Rekolekcje dla par rejonowych – filia warszawska

W dniach 11-13 października 2019 roku w Centrum Księdza Orione w Brańszczyku nad Bugiem odbyły się rekolekcje dla par rejonowych filii warszawskiej. Rekolekcje te zostały przygotowane i poprowadzone przez parę filialną filii warszawskiej Beatę i Jarosława Bernatowiczów wraz z moderatorem DK diecezji warszawskiej ks. Pawłem Witkowskim. W rekolekcjach uczestniczyły małżeństwa ze wszystkich diecezji filii warszawskiej (a więc z diec. białostockiej, drohiczyńskiej, ełckiej, łomżyńskiej, łowickiej, łódzkiej, płockiej, warszawskiej i warszawsko-praskiej), przedstawiciele filii krakowskiej, a nawet para rejonowa Misji Katolickiej w Wielkiej Brytanii. Parze prowadzącej dzielnie pomagały dwie pary diecezjalne, które właśnie zakończyły swoją posługę: Marta i Tomek Chadamikowie (diec. łowicka) oraz Kasia i Marcin Piaseccy (diec. warszawska).

Posługa pary rejonowej czy łącznikowej to trudne i odpowiedzialne zadanie, budzące wiele pytań, obaw, a nawet lęków. Już na początku rekolekcji Pan, który najlepiej zna serce każdego człowieka, umocnił nas swoim słowem i Ciałem podczas piątkowej Eucharystii. Przypomniał nam, że kto trwa w Nim, przynosi owoc obfity i że bez Niego nic nie możemy uczynić (por. J 15, 5).

Słowa Pana Jezusa były potwierdzane doświadczeniem i świadectwem prowadzących w czasie piątkowej, sobotnich i niedzielnej konferencji. Głoszone na podstawie Zasad DK treści przypominały, jakie cechy powinny mieć małżeństwa posługujące, jakie zadania ogólne i szczegółowe stoją przed parami odpowiedzialnymi i jak się z nich wywiązywać. Jednocześnie prowadzący podkreślali, że ponad wszystkimi zasadami i normami liczy się człowiek i miłość do niego oraz moja osobista relacja z Panem Bogiem. Życie rodzi się z życia, i możemy zaprowadzić drugą osobę tam, gdzie sami doszliśmy.

Konferencje przeplatały się z czasem modlitwy – posługa animatora przecież tak ściśle łączy się z modlitwą. Podczas Namiotu Spotkania przed Najświętszym Sakramentem, a potem w Eucharystii, Pan Jezus pokazał nam Siebie, jako wzór służby, kiedy umył swym uczniom nogi (por. J 13, 1-15) oraz wzywał nas do wzajemnej miłości na wzór Jego miłości (por. J 15, 12-17).

Nie brakowało też czasu na rozmowy przy kawie i na wspólną zabawę. Podczas pogodnego wieczoru, w radosny i dowcipny sposób mogliśmy powtórzyć usłyszane treści w zabawie zwanej „karetą” oraz mogliśmy sprawdzić swoją wiedzę w quizie o Ruchu Światło-Życie.

Nasze dzieci chętnie biegły do diakonii wychowawczej, za którą byli odpowiedzialni Gosia i Grzegorz Flisowie. Piękna pogoda dała im także możliwość skorzystania z piękna otaczającej nas w ośrodku przyrody.

Niech Bóg będzie uwielbiony w czasie tych rekolekcji, kiedy przekonywał nas, że to On nas wybrał i on nas uzdalnia do powierzonej nam służby.

Edyta i Paweł Czapliccy
DK diec. warszawsko-praska, para rejonowa Legionowo

Kochamy się wzajemnie i kochamy Domowy Kościół. Ten czas dał nam Pan i mieliśmy poczucie, że to jest powrót do przeszłości, poczuliśmy się, jak byśmy mieli znów po 20 lat J. Parą rejonową zostaliśmy tylko i wyłącznie dlatego, że taki plan ma dla nas Bóg, bo ani nie jesteśmy długo w Domowym Kościele, ani też nie mieliśmy żadnej formacji oazowej – no po prostu „świeżaki”. Tu zostaliśmy całkowicie przytuleni do naszego Pana i Zbawiciela, poczuliśmy nie obawy, strach czy niepewność, ale błogosławieństwo samego Boga do tej posługi. Każdy dzień, każda chwila, począwszy od jutrzni poprzez Namiot Spotkania i adorację przed Panem, przekonywały nas coraz bardziej, że to jest wielka radość i łaska z tej posługi, a nie obowiązek i strach przed odpowiedzialnością.

Jarek i Beata tak subtelnie to pokazywali na każdym kroku, swoją postawą potwierdzając, że „równi służą równym”. Bo być odpowiedzialnym za innych to znaczy wymagać odpowiedzialności od siebie i innych, a nie ją egzekwować. Każdy w swoim sumieniu sam podejmuje decyzje, odpowiada za swoje czyny.

Cieszymy się tym bardziej, bo właśnie w Brańszczyku, już razem, włączyliśmy się w dzieło Krucjaty Wyzwolenia Człowieka i ruszamy wyzwalać naszych braci, a przede wszystkim siebie, z wszelkich zniewoleń naszych czasów.

Dziękujemy Panu Bogu za ten czas, ludzi, których tam spotkaliśmy i przytulenie do serca.

Szczęść Boże!

Ewa i Jan Kazimierczuk
DK diec. łomżyńska, para rejonowa Łomża Wschód