List do wspólnot rodzinnych 140

List DK-140

Droga Wspólnoto!

Powoli milknie medialny zgiełk związany z synodem o rodzinie. Nadchodzi czas, by zastanowić się, co dalej. Numer „Domowego Kościoła. Listu do wspólnot rodzinnych”, który oddajemy w Wasze ręce, ma w tym pomóc. Z jednej strony zamieszczone w nim treści ukazują rzeczywistość synodu, z drugiej strony pokazują, jakie zadania czekają nas i naszą Wspólnotę w przyszłości. Zachęcamy więc do przeczytania „Znaków czasu” i do własnej refleksji nad słowami papieża Franciszka oraz uczestników polskiej delegacji na spotkanie synodalne. W świetle zawartych tam treści warto postawić sobie pytanie, na ile jako małżonkowie, jako rodzina jesteśmy znakiem dla współczesnego świata, na ile pokazujemy piękno sakramentu małżeństwa i miłości małżeńskiej wiernej, uczciwej, do końca. Przykładem takiej miłości mogą być dla nas kanonizowani podczas trwania synodu małżonkowie Zelia i Ludwik Martin. Cieszymy się, że ich relikwie znajdują się w Centralnym Domu Rekolekcyjnym Domowego Kościoła w Krościenku. W czasie Mszy Świętej kanonizacyjnej papież Franciszek powiedział o nich: „święci małżonkowie Ludwik Martin i Maria Zelia z domu Guérin świadczyli posługę chrześcijańską w rodzinie chrześcijańskiej, budując dzień po dniu środowisko pełne wiary i miłości. W tym klimacie zrodziły się powołania ich córek, w tym św. Teresy od Dzieciątka Jezus”, oraz: „świetlane świadectwo tych nowych świętych zachęca nas do wytrwania na drodze radosnej służby braciom, ufając w pomoc Boga i macierzyńską opiekę Maryi”. Przyzywajmy ich wstawiennictwa w naszej codzienności!

            Doświadczeniem synodu dzielą się z nami na łamach naszego pisma uczestnicy: abp Stanisław Gądecki oraz małżonkowie Jadwiga i Jacek Pulikowscy. Wśród synodalnej różnorodności osób, zagadnień, rozwiązań powraca prawda o rodzinie katolickiej opartej na sakramentalnym małżeństwie kobiety i mężczyzny. Z tym się wiążą konkretne zadania dla naszej Wspólnoty – wskazane przez J. J. Pulikowskich: pomoc w przygotowaniu do małżeństwa oraz towarzyszenie zwłaszcza młodym małżeństwom na starcie. Czyż formacja naszego Ruchu nie powinna ku takiej służbie na rzecz Kościoła prowadzić? Ksiądz Arcybiskup natomiast jako nasze zadania wymienia trzy elementy: wierność charyzmatowi, otwartość na ludzi, umiejętność łączenia swoich sił dla budowania jedności. Jak to rozumieć? – zapraszamy do tekstu Księdza Arcybiskupa.

            Kontynuację zadań stojących przed Domowym Kościołem znajdziemy w kolejnych tekstach. Kardynał G. L. Müller do małżonków zgromadzonych na spotkaniu w Filadelfii z okazji 25-lecia Domowego Kościoła w Kanadzie powiedział: „potrzebne jest Wasze świadectwo, że jedność, wyłączność i nierozerwalność małżeństwa to nie ciężar, ale łaska i źródło głębokiego, trwałego szczęścia” oraz że „ta nazwa – Domowy Kościół – jest równocześnie wielkim zobowiązaniem i konkretnym programem”. O tym, co jeszcze wydarzyło się na dalekim kontynencie amerykańskim, dowiemy się z tekstu Agnieszki i Tomasza Talagów, uczestników Światowego Spotkania Rodzin oraz małżonków prowadzących sesję o pilotowaniu kręgów.

            Biskup Andrzej Czaja podczas podsumowania pracy formacyjnej Domowego Kościoła na Górze Św. Anny wskazał, że „trzeba solidnej pracy u podstaw. I na kogo liczyć, jak nie na wspólnoty i ruchy kościelne? Do kogo się zwrócić, jak nie do tak licznych kręgów Domowego Kościoła?”. Jak temu wszystkiemu zaradzić? Od czego zacząć? Odpowiedź znajdujemy w naszej formacji – w rzetelnym wypełnianiu zobowiązań oraz w solidnym przygotowywaniu się do miesięcznych spotkań w kręgu. W tym roku w szczególny sposób przyzywamy Ducha Świętego, odkrywamy Jego dary i prosimy o nie. Wykorzystajmy więc jak najlepiej ten czas, by zobaczyć, do jakich zadań w Kościele wzywa mnie/nas Pan Bóg!

            Przed nami też Rok Święty – Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia, rozpoczynający się 8 grudnia, w święto patronalne naszego Ruchu. Niech Maryja, Matka Miłosierdzia, wyprasza nam potrzebne łaski, byśmy potrafili służyć miłosierdziem tym, których Pan Bóg stawia na naszej drodze. Niech w tym roku często w naszej modlitwie osobistej, małżeńskiej i rodzinnej towarzyszą słowa modlitwy przygotowanej specjalnie na ten czas:

„Panie Jezu Chryste,
Ty nauczyłeś nas, abyśmy byli miłosierni, jak Ojciec nasz niebieski
i powiedziałeś nam, że kto widzi Ciebie, widzi także i Jego.
Ukaż nam Twoje oblicze, a będziemy zbawieni.
Twój wzrok pełen miłości uwolnił Zacheusza oraz Mateusza od niewoli pieniądza,
a nierządnicę i Magdalenę od szukania szczęścia wyłącznie w rzeczach stworzonych.
Wzrok ten sprawił, że Piotr zapłakał po zdradzie,
a żałujący Dobry Łotr usłyszał zapewnienie o Raju.
Pozwól nam tak wysłuchać słów, które wypowiedziałeś do Samarytanki, jakbyś je wypowiedział do każdego nas:
O, gdybyś znała dar Boży!
Ty, który jesteś Obliczem widzialnym Ojca niewidzialnego,
Boga, który objawia swoją wszechmoc przede wszystkim przez przebaczenie i miłosierdzie:
spraw, aby Kościół na świecie stał się widzialnym obliczem Ciebie,
swojego Pana zmartwychwstałego i uwielbionego.
Ty zechciałeś również, aby Twoi słudzy przybrani byli w słabość po to,
aby mogli okazywać słuszne współczucie tym, którzy trwają w niewiedzy i błędzie:
niech każda osoba, która się do nich zwraca, czuje się oczekiwana, kochana oraz doświadcza przebaczenia od Boga.
Poślij Twojego Ducha i uświęć wszystkich nas Jego namaszczeniem,
aby Jubileusz Miłosierdzia był rokiem łaski od Pana,
a Twój Kościół z odnowionym entuzjazmem mógł nieść dobrą nowinę ubogim, głosić wolność więźniom i uciśnionym oraz przywracać wzrok niewidomym.
Prosimy o to za wstawiennictwem Maryi, Matki Miłosierdzia, Ciebie, który z Ojcem i Duchem Świętym żyjesz i królujesz na wieki wieków.
Amen”.

Katarzyna i Paweł Maciejewscy
para krajowa DK

Ks. Tomasz Opaliński
moderator krajowy DK

Teksty dodatkowe List DK 140