Strona startowa Domowego Ko禼io砤 Strona startowa Ruchu iat硂-痽cie
  
     
  Strona g艂贸wna    Aktualno艣ci    Rekolekcje    Za艂o偶yciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiello艅skiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z 偶ycia Ruchu    W Ko艣ciele i 艣wiecie  
Formacja
Kr贸tko o DK
 
Zasady DK
 
Listy kr臋gu centralnego DK
 
Charyzmat i Duchowo艣膰 Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie
 
Historia DK
 
Konspekty spotka艅 miesi臋cznych
 
Konferencje
 
Relacje
 
艢wiadectwa
 
Prezentacje
 


Jesienny Dzie艅 Wsp贸lnoty Diakonii Diecezjalnych
4-6 listopada 2011 r.

PLAN AD CHRISTUM REDEMPTOREM II:
RUCH 艢WIAT艁O-呕YCIE W S艁U呕BIE ODNOWY PARAFII
– KU DIAKONII WSP脫LNOTY LOKALNEJ


Filia warszawska
Ruch 艢wiat艂o-呕ycie w s艂u偶bie odnowy parafii
– ku diakonii wsp贸lnoty lokalnej
5 listopada 2011 r. w Sanktuarium Matki Bo偶ej Nauczycielki M艂odzie偶y na Siekierkach w Warszawie prze偶yli艣my w bardzo radosnej atmosferze Dzie艅 Wsp贸lnoty Diakonii Diecezjalnych. Uczestnicy dopisali, by艂o nas 102 osoby co stanowi rekord w dziejach naszej filii.


Zawi膮zanie wsp贸lnoty przebiega艂o w formie prezentacji poszczeg贸lnych diecezji. Niekt贸re diecezje namalowa艂y plakat zawieraj膮cy charakterystyczne dla diecezji elementy, inne przygotowa艂y gazetki lub formy ksi膮偶kowe, bardziej praktyczni bannery wielokrotnego zastosowania, by艂y prezentacje s艂owno-muzyczne, pojawi艂 si臋 nawet pomys艂 na om贸wienie stroju 艂owickiego (tylko dla doros艂ych) oraz smakowity s臋kacz, kt贸ry do艂膮czy艂 do ciast upieczonych przez gospodarzy spotkania. Tw贸rcze przygotowanie do DWDD zaowocowa艂o dobrym nastrojem, kt贸ry towarzyszy艂 nam od pocz膮tku do ko艅ca Dnia Wsp贸lnoty. To wielka rado艣膰 i frajda uczestniczy膰 w oczekiwanym i dobrze przygotowanym wydarzeniu.
Tematem DWDD by艂o omawianie obecno艣ci Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie w parafii – refleksja nad naszym 艣wiadectwem i partycypacj膮 w 偶yciu parafii. W tym miejscu programu spotkali艣my si臋 z ksi臋偶mi proboszczami. W艣r贸d uczestnik贸w DWDD by艂o 5 proboszcz贸w z parafii wiejskich (4) i miejskich (1). W pierwszej cz臋艣ci tego spotkania pracowali艣my przez kilka minut w ma艂ych grupach, wypisuj膮c po 5 g艂贸wnych oczekiwa艅 wobec proboszcz贸w. Proboszczowie i wikariusze, a jednocze艣nie nasi ksi臋偶a moderatorzy wypisywali oczekiwania wobec nas, 艣wieckich. P贸藕niej nast膮pi艂a prezentacja oczekiwa艅 i co si臋 okaza艂o? 呕e zasadniczo oczekiwania s膮 podobne, tzn. zar贸wno my jak i ksi臋偶a proboszczowie oczekujemy wobec siebie odpowiedzialno艣ci, umiej臋tno艣ci komunikacji ze sob膮, otwarto艣ci na wsp贸艂prac臋 i szczero艣ci.

W sympatycznej atmosferze przyst膮pili艣my do gry „parafialnej”. Przebiega艂a ona bardzo tw贸rczo w 12 kilkuosobowych grupach. Odpowiadali艣my na zadane pytania, wymy艣lali艣my wyrazy zwi膮zane z parafi膮 na wskazan膮 liter臋, wymy艣lali艣my has艂a zach臋caj膮ce do pos艂ugi oraz wypisywali艣my pe艂nione w parafii pos艂ugi.
Przyk艂adowe has艂a nagrodzone brawami to:
1. „Chcesz by by艂o tu jak w niebie, musisz dawa膰 co艣 od siebie! S艂u偶y膰, modli膰 si臋, pracowa膰 i z Proboszczem wsp贸艂pracowa膰!”
2. „Gdy w parafii pos艂ugujesz, to duchowo艣膰 sw膮 budujesz. Innym s艂u偶y膰 rola nasza, Matka Boska 艂ask uprasza. Wi臋c si臋 nie b贸j i do przodu – pozw贸l dzia艂a膰 Twemu Bogu!”
3. „Gdy diakoni臋 podejmiemy – 呕ywy Ko艣ci贸艂 zbudujemy!”.

