nabo偶e艅stwo pojednania.
  4. Czas wolny to czas dla rodziny. Chodzi o to, aby rodzicom i dzieciom stworzy膰 mo偶liwo艣膰 wsp贸lnego sp臋dzania czasu. Nieprawid艂owe s膮 wi臋c sytuacje, w kt贸rych doro艣li sp臋dzaj膮 wolny czas na wsp贸lnym piciu kawy, a dzieci biegaj膮 samopas. Prowadz膮cy rekolekcje mog膮 proponowa膰 ciekawe miejsca czy sposoby sp臋dzania wolnego czasu.
  5. W ramach modlitwy wieczornej ca艂ej wsp贸lnoty warto uczy膰 modlitwy rodzinnej, stwarzaj膮c mo偶liwo艣ci w艂膮czania si臋 w ni膮 wszystkich, doros艂ych i dzieci. Kontynuacj膮 powinna by膰 kr贸tka modlitwa rodzinna w pokojach.
  6. Wsp贸lne posi艂ki to okazja do doskonalenia si臋 w kulturze dzielenia si臋 darami sto艂u, wra偶liwo艣ci na drugiego cz艂owieka. Dzieci powinny siedzie膰 przy rodzicach.
  7. Diakonia jest nie po to, aby zrealizowa膰 program rekolekcji, lecz aby poprzez 艣wiadectwo s艂u偶by pom贸c w odkrywaniu Boga. Kap艂an towarzysz膮cy parze moderatorskiej, inaczej ni偶 w kr臋gu, w ci膮gu roku formacyjnego, pe艂ni na oazie rol臋 wiod膮c膮 i odpowiada za jej ca艂okszta艂t.
Dbajmy o formacj臋!
C. Jola i Mirek S艂obodowie zaapelowali, aby cz艂onkowie DK nie zaniedbywali rekolekcji formacyjnych na rzecz tematycznych. Pos艂u偶yli si臋 przy tym danymi statystycznymi, z kt贸rych wynika, 偶e spo艣r贸d prawie 24 tysi臋cy cz艂onk贸w ruchu tylko 16% ma艂偶e艅stw prze偶y艂o formacj臋 podstawow膮. Zach臋cali, aby organizowa膰 rekolekcje formacyjne i w ten spos贸b stwarza膰 szans臋 do艣wiadczenia charyzmatu ruchu. Prosili te偶, aby te same ma艂偶e艅stwa bez ko艅ca nie powtarza艂y rekolekcji tego samego typu. Na koniec przypomnieli charakterystyczne elementy programu, kt贸re winny by膰 obecne na rekolekcjach tematycznych, a kt贸re czyni膮 je rekolekcjami oazowymi. S膮 to: jutrznia, Namiot Spotkania, starannie przygotowana i celebrowana Eucharystia, spotkanie w ma艂ej grupie, realizacja jednego, wybranego zobowi膮zania, pogodny wiecz贸r oraz na zako艅czenie rekolekcji godzina 艣wiadectwa.
Para krajowa poruszy艂a te偶 temat pilotowania kr臋g贸w. W roku formacyjnym 2005/2006 powsta艂o ok. 155 nowych kr臋g贸w. Coraz bardziej pal膮ca staje si臋 zatem kwestia dobrego przygotowania ma艂偶e艅stw do ich prowadzenia, z czym wi膮偶e si臋 potrzeba udzia艂u w sesjach o pilotowaniu kr臋g贸w. S膮 one systematycznie organizowane w ca艂ej Polsce, w najbli偶szych miesi膮cach w ka偶dej filii planowana jest przynajmniej jedna taka sesja. Prowadz膮 je ma艂偶e艅stwa upowa偶nione przez kr膮g centralny. Szczeg贸ln膮 zach臋t臋 do udzia艂u w tych rekolekcjach para krajowa skierowa艂a do par diecezjalnych (jak dot膮d prze偶y艂o je 30%) oraz par rejonowych (13%), bo to przecie偶 te ostatnie powo艂uj膮 pary pilotuj膮ce. Kr膮g centralny podj膮艂 decyzj臋 przed艂u偶enia do czerwca b.r. czasu funkcjonowania materia艂贸w studyjnych,, Ewangelizacja i pilotowanie nowych kr臋g贸w DK".
Pracuje r贸wnie偶 nad materia艂ami II-go roku pracy (po pilotowaniu wg nowych zasad oraz po I-ym roku pracy, b臋d膮cym kontynuacj膮 w/w pilotowania), aktualizuje szko艂臋 偶ycia OR I stopnia oraz szko艂臋 liturgiczno- rodzinn膮 OR II stopnia.

Pozosta艂e sprawy.
  • Moderator krajowy ks. Andrzej Wachowicz przypomnia艂 o zbli偶aj膮cej si臋 20-tej rocznicy 艣mierci S艂ugi Bo偶ego ks. Franciszka Blachnickiego ( 27.02). Zach臋ci艂, by we wszystkich diecezjach podkre艣li膰 ten fakt i po艂膮czy膰 si臋 we wsp贸lnej modlitwie w intencji Jego beatyfikacji.
