Strona startowa Domowego Ko禼io砤 Strona startowa Ruchu iat硂-痽cie
  
     
  Strona g艂贸wna    Aktualno艣ci    Rekolekcje    Za艂o偶yciel    Formacja    List DK    Galeria    Dom na Jagiello艅skiej  
  Diakonia    Linki    Wzajemna pomoc    Z 偶ycia Ruchu    W Ko艣ciele i 艣wiecie  
Formacja
Kr贸tko o DK
 
Zasady DK
 
Listy kr臋gu centralnego DK
 
Charyzmat i Duchowo艣膰 Ruchu 艢wiat艂o-呕ycie
 
Historia DK
 
Konspekty spotka艅 miesi臋cznych
 
Konferencje
 
Relacje
 
艢wiadectwa
 
Prezentacje
 


Wydarzenia w archidiecezji katowickiej

Wsp贸lnota Bogiem silna to szcz臋艣liwi ludzie

Ka偶da pierwsza niedziela wrze艣nia to czas, kiedy katowicka katedra Chrystusa Kr贸la t臋tni oazowym rytmem. Na pierwszy, powakacyjny dzie艅 wsp贸lnoty przybywaj膮 oazowicze z najdalszych stron diecezji, a nierzadko tak偶e z dalszych rejon贸w Polski czy nawet spoza jej granic. Na d艂ugo przed godzin膮 czternast膮, kiedy rozpoczyna si臋 Eucharystia, t艂umy m艂odzie偶y gromadz膮 si臋 na stopniach i wok贸艂 艣wi膮tyni. Przybywaj膮 tak偶e rodziny. S艂ycha膰 艣miech, radosne okrzyki powitania, nierzadko 艣piewy, gwar rozm贸w. Ten widok, tak dobrze znany od tylu lat, jest - nie tylko dla mnie – zawsze bardzo buduj膮cy. To 艣wiadectwo dla okolicznych mieszka艅c贸w i przypadkowych obserwator贸w, 偶e szcz臋艣cie daje B贸g obecny we wsp贸lnocie. Tak jest w grupach oazowych, tak jest w ma艂偶e艅stwach i rodzinach. Dlatego te偶 szukaj膮c Boga, szuka si臋 wsp贸lnoty, a znajduj膮c j膮 znajduje si臋 drog臋 do szcz臋艣cia - nie zawsze, co prawda, prostego i pe艂nego rado艣ci.
Ale w tym dniu rado艣膰 by艂a dominuj膮ca. O czternastej rozpocz臋艂a si臋 sprawowana przez kilkudziesi臋ciu ksi臋偶y Eucharystia, kt贸rej przewodniczy艂 jak zwykle abp Damian Zimo艅. W homilii, nawi膮zuj膮c do Roku Kap艂a艅skiego, przedstawi艂 istot臋 tego powo艂ania i sylwetki duszpasterzy realizuj膮cych swoj膮 misj臋 w r贸偶nych 艣rodowiskach i miejscach naszego globu.
Po Mszy 艣w. wszyscy przeszli do pobliskich ogrod贸w przy kurii. Nie zabrak艂o kawy, herbaty, dar贸w sto艂u. By艂a okazja do rozm贸w, wymiany do艣wiadcze艅, uwagi o trwaniu w postanowieniach i wykorzystaniu otrzymanych 艂ask. Szczeg贸lnymi go艣膰mi byli jak zwykle kap艂ani. Kiedy ju偶 nacieszyli艣my si臋 troch臋 sob膮, rozpocz膮艂 si臋 bal na kilkaset par. Taneczny korow贸d wi艂 si臋 wok贸艂 sadzawki, oplata艂 ogrody, porywa艂 ze sob膮 stoj膮cych lub niezdecydowanych. „Diecezjalny wodzirej generalny”, ks. Wojtek Ignasiak w nieod艂膮cznej czapce krakowskiej przewodzi艂 zabawie, wspomagany na stanowisku dowodzenia m.in. przez ks. Jarka Ogrodniczka oraz Reni臋 i Marka Makowskich.