Odpowiedzi na temat pos艂ug pe艂nionych przez nas w parafii, pokaza艂y, 偶e wielu z nas jest na sta艂e lub dora藕nie zaanga偶owanych w takie pos艂ugi jak: pos艂ugi liturgiczne (ministranci, lektorzy), nadzwyczajni szafarze Komunii 艣w., animatorzy kr臋g贸w, grup, spotka艅 modlitewnych, prowadz膮cy kursy przedma艂偶e艅skie, konferencje dla narzeczonych i poradnie rodzinne, prowadz膮cy przygotowania do bierzmowania, I Komunii 艣w., katechezy dla doros艂ych. Po艣r贸d licznych pos艂ug znajduj膮 si臋 te偶 prace fizyczne jak sprz膮tanie ko艣cio艂a, uk艂adanie kwiat贸w w ko艣ciele, praca w kancelarii, 艣piew w scholi, dzia艂alno艣膰 charytatywna, przygotowywanie nabo偶e艅stw, ubieranie grobu Pa艅skiego, szopki, o艂tarzy na Bo偶e Cia艂o oraz malowanie p艂otu parafialnego. Sporo pos艂ug si臋 uzbiera艂o.
Podczas Liturgii S艂owo Bo偶e skierowa艂o nas ku potrzebie roztropno艣ci w dzia艂aniu, przyjacielskiemu nastawieniu do wszystkich oraz ku wytrwa艂ej modlitwie. Wsp贸lnot臋 buduje si臋 poprzez wierno艣膰 w ma艂ych rzeczach, a siebie nawzajem mo偶emy ubogaci膰 nawet ub贸stwem, a mo偶e przede wszystkim swoim ub贸stwem, kt贸rym wskazujemy na Jezusa. Osobista wi臋藕 z Jezusem jest najwa偶niejsza, jest punktem wyj艣cia do budowania wsp贸lnoty.
Po po艂udniu odby艂y si臋 spotkania diakonii: ewangelizacji, modlitwy, liturgicznej, komunikowania spo艂ecznego, 偶ycia i oaz rekolekcyjnych oraz spotkanie kr臋gu, w kt贸rym uczestniczy艂y pary diecezjalne i moderatorzy DK oraz para filialna – by艂 to czas na dzielenie dotycz膮ce pos艂ugi.
I na koniec - ostatnie podsumowania, wsp贸lna modlitwa nieszporami i czas wraca膰 do dom贸w, bo „dzie艅 si臋 nachyli艂” i niedziela tu偶 tu偶, parafia na nas czeka…

El偶bieta i Miros艂aw Wrotek
para filialna warszawska


Filia 艣l膮ska
Parafia jako realizacja Ko艣cio艂a
Jaki powinien by膰 plan pracy parafii? Od czego zacz膮膰? Jaka jest wizja i jakie s膮 zadania parafii? To tylko kilka z wielu pyta艅, kt贸re stawiali艣my sobie w czasie spotka艅 w ramach Jesiennego Dnia Wsp贸lnoty Diakonii Diecezjalnych w Rybniku, gdzie spotkali si臋 cz艂onkowie diakonii Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie filii 艣l膮skiej.


Dlaczego parafia jest wa偶na? Bo jest jednym z tych miejsc – cho膰 nie jedynym – w kt贸rym mo偶e si臋 urzeczywistni膰 Ko艣ci贸艂, i kt贸re wci膮偶 w naszej polskiej rzeczywisto艣ci jest w zasi臋gu r臋ki. Zazwyczaj, kiedy padaj膮 sformu艂owania „parafia wsp贸lnot膮 wsp贸lnot”, czy te偶 „parafia jako wsp贸lnota 偶ywa, dynamiczna, ewangelizuj膮ca”, w oczach s艂uchaczy pojawia si臋 rozmarzenie po艂膮czone z 偶alem; mo偶na us艂ysze膰 uwagi o nierealno艣ci wizji, no i wiele historii pokazuj膮cych, 偶e rzeczywisto艣膰 parafii bywa tak odleg艂a od idea艂u, jak nasz kraj od antypod贸w. Starali艣my si臋 wykrzesa膰 z siebie wi臋cej optymizmu, a na pewno w wi臋kszym stopniu zrozumie膰, jakie trudno艣ci napotyka si臋 podczas realizacji tego zadania, co wp艂ywa na to, 偶e wydaje si臋, i偶 w niekt贸rych parafiach nic nie da si臋 zrobi膰 – co najwy偶ej z nich odej艣膰.