  • Ks. Roman Litwi艅czuk przybli偶y艂 przebieg obchod贸w upami臋tniaj膮cych t臋 rocznic臋, kt贸re odb臋d膮 si臋 w Kro艣cienku 3.03. Poinformowa艂 r贸wnie偶 o post臋pach w procesie beatyfikacyjnym S艂ugi Bo偶ego. Po raz kolejny zaapelowa艂 o modlitw臋 w tej sprawie.
    Ks. Roman odni贸s艂 si臋 te偶 do sprawy lustracji. Podkre艣li艂, 偶e jest to problem, z kt贸rym b臋dziemy musieli si臋 zmierzy膰 w najbli偶szej przysz艂o艣ci. Pocz膮tki Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie, w tym Domowego Ko艣cio艂a, to czasy g艂臋bokiego zniewolenia komunistycznego, a ks. Franciszek Blachnicki by艂 w贸wczas wr臋cz opleciony sieci膮 agent贸w. Z drugiej strony, jego niez艂omna postawa, kt贸r膮 zachowa艂 mimo wielu nacisk贸w i pr贸b ze strony bezpieki, stanowi czyteln膮 odpowied藕 na pytania, kt贸re wywo艂a艂a sprawa abp. Stanis艂awa Wielgusa.
    Ksi膮dz Roman zaapelowa艂 o udzia艂 w Oazach Rekolekcyjnych Diakonii, organizowanych w r贸偶nych cz臋艣ciach Polski.
  • Nowi skarbnicy DK, Bo偶ena i Leszek Nuci艅scy, z艂o偶yli sprawozdanie finansowe za ubieg艂y rok. Przypomnieli te偶, 偶e przed kilkoma miesi膮cami Fundacja "艢wiat艂o-呕ycie", dzia艂aj膮ca przy Stowarzyszeniu DIAKONIA, uzyska艂a status organizacji po偶ytku publicznego, w zwi膮zku z czym istnieje mo偶liwo艣膰 odprowadzania na jej rzecz 1% naszych podatk贸w.
  • Iwona i Bogus艂aw Szczepaniakowie zaprosili wszystkich cz艂onk贸w ruchu na doroczn膮 pielgrzymk臋 do Sanktuarium 艣w. J贸zefa w Kaliszu, natomiast Krystyna i Mieczys艂aw 呕ygad艂owie wraz z moderatorem ks. Jackiem Olszewskim - na wrze艣niowe, og贸lnopolskie podsumowanie roku formacyjnego, kt贸re odb臋dzie si臋 we Wroc艂awiu.
Ukoronowaniem spotkania by艂a niedzielna Eucharystia, podczas kt贸rej pos艂ug臋 przyj臋艂y nowe pary diecezjalne: elbl膮ska, opolska i pozna艅ska oraz para filialna pozna艅ska.
Szczeg贸lne podzi臋kowania wypada w tym miejscu z艂o偶y膰 odpowiedzialnym za organizacj臋 spotkania: Eli i Romanowi Jagodom, parze diecezjalnej cz臋stochowskiej oraz wszystkim ma艂偶e艅stwom, kt贸re pe艂ne oddania dba艂y o to, by uczestnikom niczego nie brakowa艂o. B贸g zap艂a膰!!!

Kilka s艂贸w refleksji na zako艅czenie
Domowy Ko艣ci贸艂 rozrasta si臋 liczebnie. Ruch przekroczy艂 granice nie tylko naszego kraju, ale tak偶e Europy. Kr臋gi rodzin istniej膮 w Austrii, Niemczech, Czechach, S艂owacji, Ukrainie, Bia艂orusi, Rosji oraz za oceanem - w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.
Wydaje si臋 jednak, 偶e podobnie jak przed Ko艣cio艂em powszechnym, tak i przed nasz膮 wsp贸lnot膮 stoi nie tyle zadanie ci膮g艂ego pomna偶ania jej liczebno艣ci, ile troska o to, aby by艂a ona narz臋dziem ewangelizacji 艣wiata. Innymi s艂owy, powinni艣my szuka膰 odpowiedzi nie na pytanie, jak zak艂ada膰 nowe kr臋gi, lecz raczej co robi膰, aby te, kt贸re ju偶 istniej膮, nios艂y 艣wiatu Chrystusa, a przez to... zach臋ca艂y do wst臋powania w szeregi ruchu.
Nast臋pny rok formacyjny, kt贸ry rozpoczniemy za kilka miesi臋cy, b臋dzie pod tym wzgl臋dem bardzo istotny. Zapowiada to ju偶 samo jego has艂o: "Id藕cie i g艂o艣cie", przywo艂uj膮ce na my艣l wielki plan naszego Za艂o偶yciela "Ad Christum Redemptorem".