Pe艂ni wra偶e艅, rado艣ci i nowych si艂 rozjechali艣my si臋 w ko艅cu do dom贸w. Po tym, co prze偶yli艣my na rekolekcjach i na tym dniu wsp贸lnoty jeszcze mocniej mo偶emy 艣wiadczy膰 w naszych 艣rodowiskach, 偶e wsp贸lnota Bogiem silna to szcz臋艣liwi ludzie

Ewa Krakowczyk


Nocne czuwanie rodzin DK w Piekarach 艢l膮skich

Pierwszy pi膮tek pa藕dziernika to tradycyjnie czas nocnego czuwania rodzin DK w Piekarach. Pary rejonowe spotka艂y si臋 ju偶 o godzinie 18.00 w centrum pielgrzymkowym przy bazylice, gdzie dokonano wyboru nowej pary diecezjalnej - Gabrysi i J贸zka Sobczyk z Rudy 艢l膮skiej.
Dwie godziny p贸藕niej wszyscy zgromadzili艣my si臋 w ko艣ciele na Wzg贸rzu Piekarskim, gdzie godzin膮 Maryjn膮 rozpocz臋艂o si臋 doroczne czuwanie. By艂a modlitwa r贸偶a艅cowa - wszak to pa藕dziernik, a po niej modlitwa oddania Naj艣wi臋tszej Maryi Pannie wszystkich rodzin DK naszej archidiecezji.
Oddaj膮c si臋 Matce sprawiedliwo艣ci i mi艂o艣ci spo艂ecznej ka偶dy z nas oddawa艂 si臋 jednocze艣nie s艂u偶bie bli藕niemu (wszak „spo艂eczna" znaczy nastawiona na potrzeby innych!): s膮 to przede wszystkim najbli偶si: m膮偶/偶ona, dzieci, rodzice, rodze艅stwo, rodziny naszej wsp贸lnoty, ale tak偶e s膮siedzi, wsp贸艂pracownicy i ka偶dy, kogo Pan postawi na naszej drodze.
Apel Jasnog贸rski i konferencja ks. Ryszarda Nowaka „Znak kap艂ana w Ko艣ciele i w Domowym Ko艣ciele” zako艅czy艂y nasz pobyt w 艣wi膮tyni. O dwudziestej pierwszej trzydzie艣ci przeszli艣my do Bazyliki, gdzie mia艂a miejsce blisko dwugodzinna adoracja Naj艣wi臋tszego Sakramentu, po艂膮czona z modlitw膮 uwielbienia i o uzdrowienie rodzin. Ten b艂ogos艂awiony czas modlitwy wsp贸lnotowej, a jednocze艣nie spontanicznej i indywidualnej, pozwoli艂 nam do艣wiadczy膰 rado艣ci trwania przy Chrystusie, a r贸wnocze艣nie jedno艣ci ze wsp贸lnot膮. Tak bardzo mocno odczuli艣my, jak wa偶ne i konieczne s膮 obie te relacje, jak si臋 wzajemnie dope艂niaj膮 i umacniaj膮.
O p贸艂nocy rozpocz臋艂a si臋 Msza 艣w., sprawowana przez kilku kap艂an贸w; w jej trakcie moderator generalny R艢-呕, ks. Adam Wodarczyk, w serdecznych s艂owach skierowanych do zebranych zaakcentowa艂 rol臋 modlitwy za kap艂an贸w i wag臋 nowej inicjatywy - modlitewnej nowenny miesi臋cy.
Modlili艣my si臋 te偶 nad now膮 par膮 diecezjaln膮 prosz膮c, aby Duch 艢wi臋ty kierowa艂 ich decyzjami i prowadzi艂 w pe艂nieniu tak wa偶nej funkcji. Nie zabrak艂o s艂贸w ukazuj膮cych donios艂o艣膰 beatyfikacji ma艂偶onk贸w Zelii i Ludwika Martin (rodzic贸w 艣wi臋tej Tereski od Dzieci膮tka Jezus), kt贸rzy dla wszystkich ma艂偶e艅stw, a zw艂aszcza tych nale偶膮cych do DK stanow膮 zar贸wno wz贸r do na艣ladowania jak i pomoc w wypraszaniu i wykorzystywaniu 艂ask Bo偶ych tak potrzebnych naszym rodzinom.
Umocnieni modlitw膮, oddani Maryi pe艂niej b臋dziemy mogli si臋 po艣wi臋ci膰 s艂u偶bie bli藕niemu.