Na zadanie budowania parafii spojrzeli艣my oczyma ks. Ryszarda Nowaka, poprzedniego wieloletniego moderatora filii 艣l膮skiej, kt贸ry od ubieg艂ego roku jest proboszczem parafii w Orzegowie. Mo偶na powiedzie膰, 偶e po roku pracy, na diakonijnym spotkaniu Ruchu podda艂 si臋 ewaluacji. A je艣li ewaluacja, to uporz膮dkowana.

Zacz臋li艣my zatem od posoborowej wizji parafii ukazanej nam przez ks. Franciszka Blachnickiego, a przedstawionej w spos贸b syntetyczny w podr臋czniku Oazy Rekolekcyjnej Diakonii. Pierwsza pr贸ba – czy formacja w Ruchu przygotowuje nas do podj臋cia tych zada艅? Okaza艂o si臋, 偶e tak. Test przeprowadzony zar贸wno z tymi osobami, kt贸re uczestniczy艂y w ORD (zdecydowana wi臋kszo艣膰), jak i tymi, kt贸re jeszcze nie prze偶y艂y owych rekolekcji, pokazywa艂, 偶e ci pierwsi mieli wiedz臋 usystematyzowan膮 (uporz膮dkowali wreszcie to, czego si臋 uczyli przez ca艂膮 formacj臋); ci drudzy, 偶yj膮c we wsp贸lnotach, prze偶ywaj膮c formacj臋 podstawow膮 maj膮 przeczucie tej ca艂o艣ciowej wizji, kt贸ra w r贸偶nych momentach formacji jest pokazywana znacznie wcze艣niej. Ks. Ryszard wspomnia艂 jeszcze dwie sytuacje, w kt贸rych wizj臋 zawart膮 w programie ORD testowano na osobach „nietkni臋tych” formacj膮 Ruchu.
Sytuacja pierwsza, z sierpniowych rekolekcji, na kt贸re zaprosi艂 kilka os贸b zaanga偶owanych w prac臋 swojej parafii. Jak sami powiedzieli na koniec, pojechali, bo proboszcz prosi艂, ale owocem rekolekcji by艂o to, 偶e: „wreszcie zrozumieli艣my, o czym ksi膮dz do nas od roku m贸wi”, co niew膮tpliwie wp艂ynie na jako艣膰 porozumienia mi臋dzy proboszczem a ludem. Sytuacja druga, kolegi proboszcza, kt贸ry zorganizowa艂 rekolekcje ORD dla swojej rady parafialnej. Ci przyjechali, wys艂uchali i pojechali – niespecjalnie si臋 co艣 zmieni艂o. To pokazuje, czym r贸偶ni si臋 do艣wiadczenie prze偶ycia wsp贸lnoty od wiedzy o tym, jak wsp贸lnota ma wygl膮da膰. Ci pierwsi tej wsp贸lnoty do艣wiadczyli, ci drudzy wys艂uchali konferencji.

Nast臋pnie zapoznali艣my si臋 z sytuacj膮 parafii orzegowskiej, kt贸ra jest gleb膮 do艣膰 kamienist膮, i spr贸bowali艣my si臋 zastanowi膰, co mo偶na zrobi膰 w takiej sytuacji. Propozycji pad艂o ca艂kiem sporo, ale najwa偶niejsze by艂o u艣wiadomienie sobie, 偶e niewiele da si臋 zrobi膰, je偶eli nie dojdzie do spotkania i porozumienia na linii proboszcz – reszta ludu, co sprowadza si臋 do pyta艅: jak pokaza膰 parafianom wizj臋 wsp贸lnoty wsp贸lnot? jak „ewangelizowa膰” swojego proboszcza? co robi膰, kiedy jest si臋 naprawd臋 bezradnym? Proboszczowie maj膮 przyk艂ad 艣wi臋tego proboszcza z Ars i mo偶na powiedzie膰, 偶e je艣li z lud藕mi si臋 pracuje, to owoce si臋 pojawiaj膮 (chocia偶 pa藕dziernikowe spisy wiernych nadal wykazuj膮 tendencje spadkowe). Forma pracy musi by膰 dostosowana do rzeczywisto艣ci parafii – w 艣rodowiskach zdegradowanych, w kt贸rych jest du偶o biedy duchowej i materialnej, trzeba zaczyna膰 od podstaw. A 艣wieccy „sposobami na proboszcz贸w” wymieniaj膮 si臋 w r贸偶nych 偶yciowych sytuacjach, przy okazji spotka艅 i rekolekcji, czego niew膮tpliwie nie raz wi臋kszo艣膰 z nas do艣wiadczy艂a.

