Strona startowa Domowego Kocioa Strona startowa Ruchu wiato-ycie
  
     
  Strona główna    Aktualności    Rekolekcje    Założyciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiellońskiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z życia Ruchu    W Kościele i świecie  
Formacja
Krótko o DK
 
Zasady DK
 
Listy kręgu centralnego DK
 
Charyzmat i Duchowość Ruchu Światło-Życie
 
Historia DK
 
Konspekty spotkań miesięcznych
 
Konferencje
 
Relacje
 
Świadectwa
 
Prezentacje
 


DWDD filii pelplińskiej
Niewykorzystana szansa

W sobotę 6 listopada 2010 r. odbył się jesienny Dzień Wspólnoty Diakonii Diecezjalnych, poświęcony tematowi „Od diakonii do Stowarzyszenia DIAKONIA. Stowarzyszenie DIAKONIA eklezjalną pieczęcią charyzmatu Ruchu Światło-Życie”. Odpowiedzialni za poszczególne diakonie specjalistycznie w filii pelplińskiej spotkali się tym razem w Sanktuarium Matki Bożej Królowej Miłości i Pokoju, Pani Kujaw w Markowicach koło Inowrocławia. Na DWDD zgromadziło się ponad 120 uczestników: kapłani, członkowie Domowego Kościoła, dorośli i młodzież z Ruchu Światło–Życie.

Nasze spotkanie otworzył moderator filialny, ks. Zenon Pipka; zawiązaniem wspólnoty zajęła się sekretarka filii Kasia Bublewicz. Następnie wysłuchaliśmy konferencji tematycznej, wygłoszonej przez ks. Michała Sołomieniuka, moderatora wspólnoty oazowej w Gnieźnie. Prelegent poruszył szereg istotnych kwestii dotyczących Stowarzyszenia DIAKONIA. Mówił między innymi o tle historycznym utworzenia Stowarzyszenia, o jego zasadniczych celach „ad intra” oraz „ad extra”, o znaczeniu i randze Stowarzyszenia w świetle przepisów prawa kanonicznego, a także o możliwościach formalno-prawnych wynikających z zarejestrowania Stowarzyszenia według norm prawa cywilnego.

Przez wypowiedź ks. Michała cały czas przewijała się myśl, wyrażona wcześniej także w materiałach wprowadzających do DWDD: Dla członków Ruchu Światło-Życie zaangażowanych w diakoniach powinno być czymś oczywistym, że odkrywając swoje całożyciowe powołanie do służby w Kościele poprzez Ruch Światło-Życie, włączają się równocześnie w Stowarzyszenie DIAKONIA. Czy myśl ta jednak przebiła się skutecznie? W świadectwie, złożonym po konferencji przez ks. Ryszarda Andrukiewicza z archidiecezji warmińskiej (gdzie istnieje sekcja Stowarzyszenia DIAKONIA, jedyna obecnie w filii pelplińskiej) sytuacja – zwłaszcza lokalna – nie przedstawiała się już tak optymistycznie. A kiedy na pytanie ks. Michała, co udało się dokonać sekcji w czasie jej istnienia, padła szczera odpowiedź ks. Ryszarda: „NIC”, uczestnicy DWDD pozostali z nierozwiązanym dylematem: czy jest sens wstępować do Stowarzyszenia DIAKONIA - czy jednak nie?

Nie pomogła znaleźć tego rozwiązania wypowiedź innego kapłana, który stwierdził: Wystarczy przecież dwóch aktywnych działaczy w sekcji, a reszta potrzebna jest tylko, aby formalnie wszystko zatwierdzać. Trudno powiedzieć, czy była to tylko szczera do bólu pragmatyka, czy otwarte lekceważenie ludzi, którzy wstępując do Stowarzyszenia, oddali się na służbę Ruchowi Światło-Życie. Próbę wniesienia czegoś pozytywnego do dyskusji podjął Jacek Andruszkiewicz (DK Bydgoszcz), zwracając uwagę na duchową stronę Stowarzyszenia DIAKONIA. Pozytywne światło rzucił również ks. Wacław Dokurno, mówiąc o dobrych doświadczeniach i skutecznych działaniach innego lokalnego stowarzyszenia w swojej macierzystej parafii, jednak był to raczej głos na marginesie, nie odnosił się bowiem bezpośrednio do kwestii trudnej rzeczywistości Stowarzyszenia DIAKONIA. I w ten sposób zapewne znaczna część słuchaczy – nie będących jeszcze członkami Stowarzyszenia DIAKONIA, lecz (podobnie jak piszący te słowa) życzliwie do niego nastawionych – wyjechała z Markowic bez zrozumienia, czym naprawdę ono jest, czy warto do niego wstąpić i jak zachęcać innych do takiej decyzji…

Umacniającym przeżyciem była Eucharystia sprawowana przez trzynastu kapłanów, której przewodniczył ks. Ryszard Andrukiewicz. W Mszy św. uczestniczyła z nami wspólnota parafialna. Po uczcie duchowej posililiśmy ciało smacznym obiadem, przygotowanym przez gospodarzy. Wczesnym popołudniem spotkali się członkowie poszczególnych diakonii: ewangelizacji, życia, modlitwy, wyzwolenia, liturgicznej i oaz rekolekcyjnych, by podzielić się swoim doświadczeniem oraz posłuchać, co mają do przekazania przedstawiciele diakonii centralnych. Gościem specjalnym była Stasia Orzeł z Krościenka, przedstawicielka Centralnej Diakonii Wyzwolenia.

W tym samym czasie miało miejsce spotkanie pary filialnej i par diecezjalnych DK, utrzymane w formule kręgu. W części formacyjnej odbyły się wybory nowej pary filialnej. W modlitwie przyzywaliśmy Ducha Świętego, by udzielił nam łaski dobrego rozeznania i swojego światła podczas wyborów. Wprowadzenia dokonała ustępująca para filialna, Beata i Tomasz Strużanowscy, przedstawiając kandydatury trzech małżeństw: Renaty i Bogdana Pietrowskich z diecezji elbląskiej, Teresy i Kazimierza Roszaków z archidiecezji gnieźnieńskiej oraz Anny i Zenona Malinowskich z archidiecezji gdańskiej. Po tej prezentacji przystąpiliśmy do głosowania. Podliczenia głosów dokonał ks. Cezary Opalach, moderator DK z archidiecezji warmińskiej. On również po drugiej turze ogłosił ostateczny wynik – do posługi pary filialnej zostali powołani Teresa i Kazimierz Roszakowie. Ufamy, że wybór jest zgodny z wolą Bożą i życzymy nowej parze filialnej, aby każdego dnia Pan „uzdalniał powołanych” do zadań, które staną przed nimi.
Po spotkaniach diakonii i kręgu filialnego nastąpiło podsumowanie prac w grupach diakonijnych. Spotkanie zakończyliśmy Nieszporami pod przewodnictwem ks. Wacława Dokurno.

Katarzyna i Jacek Podolscy
para diecezjalna toruńska



© 2001-2013 Centralna Diakonia DK