Ewa Krakowczyk


艢wi臋to艣膰 ma艂偶e艅stwa - 艣wi臋to艣膰 rodziny


10 pa藕dziernika 2009 r. w Rybniku-Chwa艂owicach, w sali przy ko艣ciele 艣w. Tereski od Dzieci膮tka Jezus na pierwszym powakacyjnym spotkaniu formacyjnym zebra艂o si臋 ponad sto os贸b - animator贸w i kandydat贸w do tej pos艂ugi.
Po Jutrzni, 艣niadaniu (jak zwykle najwi臋kszym uznaniem cieszy艂y si臋 przepyszne pasty - specjalno艣膰 pa艅 kucharek) i kawie wys艂uchali艣my „serwisu informacyjnego", a potem przejmuj膮cego 艣wiadectwa Zosi Nowakowskiej, kt贸ra - milcz膮co wspierana przez m臋偶a Zbyszka - opowiada艂a jak cudownie do艣wiadczy艂a Bo偶ej mocy i mi艂o艣ci w zmaganiu si臋 z nowotworem piersi. Ukaza艂a te偶, jak Jezus przemienia艂 j膮 wewn臋trznie, uzdrawia艂 dusz臋 i cia艂o. przemawiaj膮c przy tym dobitnie s艂owami Pisma 艢wi臋tego. W tym kontek艣cie zupe艂nie innego wymiaru nabra艂y s艂owa z Ewangelii 艣w. 艁ukasza – „Wtedy nauczy艂 ich rozumie膰 Pisma”, zawarte we fragmencie przeznaczonym tego dnia na Namiot Spotkania.
Po 艣wiadectwie Zosi moderator diecezjalny DK, ks. Teodor Sucho艅, przybli偶y艂 nam sylwetki b艂ogos艂awionych Zelii i Ludwika Martin - ma艂偶onk贸w, rodzic贸w 艣wi臋tej Tereski od Dzieci膮tka Jezus, kt贸rzy pocz膮tkowo nie my艣leli o ma艂偶e艅stwie, gdy偶 s膮dzili, 偶e ich powo艂aniem jest 偶ycie zakonne. Kiedy si臋 poznali, pokochali i postanowili pobra膰, chcieli 偶y膰 jak „bia艂e ma艂偶e艅stwo”, ale ksi膮dz wyperswadowa艂 im ten pomys艂. 艢lub brali o p贸艂nocy. Pragn臋li bowiem, aby przez ten sakrament w艂膮czy膰 si臋 w zbawcz膮 misj臋 Chrystusa, a dwa najwi臋ksze wydarzenia z Jego 偶ycia - narodziny i zmartwychwstanie mia艂y miejsce w nocy.
Zelia znajdowa艂a wielk膮 rado艣膰 w macierzy艅stwie, cho膰 by艂o ono dla nich te偶 swoistym krzy偶em. W ci膮gu trzynastu lat ma艂偶e艅stwa urodzi艂o si臋 dziewi臋cioro dzieci, z kt贸rych czworo zmar艂o wkr贸tce po przyj艣ciu na 艣wiat. Rodzice marzyli o synu, by m贸g艂 by膰 w rodzinie ksi膮dz. Pan da艂 im pi臋膰 c贸rek. Nie my艣leli dla nich o „karierze” zakonnicy, uwa偶ali, 偶e nie maj膮 do tego powo艂ania, tymczasem wszystkie posz艂y do klasztoru. Terenia by艂a najm艂odsza. Cho膰 matka tak wiele rado艣ci znajdowa艂a w karmieniu dzieci piersi膮, nie by艂o jej to dane w przypadku Teresy. Na przeszkodzie stan膮艂 rak piersi, na kt贸rego Zalla zmar艂a. Tereska mia艂a wtedy kilka lat.
Nie spe艂ni艂o si臋 偶adne z zamierze艅 ma艂偶onk贸w Martin, ale oni spe艂nili wszystkie zamierzenia Boga wobec nich. 艢wi臋to艣膰 ma艂偶e艅stwa da艂a 艣wi臋to艣膰 dzieciom. Czy偶 to nie jest marzeniem ka偶dego z nas?! Droga 偶yciowa Zelii i Ludwika Martin i dla nas stanowi przes艂anie, a zarazem wskaz贸wk臋, 偶e 艣wi臋to艣膰 ma艂偶e艅stwa prowadzi do 艣wi臋to艣ci rodziny, cho膰 czasem droga do tego jest d艂uga i bolesna.
Spontaniczna modlitwa przy wystawionym Naj艣wi臋tszym Sakramencie poprzedzi艂a Eucharysti臋. W homilii ksi膮dz Teodor podkre艣li艂, 偶e wszystko, co robimy ma charakter misyjny. Zwyk艂y, serdeczny u艣miech mo偶e by膰 przejawem Ewangelii. Nie wolno nam o tym zapomina膰 w domu i poza nim.
Rz臋sisty deszcz skr贸ci艂 nasze po偶egnalne rozmowy po Mszy 艣w., wi臋c do艣膰 szybko rozjechali艣my si臋 do dom贸w.

Ewa Krakowczyk




© 2001-2013 Centralna Diakonia DK