Druga rzeczywisto艣膰 tego dnia wsp贸lnoty to spotkania diakonii diecezjalnych. Nawet w ramach jednej filii wida膰, 偶e te diakonie w r贸偶nym stopniu istniej膮 i pracuj膮 w r贸偶nych diecezjach. Por贸wnuj膮c do艣wiadczenia mo偶na zaobserwowa膰, co sprzyja, co przeszkadza w rozwoju diakonii, jak godzi膰 to, co si臋 robi, z 偶yciem rodzinnym i zawodowym (cz艂onkowie diakonii specjalistycznych to w przewa偶aj膮cej ilo艣ci osoby doros艂e, pracuj膮ce zawodowo, maj膮ce rodziny). Obserwujemy m艂odych ludzi, kt贸rzy prawie na naszych oczach si臋 zar臋czaj膮, pobieraj膮, ucz膮 si臋 zwalnia膰 tempo i rozs膮dnie s艂u偶y膰, kiedy pojawiaj膮 si臋 dzieci. Wydaje mi si臋 te偶, 偶e cenne jest uczenie si臋 dystansu do pora偶ek, wytrwa艂ej pracy, ale tak偶e nabywanie 艣wiadomo艣ci, 偶e rado艣ci膮 s艂u偶by nale偶y si臋 dzieli膰 z innymi. Koniecznie.

Nie spos贸b te偶 nie przytoczy膰 s艂贸w ks. pra艂ata Teodora Suchonia, moderatora diecezjalnego DK w archidiecezji katowickiej, kt贸ry podkre艣li艂, 偶e w parafii nie mo偶e zabrakn膮膰 rodzin, 偶e praca w parafii bez rodzin jest niemo偶liwa. Jak powiedzia艂, rodzina jest jedyn膮 偶yj膮c膮 ikon膮 Boga, jest znakiem Boga dla innych. I jak dopowiedzia艂 w czasie Nieszpor贸w ks. Adam Wo藕niak, moderator diecezjalny DK w diecezji 艣widnickiej, musimy tworzy膰 takie wsp贸lnoty – zatem tak偶e tak budowa膰 nasze rodziny – by inni mogli si臋 od nas zapala膰, by nie by艂o przeszk贸d i „os艂onek izolacyjnych”. Rodzina, kt贸ra jest znakiem Boga, unaocznia ludziom mi艂o艣膰 na wz贸r tej, kt贸ra 艂膮czy Tr贸jc臋, dlatego musi by膰 otwarta na wszystkich ludzi. Nie mo偶e istnie膰 sama dla siebie, bo B贸g nie istnieje sam dla siebie.

W zwi膮zku z up艂ywem kadencji pary filialnej 艣l膮skiej, Urszuli i Bogdana Wieczork贸w, w czasie tego DWDD zosta艂y r贸wnie偶 przeprowadzone wybory nowej pary filialnej, kt贸r膮 zostali Barbara i Micha艂 Hajdukowie z archidiecezji katowickiej.

U艣wiadomili艣my sobie z m臋偶em, 偶e jest to czwarta para filialna podejmuj膮ca pos艂ug臋 w czasie naszego dziesi臋cioletniego uczestniczenia w DWDD. Kiedy dziesi臋膰 lat temu stali艣my si臋 w diecezji „tymi od strony internetowej”, moderator diecezjalny postawi艂 nam tylko jedno wymaganie: 偶e mamy uczestniczy膰 w spotkaniach i pracach diakonii jedno艣ci. Z tym wi膮za艂 si臋 drugi warunek, kt贸ry okaza艂 si臋 by膰 niesamowitym przywilejem: udzia艂 w Dniach Wsp贸lnoty Diakonii Diecezjalnych. Nigdy nie byli艣my nadmiernie pokorni, ale w ostateczno艣ci zawsze pos艂uszni. Gdyby nie par臋 lat wys艂uchiwania sprawozda艅 przedstawicieli r贸偶nych diakonii, z kt贸rych wynika艂o mi臋dzy innymi, 偶e wsp贸艂praca z diakoni膮 centraln膮 jest obowi膮zkiem diakonii diecezjalnej, nie prze艂amaliby艣my swojego zapatrzenia w prac臋 w diecezji, kt贸rej i tak zawsze by艂o za du偶o. Na tych spotkaniach uczyli艣my si臋 szerokiego patrzenia na Ruch i stopniowo w naszym 偶yciu pojawia艂y si臋 inne spotkania og贸lnopolskie. To by艂 zawsze bardzo pozytywny impuls, zach臋caj膮cy do dalszej pracy i do podejmowania nowych wyzwa艅. I spotkania z niezwykle pi臋knymi lud藕mi. Na DWDD przyje偶d偶ali po prostu ci, dla kt贸rych Ruch by艂 wa偶ny, by艂 偶yciow膮 spraw膮. Nie spos贸b by艂o si臋 nie zarazi膰 tym podej艣ciem, co by艂o wa偶ne zw艂aszcza wtedy, kiedy si臋 ju偶 mia艂o do艣膰 w艂asnej diecezji i wszystkiego, co jest z ni膮 zwi膮zane. Z drugiej strony zaczynali艣my r贸wnie偶 docenia膰 to, co w tej diecezji mieli艣my. Ale g艂贸wnie zmienia艂a si臋 nasza 艣wiadomo艣膰 tego, kim jako cz艂onkowie Domowego Ko艣cio艂a jeste艣my dla reszty cz艂onk贸w Ruchu, w czym mo偶emy im pomaga膰 naszym do艣wiadczeniem (im bardziej si臋 tym do艣wiadczeniem dzielili艣my, w tym wi臋kszym stopniu wzrasta艂a w nas samych 艣wiadomo艣膰 tego, co jest najbardziej warto艣ciowe i charakterystyczne dla drogi Domowego Ko艣cio艂a).
Kszta艂t DWDD w ci膮gu tych lat si臋 zmienia艂, powr贸t do pierwotnej idei, do spotka艅 w grupach diakonijnych jest niew膮tpliwie bardzo wa偶ny. Jest to na pewno cenny czas refleksji nad tym, jak膮 drog臋 si臋 ju偶 przesz艂o, a co jeszcze przed nami. Wkr贸tce rozpocznie si臋 pierwszy etap przygotowania do planu Ad Christum Redemptorem II, tworzenia silnych, dynamicznych diakonii na poziomie diecezji, rejonu i parafii. Naprawd臋 jest co robi膰!

