Strona startowa Domowego Ko禼io砤 Strona startowa Ruchu iat硂-痽cie
  
     
  Strona g艂贸wna    Aktualno艣ci    Rekolekcje    Za艂o偶yciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiello艅skiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z 偶ycia Ruchu    W Ko艣ciele i 艣wiecie  
Formacja
Kr贸tko o DK
 
Zasady DK
 
Listy kr臋gu centralnego DK
 
Charyzmat i Duchowo艣膰 Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie
 
Historia DK
 
Konspekty spotka艅 miesi臋cznych
 
Konferencje
 
Relacje
 
艢wiadectwa
 
Prezentacje
 


Mamy pracowa膰 tak jakby wszystko zale偶a艂o od nas i modli膰 si臋 tak jakby wszystko zale偶a艂o od Boga

W dniach 15-17 pa藕dziernika 2010 r. w domu rekolekcyjnym na warszawskich Bielanach, w przepi臋knej scenerii polskiej z艂otej jesieni odby艂y si臋 rekolekcje dla par rejonowych DK. 膯wiczeniom rekolekcyjnym przewodniczyli Ela i Mirek Wrotkowie, para filialna warszawska, natomiast od strony duchowej nad wszystkim czuwa艂 ks. Andrzej Pawlak, moderator filii.

Rekolekcje zgromadzi艂y 20 ma艂偶e艅stw z naszej filii oraz po jednym ma艂偶e艅stwie z diecezji radomskiej i krakowskiej. W艣r贸d uczestnik贸w rekolekcji by艂y dzieci - Zosia i Zuzia, nad kt贸rymi opiek臋 sprawowa艂a pani Danusia. Rozpi臋to艣膰 wiekowa uczestnik贸w by艂a du偶a: od ma艂偶e艅stw z kilkudziesi臋cioletnim sta偶em do tych, kt贸rych sakrament ma艂偶e艅stwa po艂膮czy艂 kilka lat temu. Wszyscy byli艣my m艂odzi duchem i pe艂ni entuzjazmu, dlatego r贸偶nice w wieku nie by艂y widoczne.

Pierwsz膮 okazj膮 do poznania si臋 by艂a kolacja, po kt贸rej nast膮pi艂o zawi膮zanie wsp贸lnoty poprzez zapalenie rekolekcyjnej 艣wiecy, modlitw臋 do Ducha 艢wi臋tego i przedstawianie si臋. Uroczyste rozpocz臋cie rekolekcji nast膮pi艂o podczas Eucharystii, na kt贸rej karmili艣my si臋 Chrystusowym S艂owem i Cia艂em, a nast臋pnie udali艣my si臋 na spoczynek i dzie艅 przyjazdu zako艅czyli艣my modlitw膮 ma艂偶e艅sk膮.

S艂owem przewodnim rozwa偶a艅 sobotnich by艂a fragment Ewangelii (J 13, 1-7), w kt贸rej Chrystus obmywa uczniom nogi. On, Pan i Zbawca, uni偶a si臋, s艂u偶膮c w ten spos贸b tym, kt贸rych powo艂a艂 i daje przyk艂ad, aby czyni膰 podobnie. Konferencje wyg艂oszone tego dnia m贸wi艂y o zadaniach par odpowiedzialnych za Domowy Ko艣ci贸艂. W szczeg贸lno艣ci koncentrowali艣my si臋 na zadaniach pary rejonowej. Konferencje pokaza艂y, jak powinna wygl膮da膰 nasza pos艂uga na rzecz wsp贸lnoty. U艣wiadomi艂y nam, 偶e to my mamy by膰 tymi, kt贸rzy dbaj膮 o to, aby wszystko, co dzieje si臋 w rejonie by艂o zgodne z „Zasadami DK” oraz z charyzmatem Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie. Mamy porusza膰 innych, zach臋ca膰 do formowania si臋, wspiera膰 wsp贸lnot臋, nadawa膰 dynamizm 偶yciu rejonu. Przede wszystkim musimy mie膰 艣wiadomo艣膰, 偶e za jako艣膰 naszej pos艂ugi odpowiadamy przed Bogiem, dlatego musimy Bogu zaufa膰 i ca艂kowicie zawierzy膰. Musimy czuwa膰 nad tym, aby wiara w Bo偶膮 pomoc nie sta艂a si臋 p艂aszczykiem dla naszego nier贸bstwa, duchowego lenistwa. Mamy tak pracowa膰, jak gdyby wszystko zale偶a艂o od nas, natomiast trwa膰 na modlitwie tak, jakby wszystko zale偶a艂o od Boga.