Dzi艣 potrzeba reewangelizacji Polski powraca ze wzmo偶on膮 si艂膮. Nasilaj膮 si臋 procesy laicyzacji, media w ogromnej wi臋kszo艣ci propaguj膮( niekiedy bardzo agresywnie) model 偶ycia niemo偶liwy do pogodzenia z nauk膮 Chrystusa, a chrze艣cijanie, co trzeba ze smutkiem przyzna膰, do艣膰 艂atwo przyjmuj膮 go za sw贸j. Z drugiej strony, co potwierdzaj膮 statystyczne badania, w ostatnich latach w Polsce podwoi艂a si臋 liczba os贸b, kt贸re deklaruj膮, i偶 s膮 g艂臋boko wierz膮ce, to znaczy w swym 偶yciu rzeczywi艣cie staraj膮 si臋 kierowa膰 Ewangeli膮.
Nie trzeba du偶ej przenikliwo艣ci, aby przewidzie膰, 偶e przed naszym narodem, o to偶samo艣ci tak mocno zakorzenionej w katolicyzmie, rysuj膮 si臋 w bliskiej perspektywie czasowej dwie drogi: albo r贸wnia pochy艂a, na kt贸r膮 - rezygnuj膮c z przywi膮zania do wiary - wesz艂y ju偶 kraje z kr臋gu cywilizacji zachodniej, albo odrodzenie religijne na wielk膮 skal臋, kt贸rego warunek stanowi podj臋cie wzmo偶onego wysi艂ku ewangelizacyjnego. W tej sytuacji powzi臋ty przed laty przez ks. Blachnickiego Plan Wielkiej Ewangelizacji, nabiera wyj膮tkowej aktualno艣ci i stawia cz艂onk贸w Domowego Ko艣cio艂a, cz艂onk贸w innych ruch贸w, wszystkich Polak贸w, kt贸rzy nie s膮 tylko "katolikami z metryki", przed wielkim wyzwaniem.
Czas, aby艣my rozejrzeli si臋 uwa偶nie wok贸艂 siebie, zmierzyli swoje mo偶liwo艣ci, wierz膮c, 偶e B贸g nie stawia zada艅 ponad si艂y. Posy艂a zazwyczaj z misj膮 g艂oszenia Ewangelii nie na kra艅ce 艣wiata, lecz w najbli偶sze 艣rodowisko: do 偶ony, m臋偶a, dzieci, rodziny, przyjaci贸艂, s膮siad贸w, wsp贸艂pracownik贸w, 艣rodowiska lokalnego. Trzeba tu jednak konkretnych czyn贸w, a nie s艂贸w, modlitwy i dzia艂ania, a nie samych tylko dobrych ch臋ci, poczucia odpowiedzialno艣ci nie tylko za swoje zbawienie, ale r贸wnie偶 za los tych, kt贸rzy nie rozpoznali jeszcze Chrystusa jako Tego, kt贸ry ma moc zbawi膰.
Oczywi艣cie, kto艣 mo偶e powiedzie膰, 偶e to wszystko dzieje si臋 od dw贸ch tysi膮cleci i nie ma co wywa偶a膰 otwartych drzwi. Wydaje si臋 jednak, 偶e wyzwania stawiane przez ten czas s膮 wyj膮tkowo trudne i domagaj膮 si臋 radykalizmu, a nie tylko poprawnego wype艂niania swoich obowi膮zk贸w.
Jako cz艂onkowie Domowego Ko艣cio艂a powinni艣my si臋 czu膰 szczeg贸lnie odpowiedzialni. Kondycja polskiej rodziny ci膮gle s艂abnie. Kto, jak nie my, ma za艣wiadczy膰, 偶e przyj臋cie Chrystusa do ma艂偶e艅stwa i rodziny nie komplikuje 偶ycia, lecz przeciwnie - nadaje mu dopiero sens?
Chrystus wzywa nas do tego, by艣my nie ogl膮daj膮c si臋 na to, czy stanowimy wi臋kszo艣膰, czy mniejszo艣膰, stali si臋 "sol膮 ziemi" i "艣wiat艂o艣ci膮 艣wiata" (Mt 5,13-16). A w innym miejscu stawia kropk臋 nad "i"; nie pozostawiaj膮c 偶adnych z艂udze艅, przestrzega: Znam twoje czyny, 偶e ani zimny, ani gor膮cy nie jeste艣. Oby艣 by艂 zimny albo gor膮cy! A tak, skoro jeste艣 letni, i ani gor膮cy, ani zimny, chc臋 ci臋 wyrzuci膰 z mych ust. W Apokalipsie adresatem tych s艂贸w by艂 Ko艣ci贸艂 w Laodycei. Oby艣my my nie stali si臋 nimi wsp贸艂cze艣nie.

Beata i Tomek Stru偶anowscy



© 2001-2013 Centralna Diakonia DK