Wiola Szepietowska
Centralna Diakonia Komunikowania Spo艂ecznego


Filia lubelska
Rola 艣wieckich w tworzeniu wsp贸lnoty parafialnej
W DWDD uczestniczy艂o ponad 60 os贸b ze wszystkich diecezji filii lubelskiej. Rozpocz臋li艣my od Jutrzni. Nast臋pnie udali艣my si臋 na 艣niadanie i po nim rozpocz臋li艣my spotkanie zawi膮zaniem wsp贸lnoty. Ksi膮dz Marek Urban wprowadzi艂 nas w temat DWDD.


Kolejnym punktem by艂o spotkanie z ksi臋dzem Aleksandrem Sikor膮, proboszczem parafii Naj艣wi臋tszego Serca Jezusowego w Starachowicach (diecezja radomska). Ksi膮dz Aleksander na pocz膮tku przedstawi艂 si臋 jako kap艂an zwi膮zany z Ruchem 艢wiat艂o-呕ycie praktycznie od pocz膮tku (uczestniczy艂 w oazie kap艂a艅skiej w Kro艣cienku w 1967 r.) Jego znajomo艣膰 z ks. Franciszkiem Blachnickim, mia艂a ogromny wp艂yw na jego kap艂a艅stwo i pos艂ug臋 jako wieloletniego moderatora na oazach m艂odzie偶owych i Domowego Ko艣cio艂a. Jak sam powiedzia艂, zawsze traktowa艂 parafi臋 jako wsp贸lnot臋 wsp贸lnot i w taki spos贸b prowadzi swoj膮 parafi臋, gdzie jest kilka wsp贸lnot. Zawsze zach臋ca do wsp贸艂pracy pomi臋dzy nimi i otacza je swoj膮 pomoc膮 i modlitw膮. P贸藕niej nast膮pi艂 czas pyta艅 do ksi臋dza proboszcza, w kt贸rych mo偶na by艂o dos艂ysze膰 trosk臋 艣wieckich o Ko艣ci贸艂 lokalny. Odpowiedzi ksi臋dza utwierdzi艂y nas w przekonaniu, 偶e w dzisiejszych czasach my, 艣wieccy, mamy bardzo wa偶n膮 rol臋 do spe艂nienia w tworzeniu wsp贸lnoty parafialnej, ale musi to by膰 w porozumieniu z proboszczem i ksi臋偶mi pracuj膮cymi w parafii.
Nast臋pnie prze偶yli艣my Namiot Spotkania i Eucharysti臋, jako najwa偶niejsz膮 cz臋艣膰 naszego DWDD.
Po obiedzie i kr贸tkiej przerwie spotkali艣my si臋 z parami diecezjalnymi na spotkaniu kr臋gu filialnego. Po podsumowaniu i modlitwie Nieszporami rozjechali艣my si臋 do naszych dom贸w.
Spotkanie DWDD przebieg艂o w radosnej atmosferze, w jedno艣ci ca艂ego Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie, a spotkanie z ksi臋dzem proboszczem Aleksandrem Sikor膮 dla nas jest dowodem, 偶e droga Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie trwa ca艂y czas i pomaga prawid艂owo s艂u偶y膰 Ko艣cio艂owi, niezale偶nie od tego, kim jeste艣my. Ko艣ci贸艂 jest dla nas i my jeste艣my Ko艣cio艂em, i to od nas zale偶y jak ten Ko艣ci贸艂 b臋dzie postrzegany w 艣wiecie.