Czas pomi臋dzy konferencjami wype艂ni艂o nam spotkanie w kr臋gach, kt贸re przebiega艂y podobnie jak kr膮g diecezjalny. W cz臋艣ci formacyjnej kr臋gu pary animatorskie - pos艂ug臋 t臋 na rekolekcjach pe艂ni艂y pary diecezjalne filii warszawskiej - przedstawi艂y nam jak powinien przebiega膰 kr膮g rejonowy. Podczas Eucharystii wspominali艣my 艣w. Jadwig臋 艢l膮sk膮 oraz 32. rocznic臋 wyboru na stolic臋 apostolsk膮 kardyna艂a Karola Wojty艂y - wielkiego przyjaciela Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie. Po kolacji zostali艣my rozes艂ani na dialog ma艂偶e艅ski, na kt贸rym omawiali艣my nasz膮 pos艂ug臋 pary rejonowej. Na zako艅czenie dnia obejrzeli艣my film o siostrze Jadwidze Skudro, zatytu艂owany „Nasza siostra”. By艂o to szczeg贸lnie wzruszaj膮ce dla tych, kt贸rzy znali siostr臋 Jadwig臋, brali udzia艂 w rekolekcjach z Jej udzia艂em, a tak偶e w Jej pogrzebie. Poruszeni do 艂ez, zako艅czyli艣my dzie艅 oddaj膮c si臋 Matce Bo偶ej w modlitwie apelu jasnog贸rskiego.

Nast臋pnego dnia podczas podsumowania, para prowadz膮ca wraz z ksi臋dzem moderatorem w spos贸b bardzo zrozumia艂y i wyczerpuj膮cy odpowiadali na zadane w formie pisemnej pytania, rozwiewaj膮c nasze w膮tpliwo艣ci. Uroczyst膮 Eucharysti臋 na zako艅czenie rekolekcji poprzedzi艂y 艣wiadectwa czterech ma艂偶e艅stw, kt贸re opowiedzia艂y o wielkiej 艂asce tych rekolekcji, a tak偶e o pragnieniu jak najlepszego pe艂nienia swojej pos艂ugi po powrocie do domu. Ksi膮dz moderator w homilii pokaza艂 nam, jak powinna wygl膮da膰 nasza pos艂uga. Przyk艂ad wzniesionych r膮k Moj偶esza wskaza艂 na moc modlitwy, poprzez kt贸r膮 Moj偶esz by艂 w duchowej 艂膮czno艣ci z walcz膮cym wojskiem izraelskim, co przynios艂o zwyci臋stwo. R贸wnie偶 za przyk艂ad trwania na modlitwie i niezniech臋cania si臋 ks. Andrzej poda艂 nam ewangeliczn膮 wdow臋. W bardzo obrazowy spos贸b ksi膮dz moderator przestrzeg艂 nas przed zrzucaniem swych obowi膮zk贸w na kogo艣 innego, przypominaj膮c, w jaki spos贸b zrodzi艂 si臋 grzech kr贸la Dawida: rozkaza艂 walczy膰 swoim oddzia艂om, a sam spacerowa艂 po tarasie swego pa艂acu patrz膮c na k膮pi膮c膮 si臋 kobiet臋. Zostali艣my rozes艂ani do realizacji polecenia 艣w. Paw艂a: „Trwaj w tym, czego si臋 nauczy艂e艣, co ci zawierzono, bo wiesz, od kogo si臋 nauczy艂e艣, nastawaj w por臋 i nie w por臋, w razie potrzeby wyka偶 b艂膮d, poucz, podnie艣 na duchu z ca艂膮 cierpliwo艣ci膮, ilekro膰 nauczasz”.

Nakarmieni Cia艂em i Krwi膮 Jezusa Chrystusa i umocnieni uroczystym b艂ogos艂awie艅stwem udali艣my si臋 na agap臋, podczas kt贸rej dzi臋kowali艣my sobie za dar rekolekcji. Na pami膮tk臋 rekolekcyjnych prze偶y膰 uczestnicy otrzymali od pary prowadz膮cej „dyplomiki”.

Bo偶ena i Stanis艂aw Owsianka
DK diecezja drohiczy艅ska



Zdj臋cia z rekolekcji




© 2001-2013 Centralna Diakonia DK