Ewa i Tomasz Czy偶owie
para filialna lubelska



Filia pelpli艅ska
Ruch przygotowuje i otwiera na s艂u偶b臋 w parafii
Jesienne DWDD w Gietrzwa艂dzie zgromadzi艂o oko艂o 90-100 os贸b. Przyje偶d偶aj膮cy byli zaproszeni na pocz臋stunek (kanapki i ciasto, kawa , herbata). Spotkanie rozpocz臋艂o si臋 zawi膮zaniem wsp贸lnoty o godzinie 10:00; nast臋pnie o 10:15 rozpocz臋艂o si臋 spotkanie z proboszczami wywodz膮cymi si臋 z Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie. 艢wiadectwem podzielili si臋 nast臋puj膮cy kap艂ani: ks. Wac艂aw Dokurno, ks. Marek Siwka, ks. Ryszard Andrukiewicz, o. Andrzej Lemiesz i ks. Zenon Pipka.


DWDD przebiega艂o sprawnie; po spotkaniu z proboszczami udali艣my si臋 na namiot spotkania a nast臋pnie na Eucharysti臋. Po obiedzie mia艂o miejsce spotkanie og贸lne, na kt贸rym przeprowadzona zasta艂a GRA. By艂a to nowo艣膰 dla uczestnik贸w DWDD. Podzielili艣my si臋 na 7 grup wed艂ug diecezji (liczebno艣膰 by艂a r贸偶na, ale nie mia艂o to znaczenia). Ka偶da grupa otrzyma艂a zestaw 5 zada艅, kt贸re nale偶a艂o opracowa膰 w ci膮gu p贸艂 godziny. Okaza艂o si臋, 偶e zadania s膮 jednakowe dla ka偶dej z grup, a dzielenie si臋 rozwi膮zaniami pokaza艂o, jaka jest r贸偶norodno艣膰 pomys艂贸w. Jedno z zada艅 polega艂o na wypisaniu pos艂ug, kt贸re wykonujemy w parafii – w ten spos贸b powsta艂a bardzo d艂uga lista r贸偶nych form zaanga偶owania cz艂onk贸w Ruchu w 偶ycie parafii. To pokaza艂o, 偶e jednak Ruch przygotowuje nas i otwiera na pos艂ug臋 w lokalnej wsp贸lnocie parafialnej. Praca w grupach sprzyja艂a integracji os贸b z poszczeg贸lnych diecezji i wprowadzi艂a wiele rado艣ci.

O 15:00 rozpocz臋艂y si臋 spotkania w grupach diakonijnych i kr膮g filialny.
W ci膮gu p贸艂torej godziny przeznaczonej na spotkanie pary diecezjalne podzieli艂y si臋 odpowiedziami na pytania przekazane przez par臋 krajow膮 DK:
- jak dokona艂o si臋 wej艣cie w nowy rok formacyjny?
- czy dokona艂a si臋 ju偶 refleksja nad listem kr臋gu centralnego?
- czy rozpocz臋艂y si臋 ju偶 i na czym polegaj膮 przygotowania do
zaplanowanych na ten rok rekolekcji?

Us艂yszeli艣my wiele bardzo pozytywnych wypowiedzi na temat listu, 偶e porz膮dkuje wiadomo艣ci o drodze formacyjnej, 偶e „zmusza” do stani臋cia w prawdzie i oceny na jakim etapie jeste艣my. Pary odpowiedzialne podkre艣laj膮, 偶e list jest dla nich wsparciem w zach臋caniu uczestnik贸w kr臋g贸w do wyjazdu na rekolekcje.
Kolejne punkty DWDD – Godzina odpowiedzialno艣ci i nieszpory odby艂y si臋 w zaplanowanym czasie tak, 偶e spotkanie zako艅czy艂o si臋 o godzinie 18.00. Na wyje偶d偶aj膮cych czeka艂 jeszcze posi艂ek.
Po zako艅czeniu DWDD kr膮g filialny przemie艣ci艂 si臋 do G艂otowa, by w tamtejszym domu rekolekcyjnym kontynuowa膰 swoje spotkanie. Po kolacji i zakwaterowaniu zebrali艣my si臋, aby porozmawia膰 o sprawach nurtuj膮cych poszczeg贸lne pary diecezjalne. Wieczorne spotkanie zako艅czyli艣my oko艂o 23.

Niedzielny poranek rozpocz臋li艣my jutrzni膮 o 7:45, nast臋pnie poszli艣my na Eucharysti臋 do ko艣cio艂a parafialnego. Po Mszy 艣w., w dobrej rodzinie, zjedli艣my 艣niadanie i przy kawie kontynuowali艣my rozmowy. Przed wyjazdem odprawili艣my jeszcze drog臋 krzy偶ow膮 po dr贸偶kach Kalwarii Warmi艅skiej i oko艂o 12.00 zako艅czyli艣my spotkanie. By艂 to niezwykle potrzebny i owocny czas. Pary diecezjalne mog艂y wypowiedzie膰 si臋 szerzej o swoich rado艣ciach i troskach. Zastanawiali艣my si臋 wsp贸lnie nad rozwi膮zaniem r贸偶nych problem贸w, modlili艣my si臋 wsp贸lnie, a to pozwoli艂o na pog艂臋bienie poczucia wsp贸lnoty pomi臋dzy nami. Chwa艂a Panu!

Teresa i Kazik Roszakowie
Para filialna pelpli艅ska



Filia pozna艅ska
List kr臋gu centralnego DK – pozytywne poruszenie
W DWDD uczestniczy艂o ok. 70 os贸b z wszystkich diecezji filii; w zdecydowanej wi臋kszo艣ci by艂y to ma艂偶e艅stwa z Domowego Ko艣cio艂a zaanga偶owane w pos艂ug臋 diakonijn膮. W ramach spotkania z proboszczami, swoj膮 pos艂ug膮 podzieli艂 si臋 poprzedni moderator generalny Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie, ks. Roman Litwi艅czuk – proboszcz du偶ej, miejskiej parafii w Gorzowie Wlkp. oraz ks. Jerzy Salomon, moderator diecezjalny diecezji kaliskiej, proboszcz ma艂ej, wiejskiej parafii. Ciekawym do艣wiadczeniem by艂a „gra miejska”.


Je艣li chodzi o spotkanie kr臋gu filialnego, to zaproponowane pytania umie艣cili艣my w poszczeg贸lnych cz臋艣ciach spotkania:

a/ DZIELENIE SI臉 呕YCIEM:
Jak dokona艂o si臋 wej艣cie w nowy rok formacyjny?
- poprzez pielgrzymki Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie we wrze艣niu; przez Dni Skupienia; przez spotkania cz艂onk贸w Domowego Ko艣cio艂a z Ksi臋偶mi Biskupami.

Czy dokona艂a si臋 ju偶 refleksja nad listem kr臋gu centralnego?
- w wi臋kszo艣ci diecezji tak – najpierw na kr臋gu diecezjalnym, potem na kr臋gach rejonowych, a偶 po poszczeg贸lne kr臋gi macierzyste; tre艣膰 tego listu wiele os贸b bardzo poruszy艂a (jak to pary diecezjalne m贸wi艂y – by艂o to pozytywne poruszenie); w jednej z diecezji na wz贸r kr臋gu centralnego, kr膮g diecezjalny napisa艂 list do wszystkich ma艂偶e艅stw w diecezji.

b/ CZ臉艢膯 MODLITEWNA:
- dzielili艣my si臋 tekstem Ewangelii z dnia oraz zanosili艣my wszystkie sprawy przez r臋ce Maryi rozwa偶aj膮c tajemnic臋 Zmartwychwstania Pana Jezusa.

c/ CZ臉艢膯 FORMACYJNA:
Dzielenie si臋 pe艂nion膮 pos艂ug膮
Zaproponowali艣my punkt z „Zasad DK”: „Para diecezjalna podejmuje wsp贸艂prac臋 z ksi臋dzem moderatorem diecezjalnym Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie i bierze udzia艂 w spotkaniach Diecezjalnej Diakonii Jedno艣ci”:
- w wi臋kszo艣ci diecezji wsp贸艂praca uk艂ada si臋 dobrze, wr臋cz bardzo dobrze – zar贸wno z moderatorem diecezjalnym, jak i z ca艂ym DDJ; w spotkaniach uczestnicz膮 przedstawiciele wszystkich diakonii; s膮 diecezje, w kt贸rych spotkania DDJ s膮 na kszta艂t kr臋gu – jest czas na dzielenie si臋 偶yciem diakonii, cz臋艣膰 modlitewn膮 i cz臋艣膰 formacyjn膮, przeprowadzan膮 wg materia艂贸w przygotowywanych przez central臋.

Katarzyna i Pawe艂 Maciejewscy
para filialna pozna艅ska



Filia krakowska
S艂u偶ba w parafii –
ogrom przestrzeni do zagospodarowania
Jesienny DWDD filii krakowskiej prze偶ywali艣my tym razem w Miejscu Piastowym k/Krosna, w 85–osobowej wsp贸lnocie odpowiedzialnych Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie. Gospodarzami dnia wsp贸lnoty byli Ksi臋偶a Michalici, a miejscem spotkania - sanktuarium 艣w. Micha艂a Archanio艂a i b艂. ks. Bronis艂awa Markiewicza oraz budynki szkolne i internat Michalickiego Zespo艂u Szk贸艂 Ponadgimnazjalnych. Reprezentowane by艂y wszystkie diakonie i diecezje tworz膮ce struktur臋 filii oraz kr膮g filialny DK. S艂oneczna aura, duchowy patronat wychowawcy m艂odzie偶y, b艂. ks. Bronis艂awa Markiewicza sprzyja艂y aktywnemu zg艂臋bianiu tre艣ci DWDD.


Nasze spotkanie by艂o czasem zatrzymania si臋 nad stanem obecno艣ci i zaanga偶owania ruchu w s艂u偶bie odnowy parafii, postrzeganej przez S艂ug臋 Bo偶ego ks. Franciszka Blachnickiego jako wsp贸lnot臋 wsp贸lnot.
Cel ten realizowali艣my poprzez refleksj臋 nad materia艂em w ramach programu „Plan Ad Christum Redemptorem II: Ruch 艢wiat艂o-呕ycie w s艂u偶bie odnowy parafii - ku diakonii wsp贸lnoty lokalnej”, rozwa偶anie S艂owa Bo偶ego w czasie Namiotu Spotkania oraz udzia艂 w jutrzni, nieszporach i Eucharystii.
Pewnym novum by艂 czas dzielenia i wymiany do艣wiadcze艅 z ks. proboszczem Piotrem z parafii w Miejscu Piastowym. Wypowiedziane refleksje, spostrze偶enia, 艣wiadectwa a tak偶e r贸偶ne propozycje inicjatyw ukaza艂y nam ogrom pozosta艂ej do zagospodarowania przestrzeni w budowaniu posoborowego obrazu parafii jako wsp贸lnoty.
W czasie spotkania w grupach diakonijnych oraz kr臋gu filialnego dzielili艣my si臋 naszym zaanga偶owaniem w 偶ycie parafii, zrozumieniem odpowiedzialno艣ci i roli ksi臋偶y proboszcz贸w oraz mo偶liwo艣ciami, czy te偶 wyzwaniami, kt贸re staj膮 przed nami.

Spotkanie kr臋gu filialnego po艣wi臋cone by艂o dzieleniu si臋 偶yciem wsp贸lnot Domowego Ko艣cio艂a w naszych diecezjach, spotkaniu ze S艂owem Bo偶ym, a w cz臋艣ci formacyjnej om贸wieniu stanu formacji w filii krakowskiej, z uwzgl臋dnieniem formacji kr臋g贸w, par rejonowych, diecezjalnych oraz uczestnictwa w rekolekcjach.

Spotkanie DWDD by艂o po raz pierwszy prowadzone pod przewodnictwem nowo powo艂anego moderatora filii – ks. Paw艂a P艂atka oraz sekretarki filii – Marty Wide艂 z diecezji tarnowskiej. Wyrazili艣my podzi臋kowanie za czas pos艂ugi dotychczasowego moderatora, ks. Jerzego Serwina i sekretarki Jolanty Pitek z INMK, wywodz膮cych si臋 z diecezji krakowskiej. Ze strony odpowiedzialnych za Domowy Ko艣ci贸艂 dzi臋kowali艣my za dobro i owoce 10 lat pos艂ugi moderatora DK diecezji tarnowskiej – ks. Bogdana Kwietnia oraz pary diecezjalnej, Basi i Tadeusza K臋dzior贸w, a witali艣my w gronie odpowiedzialnych ich nast臋pc贸w – ks. Sylwestra Brze藕nego oraz Al臋 i Marka Machaj贸w.

Ubogaceniem dnia wsp贸lnoty by艂a obecno艣膰
- bp. Adama Szala (na zako艅czenie DWDD), kt贸ry skierowa艂 do nas s艂owo w trakcie nieszpor贸w;
- genera艂a Zgromadzenia Ksi臋偶y Michalit贸w – ks. Kazimierza Radzika (przed ponad 25 laty - moderatora jednego z pierwszych kr臋g贸w DK przy parafii 艢w. Ducha w Kro艣nie), kt贸ry przewodniczy艂 sobotniej Eucharystii i skierowa艂 do nas s艂owo ukazuj膮c nam wizj臋 Nowej Ewangelizacji w oparciu o nauczanie b艂. Jana Paw艂a II;
- moderatora generalnego Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie, ks. Adam Wodarczyka, kt贸ry podzieli艂 si臋 z nami aspektami planu „Ad Christum Redeptorem II” oraz przes艂aniem niedawnego rzymskiego spotkania Nowych Ewangelizator贸w z Ojcem 艢wi臋tym Benedyktem XVI.

Danuta i Andrzej Bartosikowie
para filialna krakowskiej




© 2001-2013 Centralna Diakonia DK